Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
197v
Einzelbild herunterladen
 

Ratia. Nunquid gr̄a Per ſūmumpontificē facta expiretꝭ eiꝰ mortemet re integra dic aut gratia ē facta ꝑfecte cōceſſa romanū pōtificem. tūc expirat eius mortem: lꝫ executio dicte gr̄e nōdum fuerit cōplectefacta. Aut gr̄a nondū ē facta. ſꝫ faciēda. tūc expirat eius mortē re integra. Et de pͥmo mēbro cāus ē ſingularis. in. c. ſi ſuꝑ of. dele. li. vi. De ſcd̓oē tex. clarꝰ ī. c. ſi cui. p̄bē. li. vi. Et ibide ē gl. ſingularis. ꝯcordat p̄dcōsduos tex. videntur cōtrarij.Et predicta ſoluiturAdditio. qͥudiana quā pōiiFede. ꝯſilio. lxxviij. Papaᵉ conceſſitpͥorū fratrū p̄dicatorū auctoritatem. diſpenſandi fratribꝰ dicti ordinisltie natꝭ poſſint ad p̄lationē aſſumiPoſt hec magiſter diſpēſauit vnofratre ex auctoritate ſibi ꝯmiſſa ipa poſſit eſſe pͥor. Sꝫ re integra an̄qͣꝫ iſte frater quo magiſter diſpēſauit eligeret̉ ī priorē: mortui ſunt papa magr̄ ordis. Poſt hec iſte frator eligit̉ in pͥoreꝫ. q̄rit̉ vtrū iſta diſpenſatio facta magiſtrū adhuc duret anexpiret mortē pape magr̄i re integra. Fed̓. dicit circa hoc duo eſſe videnda. Prīo: an mortē pape viuēte magiſtro diſpēſatiōe nondū facta expiretptās ꝯceſſa papā magr̄o. Et dicēdūeſt īdubitāter qꝛ gr̄a ſemel ꝯceſſaputa vapā in ꝑſonaꝫ mgr̄i. morteꝫpape expirat De hoc ē caſus in. d.c. ſi cui.. d. c. ſi ſuꝑ. Scd̓o reſtat videre: an mortē mgr̄i expiret diſpēſatioēt an̄qꝫ iſte quo diſpenſatū eſt vtat̉iſta. Et indubitāter dicēdū rōnibus.. poſitis. Et qꝛ diſpenſatio ſemelcanonice facta ex ſuꝑueniēti factorectractat̉. Caſus eſt fi. p̄ſby. c. ex tuaEt ibi. d. an. querit an ꝯceſſa gn̓aliterptāte dipēſandi filijs ſacerdotū: ſiꝯtingat diſpēſaſſe quo ad vnū an quoad alios expirat ptās morte cōcedētisan diſpēſationē quo ad vnū ſit ꝑpetuata. Spe. in ti. de le. §. vidēdū dicitſe obtinuiſſe: eſt ꝑpetuata. Dictūiſtud ꝓcedere pōt ẜm Ioran. viaꝯmiſſiōis viā gr̄e facte diſpēſaredn̄ti emanauit lr̄a viā ꝯmiſſionismaxīe ī certis vt ſepe ſit: quo caſupͥmo gr̄a eſſet ꝑfecta expiraretmortē ꝯcedētis vt clare pꝫ d. c. ſi cui.Et adhuc qn̄ viā ꝯmiſſiōis poſſꝫ ſb̓diſtingui: an is cui facta ē ꝯmiſſio fecerit actū cōeꝫ omni diſpenſationi:durat ptās: an ſolū ſpālē quo ad diſpēſationē factā ꝓcedat dictū Specu.Predicta patēt ex his notant̉ de of.dele. c. lꝫ Et iſta ē optīa diſtīctio declarat p̄cedētia. qn̄ ſcā ē viā gr̄e:tūc iuriſditio eſt ꝑpetuata: lꝫ executionōdū ſit facta. Qn̄ aūt eſt viā ꝯmiſnōis: tūc aut is cui facta ē ꝯmiſſio fecit actū cōem diſpēſatiōi: vtputa:emiſit edictū cōe vel ſil̓e: durat poteſtas. al̓s ſecus. Finis. Quid de illo ꝑꝑ numeꝝ filiorum 2data ſibi fuit īmunitas: lꝫ poſtea aligde numero illo ꝑierint nūꝗd durabitīmunitas.. Io. an. in regula decet.re. iu. in. vi. ī mercu. dicit multosdoc. ſolēnes in fcō fuit ꝯſultuꝫ: duret talis īmunitas. Gr̄a reuocat̉: qn̄ ius ē alteri que3ſitum: ſic ītelligit̉ regula. mutare dereg. iu. in. vi.Ula vtrū ſit peccatū mortale..ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxlviij. ſidelectationi gule inhereat tanqͣꝫ fini: ꝑꝑ quē deū ꝯtēnit: paratus ꝯͣ p̄cepta dei agere: vt delectatiōes huiuſmōiaſſequat̉: ſic ē peccatū mortale. Si ꝟoin gula ſit ordinatio ẜꝫ ea ſunt ad fi: vt pote. qꝛ nimis concupiſcit delectatōes ciboꝝ: ſꝫ ꝑꝑ hoc nofaceret aliꝗd ꝯͣ legem dei: ſic eſt veniale. Que ſunt ſpēs gule.. Gre. ſcd̓o li. 1moraliū ponit qn̄qꝫ ſpēs: notanturin hoc.. Proꝑe: laute: nimis: ardenter: ſtudioſe. ꝯſe. di. v. ꝗnqꝫ modis.Ereditas. Quid ē hereditas. bar.in Rubrica acꝗ. he. dicit hereditas nihil alid̓ ē: qͣꝫ ſucceſſio ī vniuerſuꝫ ius: qd̓ defunctꝰ hūit. vt. l. nihil.. ſi. Ec iſto ſūpta ē de iure ciuili