28 ¶ Quid ſi mādator miſit ad reuocadum mādatuū. Tunc diſtinguēdū qꝛſi mādatariꝰ anteqͣꝫ reuocatio perueniſſet ad eū iaꝫ ꝟberauerat. vterqꝫ eſtexcōicatus. Sed glo. Rai. dicit ꝯͣriumſi mandatorem ſufficienter penituit ⁊eſt in caritate nullū enim exiſtētem incaritate ius ligare ītendi vinculo excōicatiōis dictum tamen Rai. cōiter tenetur ab alijs qd̓ pōt intelligi quo ad forum ꝯtētioſuꝫ. Secꝰ quo ad Beu. ſi vero reuocatio prius ꝑuenit nō eſt excōicatus mūdator eadeꝫ qd̓ ⁊ ſolutio pōtfieri de eo qui ꝯſuluit clericum verberari: ſi eius ꝯſilio fiat.29 ¶ Quid ſi mandās clericuꝫ vberaripriuſqͣꝫ ꝟberetur decedat: ℟. ẜm hoſt.ſi notoriuꝫ ſit ⁊ talis in fine nō fuit abſolutus: vel ſigna penitētie nō apꝑuerint: hēri debet pro excōicato: nec debꝫſepeliri incimiterio.30 ¶ Quid ſi nō mādauit. ſꝫ qd̓ factumeſt ratuꝫ habuit. ℟. ſi iniecta eſt manꝰin cūcum noīe tuo lꝫ ſine mandato ⁊tu hoc ratū habueris excōicationeꝫ incurris ſi vero non fuit facta noīe tuo:peccas hn̄do ratū ſꝫ nō īcurris. Excōicationē extra eo. cū ꝗs li. vi.31 ¶ Quid de illo qui dicit ſuis: ꝙ velletvidicari de tali clerico. ⁊ ſic illi ꝟberāteuꝫ: ℟. ẜm. ꝟꝟ: ſi ea dixit animo ꝓuocādi eos ⁊ ip̄i ob hoc moti fecerūt etiānō noīe dicentis ipſe dicens nihilominus incidit. in canonem.xcōmunicatio. iij. de excōmunicaAtione falſariorum. vide. sͣ. Abſolutio. i. §. xvij.1 ¶ Quid ſi ꝗs falſis vtit̉ lr̄is ignorāter℟. ẜm Hoſti. nō excuſatur. qꝛ ꝑ aliosinueſtigare debuit. Si tn̄ falſitas eratita latēs ꝙ nō bene ꝑcipi poterat. ⁊ ipſe adhibuit diligētiā quam potuit: necꝑcepit: excuſatꝰ eſt. Alioquin nō extrade homi. Iohānes. ⁊. c. vltimo.xcommunicatio. iiij. De excōmunicatione incendiariorum vide. sͣ. ſablutio. i. §. ix. ⁊. jͣ. Incendiarius.xcommunicatio. v. de ſtatuentibusAō libertatem eccleſie. vide. sͣ. Excōi171catione. xviij. per totum.Cxcommunicatio. vi. de particiApatione cū excōicato. vbi ſcienduꝫ ꝙ eſt quedaꝫ participatio illicita.que quidem ꝯtingere pōt quadrupl̓rPrimo quādo ꝗs particiat cuꝫ excōicato in eodē crimine. ꝓpter qd̓ excōicatus eſt .ſ. dādo ei ꝯſiliū auxiliū. vel fauorē. De hoc vide .s. Excōicatiōe. xvij.ꝑ totū. Scd̓o qn̄ ꝑticipat quidē in crimine mortali. ſed nō illo ꝓpter qd̓ excōicatus eſt. Et talis mortaliter peccatlꝫ nō incurrat eādeꝫ ſententiā. ſꝫ incurrit minorē excōicationem. Tertio qn̄partictpat ei in diuinis .ſ. reciptēdo eūad diuina officia ſeu eccl̓iaſtica ſacr̄a.vel ad eccl̓iaſticaꝫ ſepulturaꝫ. Et talisꝗdem lꝫ nō ſit irregularis vt extra. eo.is cui. li. vi. peccat tamē mortal̓r. ⁊ eſtvalde ꝓpinquus irregularitati. Nameſt ei intedictꝰ īgreſſus eccl̓ie donec detraſgreſſione huiuſmodi ad arbitriumeius. cuius ſententiā ꝯtempſit: ſatiſfecerit ꝯpetenter extra de priui. c. ep̄oruꝫli. vi. Et ibi ſentit Archi. vt ponit Io.an. in nouella ꝙ illud capitulū videturſolum hēre locū in celebrantibus excōicatis ab hoīe ⁊ non a iure ꝓpter ꝟbaibi poſita ad arbitriuꝫ eius ⁊cͣ. Io. tn̄ant. ⁊ Io. de fan. tenent contrariū perver. a iure ibi poſitum ſed Ge. in. d. c.ep̄orum. dicit ꝙ volēs tenere. opi. Archi. reſponderet ꝙ illud ꝟ. a iure refertur tantum ad ſententias īterdicti. qd̓pꝫ qꝛ poſtea ſeꝗtur dictio aut que eſtaduerſatiua: ⁊ vr̄ ꝙ ſecus ſit ſententiahominis. tn̄ ipſe Ge. credit tex. hēre locuꝫ etiaꝫ in ſententia iure. qꝛ ſi intelligeret de ſententia hoīs tātū ſequeret̉ꝙ iſtā penā nō incurreret veniens contra ſententiā lure. qd̓ hoc eſt falſuꝫ vnde ītellige tex. ꝙ iſte ſtet arbitrario illius cuiꝰ ſnīaꝫ ꝯtēnit: qꝛ ſi eſt hoīs intelligat̉ de illo. ſi eſt iure. ītelligat̉ de iure ꝯdente hec Ge. Et ſi poſtqͣꝫ eſt ſic īterdictus ingerit ſe diuinis. ſuo officioagens ſicut prius. irregularis efficiatur. ꝙ ſitalis paaticipatio in diuinis fitpermetum. qt quis tirannus cogit mi