moneat eū in publico vt exeat. Et ſiꝗdem nō vult exire ⁊ ſacerdos nōduꝫīcohauit canonē. bꝫ dimitterear. xxiiijq. i. oīs ꝗs. Si ꝟo priuſqͣꝫ ille intraretvel poſtqͣꝫ ſacerdos eū viditiam in canonē incohauit. dꝫ ſacerdos ꝓcederein offō ſimul cū eo qui aſſiſtit ei. i. admiſſaꝫ ẜuit. ita tn̄. ꝙ finito canone. ⁊ſumpto ſacramēto. anteqͣꝫ dicat̉ poſtcōio. moneat illū vt exeat. de ꝯſe. diſt.ij. relatum Cōcor. Hoſti. ⁊ Goffr. ꝙſi non vult exire. poteſt eū ſacerdoseijcere. ēt ſi clericus ſit. ⁊ ſi ō pōt eijciin ſacriſtiā rediens dicat poſt cōionē.⁊ or̄ones que reſtabant.ib ¶ Utꝝ aliꝗ poſſint eē ī iudicio corāiudicibꝰ excōicatis. ℟. ẜꝫ ꝟꝟ. Si ſuntd̓ iuriſdictōe illoꝝ ⁊ vocati ab eis ſtātiuri. vr̄ eē caſus neceſſitatis. Sil̓r. ⁊ ſicorā eis ꝯueniūt īiuriatores ſuos. nāhoc caſu nō ſolū ē neceſſitatis. ſꝫ ⁊ talicōicat ī hiſ q̄ ꝑtinēt ad ſalutē aīe ſueſ. reddere vnicuiqꝫ ius ſuū. al̓r aꝑiret̉via libertatꝭ raptoribꝰ. Si āt īalijs caſibꝰ ꝗs cōicet huiuſmodi iudicibꝰ. puta. comedēdo vel ſil̓ibꝰ nō excuſat̉. qꝛnō ſunt d̓ ꝑſonis exceptꝭ ẜꝫ eūdē. ꝟꝟ.1 ¶ Utruꝫ clerici poſſint cōicare ep̄oſuo publice excōicato. ℟. ẜꝫ Ho. non.xciij. di. miratꝰ. ⁊ d̓ ex. pre. c. fi. niſi forte eēt eius ẜuitio deputati. qꝛ tūc eodeꝫ modo poſſunt ſicut alij ẜuientes18 ¶ Sed ꝗd de monachis. an teneāt̉cōicar̄ abbati publice excōicato. ℟. ẜꝫꝟꝟ. credoꝙ poſſint ei cōicare. qꝛ quaſi de familia ſunt. Sed Ri. vbi. sͣ. expreſſe tꝫ ꝙ nō. allegat. c. ſacerdotes. ij.q. vij. iūcta glo. qꝛ. talis abbas nō pōtprecipere. Precipere .n. īferioribꝰ eſtactus legitimꝰ Excōicatꝰ aūt maioriexcōicatōe eſt ab oībꝰ actibꝰ legitimisſuſpēſus. tū etiā qꝛ monachi nō tenēt̉ei cōicare. Obedire auteꝫ eſt cōicareilli cuius preceptis obeditur.19 ¶ Quid ſi ille ꝗ clericuꝫ verberauitiam cōpoſuit cū eo. vel etiā vadit proabſolutione. vel ſi nōdū eſt denūciatꝰ℟. ẜm Ray. In oībus p̄dictis caſibꝰeū vitare tenet̉ quilibet. cū nōdū ſit173abſolutꝰ. extra eo. cū deſideres. ⁊. c. anobis. el. ij. ⁊. c. cū nō ab hoīe. Eūti tn̄ad curiā pro abſolutōe vēdi pōt ⁊ recipi p̄t. ⁊ cōicari ī his q̄ ad viā ꝑtinēt¶ Quid ſi excōicatꝰ iaꝫ iurauit ſtare romādato ep̄i. ⁊ ep̄s cōicat ei. nunꝗd ꝑhoc ep̄s intelligit̉ eū abſoluere. ℟. ẜꝫrai. nō īmo incidit ī minorem ep̄s. ⁊alij cōmunicantes.¶ Utruꝫ ſit orādū pro excōicatis. ℟. 21ꝙ ꝓ excōicato orari pōti priuato. ſednon publice inter orationes q̄ fiūt ꝓmembris eccleſie. ⁊ ſuffragia. eccleſieq̄ ꝓ tota eccleſia fiūt excōicato nō ꝓſunt. Et addit Ho. ꝙ pro excōicatonō eſt orādū ſpāliter. intellige publiceNā pro hereticis in genere in paraſceue orat eccleſia.¶ Quid ſi teneor iuramēto aliꝗd ſolr ⁊uere ī certo termino. ⁊ ille īterim excōicat̉. nūꝗd die termini adueniēte tenear ſoluere excōicato. ℟. ẜꝫ Rai. nondebeo ſoluere. xv. q. vi. nos ſanctorū.Sed debeo deponere in ede ſacra. Etſic vtiliter aget eiꝰ negociū. vt ꝑ hoc citius veniat ad ſatiſfactionē. Sꝫ Inn.dicit ꝙ ſi ꝗs eū iuram̄to ꝓmiſit aliꝗddareª excōicato ꝯſulimꝰ ꝙ det. Na ⁊ſeruiēs tenet̉ ei ẜuir̄. vt ꝓmiſit. xi. q. iijqm̄ multos. Sꝫ panor. ī. c. īter alia extra eo. tꝫ pͥma opionē ꝑ tex. illū. ꝑ locūa ſpāli. Nā ſi ſpāle ē ī filijs ⁊ mercenarijs ⁊ ſil̓ibꝰ de ꝗbꝰ in. d. c. qm̄. ergo inalijs ꝯtrariū erit qͣꝫtūcūqꝫ duret obligatio. qꝛ nō teneor cōicare excōicatonec debeo īcurrere periculuꝫ aīe ex facto ſuo. Et gl. ī. c. iuratos. xv. q. vi. idētenet. ⁊ ꝙ dꝫ fieri d̓poſitio ī ede ſacra¶ Quid ſiꝗs r̄cipit mutuū ab excōr2)cato nūꝗd tenebit̉ reddere ī terminodurante adhuc excōicatione. vel ſi cōducit aliꝗd ab eo pro pretio reddēdotꝑe excōicationis ⁊ huiuſmōi. ℟. ẜmHoſti. ꝗ ꝯͣhit cū excōicato. obligat̉ eiquo ad naturalē obligationē. ex qͣ ſiſolutū ſit. nō pōt repeti. ſꝫ nō quo adciuilem obligationē ex qua actio naſcitur. ⁊ pōt peti. Et ideo nō dꝫ ei reddere. niſi poſt abſolutionē. Hic tn̄ ca