dine. Et Archi. ſ. dicit in dictis feſtis fine dubio ceſſāte ꝯſuetudīe poſſe oꝑaril ¶ Feſtum auteꝫ cōceptionis virginismarie licet eccleſia romana antiquitusnon celebrauit vt patet ꝑ gl. in. c. ꝓntciandum de ꝯſe. di. iij. tamen hodie deipſa cōceptiōe facit ſolēne officiū ⁊ feſtum cū largitione indulgentiarū quein feſto corporis xp̄i. date ſūt illis quiīter ſunt diuinis officijs: ⁊ hoc proptermulta miracula ꝓpter que manifeſtūeſt ꝙ fuit concepta ſine peccato originali. Etˡ ideo hodie ad euitanda ſcandala precipitur ſub pena excōicatiōiolate ſententie a qua non poſſint abſolui niſi a romano pontifice preterqͣꝫ inarticulo mortis oībus cuiuſcunqꝫ ſtatus gradꝰ ordīs ⁊ ꝯditōis fuerit. ne decetero auſu temerario preſumāt in ſermonibus ad populum: ſeu alias quomodolibet affirmare: ꝙ tenentes vir.ginem eſſe preſeruatam a peccato originali in ſuo conceptione: polluanturlabe hereſis vel mortalis peccati: vel feſtum eiuſdem cōceptionis celebrātesneqꝫ tenere libros vel legere. aut habere ꝓ veris. hoc cōtinētes. Similiqꝫ pena etiā ligantur qui auſi fuerit aſſerereꝙ ꝯtrariaꝫ opinioneꝫ tenentes .ſ. ꝙ ſitconcepta in peccato originali īcurrūthereſim vel mortale peccatuꝫ. Hec habentur in extrauaganti. Sixti quartique incipit graue nimis.¶ An autem laborantes in feſtis ſancti Antonij: Nicolai: Chaterine ⁊ huiuſmodi peccēt mortal̓r. Archi .ſ. in ꝑte de fepteꝫ peccatis. ti. ix. dicit ꝙ quede cōi more omniū celebrātur ſeruādaſunt. Que autem ſolum ſunt in vna ciuitate vel patria in illa ſeruanda ſunt.Sicut .n. cōſuetudo generalis facit lecem generalē ſi rōabilis eſt ⁊ p̄ſcriptaita cōſuetudo particularis ꝑticulariterligat illos vbi ſeruatur. ar. xij. di. c. illd̓⁊. c. illa. Poſſet tamen dici ꝙ talis cōſpetudo non liget quia non eo animotalia feſta introducta ſunt: vt de precepto ſed ex deuotione. Ubi aꝑtem eſſetſcidalum ſic ibi eſſet confuetudo obfigatoria exquo tādiu eſt ꝙ ē preſcripta⁊ reputatur obligatoria.¶ An autem epiſcopus cum clero ſine3populo poſſit indicere feſtum. Do. an.1In. d. c. cōqueſtꝰ vt refert pa. ibi dicit.olim obtinuiſſe ꝙ nō ꝑ illā lr̄am. Sedpoſtea mutauit ſnīaꝫ dicens. ꝙ ſolusep̄s cuꝫ clero ſeu capl̓o hoc poſſit. qꝛ īhis q̄ tendūi in aie fauoreꝫ quilibꝫ eſtſubiectus ep̄o. de fo. ꝯpe. cū ſit. ſed pa.ibi tꝫ oppoſitū. nā nō fine miſterio ind. c. ꝯqueſtꝰ. ⁊ in. d. c. ꝓnūciādū fuit facta mentio ēt de populo. vn̄ ſcias: ꝙ lꝫin ſpectantibꝰ ad iuriſdictōem ep̄i poſſit ipſe cū capl̓o facere ſtatuta: vt circapunitiōes maleficioꝝ vt in. c. vt aiarūde ꝯſti. li. vi. ſed in alijs in quibꝰ vertitur intereſſe alioꝝ nō pōt ep̄s ſtatuereſine ꝯſenſu illoꝝ vel ſaltē dn̄t eē pn̄tesvt notabiliter dicit Inn. in. c. veſtra. deloca. ideꝫ tꝫ Fede. ideꝫ Arch. in. d. c. ꝓnūciādū credit tn̄ Pa. ꝙ ibi populusnō hēret ltimā cāꝫ ꝯͣdicendi nō obſtaret ꝯͣdictio. puta. ep̄s vult p̄cipere feſtum ſancti alicuiꝰ. ꝗ traxit origineꝫ deillo loco vel quid ſimile.¶ Quando debemꝰ feſtum incipere 4℟. qͣꝫtū aferiationem a veſpera. In veſperā. extra eo. omnes. ⁊ ītellige veſꝑaꝫin ſero .ſ. ab vltīa ꝑte diei p̄cedētis ſeuvigilie .ſ. īmediate poſt. xxiiij. horaꝫ vſqꝫ ad vltimā parteꝫ diei feſti ⁊ hoc intelligēduꝫ videtur de iure. Secus vbieſſet cōſuetudo in ꝯtrariuꝫ. ꝓut de facto eſt quaſi vbiqꝫ. ⁊ ideo archi. f. ī ſū.dicit ꝙ operātes ſabbatis vel vigilujsfeſtiuitatū viqꝫ ad tertiā horā noctis ⁊vltra qͣſi ad mediā noctē ex eo ꝙ cōiter ꝑſone plus eo tēpore in hoc voluntſibi ſeruiri qͣꝫ alio niſi ꝗs illo temporelaboret: vt ceteri. amitteret in magnaꝑte ꝯcurſum ꝑſonarū vnde ⁊ lucrum:videtur hoc poſſe tollerari: attento more generali pr̄ie in hmōi. qͣꝫuis .n. ſtatutuꝫ eccleſie in obſeruatione ceſſatiōisab operibus diebus feſtiuis ſit de verpera in veſperā .ſ. ſero de cōſe. di. iij. ꝓnunciandum. tn̄ mos patrie multumꝑabet modificare incohationem ⁊ ter