romanoꝝ tm̄. di. i. §. ius ꝗritū. ⁊ nulliꝰalteriꝰ gētis. Et hͦ apꝑet̉: qꝛ deportatiꝗ nō ſūt capaces eoꝝ: q̄ ſunt iuris ciuilis: n̄ ſūi capaces hr̄ditatis. vt. l. i. C. dehere. inſti. Et ex hͦ inferl̉: ꝙ in foro conſcie he̓s nō tn̄r ad debita vltra vireshereditatis: qꝛ in foro conſcientie nonſumitur heredtas iſto modo quo ſumttur de iure ciulli: ſed capitur prout eſtde iure gentium. quia heres nō ſuccedebat in vniuerſū ius defūcti: ſꝫ capiebat bona tāqͣꝫ bona vacātia ⁊ iō nontn̄r: niſi qͣtenꝰ patiūt̉ facultates hr̄ditatis. Et ẜm Bar. in. l. gerit. d̓ acꝗ. he. pͦ.gl. ibi ſingularē dicit: ꝙ ad eundā he̓ditatē ſufficit aīus qͣlitercūqꝫ declaratus qd̓cūqꝫ ſit illud: ſiue ſcm̄: ſiue nonſcm̄: ſiue dcm̄. ſiue ſcriptū. Et diudit̉iſta hr̄ditas in. xij. ꝑtes. q̄ appellantur.xij. vncie. Et hn̄t iſta noīa. Sextans .i.ſexta ꝑs hr̄ditatis .ſ. due vncie. Quadrās .i. qͣrta ꝑs .ſ. tres vncie. Triens .i.tertia ꝑs .ſ. qͣttuor vncie. Quīquūs .i. ꝗnqꝫ vncie. Semis .i. medietas hr̄ditatisſcꝫ ſex vncie. Septuns .i. ſepteꝫ vncie.Bes .i. octo. ūcie. Dodrās. l. nouē n̄cieDextas .i. decē ūcie. Deus .i. vndecī vncie. As. qd̓ ſigͣt pōdus. xij. ūciaꝝ. lꝫ aliqn̄. As. aſis. ponat̉ ꝓ obolo. vn̄ ꝟ. Asobolus: pōdus. As eſt poſſeſſio tota.Hec ꝓbant̉ inſti. de here. inſti.¶ Bōa defunctoꝝ ad hr̄des deuolūt̉ēt illoꝝ ꝗ dānati fuerunt. C. de bo. dā.auten. boa. ⁊ ibi pꝫ ꝙ hͦ eſt verū qͦ adaſcēdētes ⁊ deſcendētes. Ex latere ꝟovſqꝫ ad tertiū gradū. In quattuor tn̄caſibus filij excludūtur ab hereditatepatris: quos hēs. sͣ. filius. §. x.2 ¶ Quatuordecī ſūt cāe ꝗbꝰ pr̄: vl̓ mr̄auꝰ vl̓ auia: filios ⁊ nepotes exhr̄darepn̄t. Prīa ē: ſi filiꝰ manus iniecerit inpr̄eꝫ. Scd̓a ſi grauē iniuriā ei fecerit ⁊ꝯtumeliā. Tertia ſi pr̄eꝫ accuſauit ī criminalibꝰ cāis: p̄terqͣꝫ de crie leſe maieſtatꝭ: vl̓ d̓ offēſa ꝯͣ cōitatē ſue ciuitatisſcā: vl̓ d̓ hr̄ſi. Quarta ſi filiꝰ maleficꝰcū maleficis ꝯuerſat̉. Quīta ſi filiꝰ machinet̉ vl̓ inſidiet̉ in necē pr̄is. Sextaſi filius calūuioſe litē mouerit pr̄i: a198qua ſi pr̄ defeceri: oꝫ eū damna grauisiūſtine. ſeptīa ſi filius rogatꝰ a pr̄e obdebitū ī carcere detruſo. vt fideiubeatꝓ eorn̄ vult fideiube̓: ī illo ꝓ qͦ creditores eiꝰ fidē iuſorē reciꝑe volūt. Qd̓ tm̄in filijs maſculis locū bꝫ. nā femīe īpediūt̉ fideiubere. ff. ad vell̓. l. i. ij. Octaua ſi filiꝰ ꝓhibuerit pr̄eꝫ teſtari. Nonaſi filiꝰ ſit ioculator p̄ter volūtatē pr̄is:niſi pr̄ eandē hūerit ꝓfeſſionē. Decīaſi filia nō ꝯſenſerit pr̄i volēti eā hōeſtemaritare. ⁊ dotare ẜꝫ vires pr̄imōij: ſꝫpotiꝰ vult luxurari. Undecia ſi filiꝰ miſceatur cū ſua nouerca: aut ꝯcubīa pr̄iſſui. Duodecīa ſi parētibꝰ furioſis debitā curā nō īpenderit. Et hͦ obtinet nōſolū in filijs: ſꝫ ēt in ꝗbuſcūqꝫ alijs: ꝗpn̄t ab inteſtato ſuccedere: vel ēt ꝗ inteſtō ſunt hr̄des inſtituti: qꝛ p̄dicti nōſolū pn̄t exheredari. ſꝫ ēt a quocunqꝫextraneo in ſcriptis admoneri. vt eū ꝓcurare feſtinent. Si autē poſt hmōi atteſtationē neglexerint. ⁊ extraneꝰ ī ſuadomo furioſū ſuſceptū. ſumptibus ſuis vſqꝫ in finem vite ſue ꝓcurauerit.eius dꝫ habere ſucceſſionē. euacuatainſtitutōe ipſoꝝ. ꝗ curā neglixerūt. itatn̄. vt cetera teſtamēti capitula. in ſuamaneāt infirmitate. vt in autē. vt cū d̓appella. co. §. cauſas. vbi etiā gl. dicit.Quid ſi non faciat teſtamentū. nec aliꝗs extraneus eū procurauit. ℟. ꝙ inhoc caſu eis denegetur hereditas exſuo delicto. Et in hoc videtur inclinariglo. Decimatertia ſi parentē de carcere educere neglexerit. Intelligo de captiuitate: ſiue fuerit in carcere. ſiue nonDecimaquarta ſi pater ſit catholicus.⁊ filius hereticus. Hec oēs cauſe habentur in. d. §. cās. Sunt tn̄ tres aliecauſe. ꝑꝑ quas pater ēt pōt exheredare filium. Prima ſi non exheredeturmalo animo. Sed vt ſe accuratiꝰ detvirtutibus vel ereditoribꝰ ſatiſfaciat.l. multi. ff. d̓ li. ⁊ po. ⁊ ibi Bar. illā legēſūmando dicit ꝙ exheredatio ſit qn̄qꝫ ꝑꝑ bonū. ⁊ in. l. cūex filio. d̓ vl̓. ⁊pu. dicit ꝙ dicta lex. multi. nō eſt correcta. Secūda. ſi filius tꝑe teſtamentim 6
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten