miſceat mortaliter peccat. non tamenincurrit irregnlaritatem etiam ſi celebret. Peccat etiā cōferendo ſacramēta ſed ab eo collata non carent virtutis effectu. nec prohibētur eligere. necea que iuriſditionis rōe ſibi cōpetuntexercere. Si tamen talis electus fueritſcienter. eius eſt electio irritanda. d. c.ſi celebrat. vide tn̄ qd̓ dicit Pa. ibidēꝙ vinculuꝫ excōicationis mioris reddit ip̄ꝫ excōicatū inhabilē ad offm̄ cōſequēdū adeo ꝙ ipſa electio per quaꝫincitatur mr̄imoniū ſpūaſe de eo ſcānon valet. vnde vt dicit Inno. nec dignitatē. nec aliquē canōicatū excōicatus minori conſequi poteſt. niſi priusip̄m pēiteat ⁊ abſoluat̉. Ratio reddit̉in littera. qꝛ excōicatio minor ſuſpēdita ꝑticipatione ſacr̄orum. Sed ille quieligit̉ vl̓ ꝓmouet̉ ad aliqd̓ bn̄ficiū pͥncipaliter eligitur. vt exerceat ſeu ī ſacramentis eccleſie vnde cū ille ſit priuatꝰſacramētis eligi ſ pōt. ⁊ ex hoc infert̉ꝙ ꝓhibitio alicuiꝰ actus īpēdit omneid. ꝑ qd̓ peruēitur ad illud. l. oratio. ff.de ſpon. ⁊ tamen que ſunt iuriſdictionis actiue poteſt exercere de irregulari tamen qui recipit bn̄ficiū duꝫ ē irregularis glo. Ray. putat ꝙ impetratadiſpenſatione ſuper irregularitate. nōindigeat diſpenſatione Alia nec eſt ſimile de excōicato vel ſuſpenſo ſentētiaiuris vel hominis. nam irregularitasnon eſt niſi quoddam impedimentuꝫac defectu ſacramēti vel canonica conctitutiōe ꝓueniens. Sed ꝗbuſdā alijsvr̄ eadē ratio in irreguiari: que ⁊ in interdicto vel ſuſpēſo: qꝛ ſimiliter ēⁱ inhabilis ad executionē officij ſine diſpenſatione. extra eo. eum illoruꝫ. ⁊ iſta ratio vr̄ pōderari in. d. c. ſi celebrat: Etqꝛ offmn̄ dat̉ ꝑꝑ beneficium.3 ¶ Utrū excōicatꝰ minori poſſit intrare eccl̓iam: dic ꝙ ſic: ⁊ ad miſſaꝫ ⁊ adoſculū pacis admitti pōt: qꝛ vt dictumeſt excōicatus minori eſt ſolū priuatusa perceptione ſacramētorū.xemptus Utrum hn̄s pͥuilegium:quodnō poſſit excōicari ab ordinariopoſſit ab eo excōicari. ℟. Ri. in. iiij. di.xviij. ꝙ aūt habēs tale prinilegin all̓tip̄m in ſui defenſionē an̄qͣꝫ ꝯͣ ip̄m feratur ſnīa aut nō. ſi pͥmo mō: n̄ valꝫ ſnīaip̄m lata ab ordinario. Si ſcd̓o mō:aut illud pͥuilegiū ē publicatū: aut nō.Si eſt publicatū: nō tenet ſnīa. ſi nō ēpublicatū: aut ē notū iudici Si notū ēiudici credo ꝙ nō valet ſnīa ab ipſoꝯͣ priuilegiatū lata. ar. ad hͦ extra d̓ appel. ſi duobꝰ. in tex. ⁊ in gl. Si aūt nōeſt iudiei notū: nec pͥuilegiatus fuit inlōgo tenore libertatis: tunc tenet ſnīa.ar. d. c. ſi duobꝰ ⁊ hͦ intellige niſi in pͥuilegio eēt clauſula irritās. qꝛ tūc nonvaleret ſnīa. Si ꝟo pͥuilegiatꝰ all̓at pͥuilegiū n̄ publicatū nec iudici notumnec fuit in lōgo tenore libertatis illiꝰ:⁊ iudici petenti pͥuilegiū ſibi oſtēdi: n̄vult iſtd̓ oſtēdere. nec clauſulā ꝯtinētēſuā libertatē tenebit ſnīa ſi ferat̉ ꝯͣ euꝫextra de pͥui. cū ꝑſone. li. vi. Nec ꝓpteroſtēſionē pͥuilegij ſequētem iudicabit̉ſnīam fuiſſe nullā: vel ēt reuocandamHec Ri. adde p̄dictis qd̓ no. Pa. in.c. cū ordinē. de reſcrip. ꝙ vbicūqꝫ notoriū ē citatū nō teneri ad cōparēdū: nōpōt iudex ꝓcedere eū ꝯͣ ꝯtumacē. Secus ſi nō coſtat notorie. Et ꝓ hoc facitꝙ ſi ep̄s citat iſtos fratres medicātes:ꝗmnotorie ſunt exēpti ⁊ iā ſunt tolleratiin pͥuilegio exēptiōis. ꝙ ipſi nō tenēt̉cōparere ēt ad allegādū eoꝝ pͥuilegiuꝫEt no. qꝛ in hoc multꝭ ſimplices iudices decipiūtur. hec pa. Et iō cū fratresminores ex multis pͥuilegijs habeantꝙ ab ordinarijs excōicari: ſuſpēdi: velīterdicti nō poſſint cū clauſulis irritātibus ⁊ annullātibꝰ ꝙcꝗd ꝑ predictosſecus factū fuerit. Patet ꝙ nō tenei.vt pꝫ ꝑ mare magnū cle. iiij. ꝙ incipitvirtule cōpiſcuos.¶ Pone papa ꝯceſſit priuilegiuꝫ cui 1dam monaſterio mon ialium: vt nontenerentur ad procurationem legatorum etiam ſi in litteris eorundem dicetur: vt tam non exempti qͣꝫ exempti ie