Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
162v
Einzelbild herunterladen
 

qd̓ de his rn̄detur ꝙ nō refert an ꝗsſe pn̄tet i ꝓpria ꝑſona: vl̓ ꝑ ꝓcuratoreꝫ idoneā. vt recitat Pe. de an. qui q̄rit: cūꝗs ſemper teneat̉ ſe pn̄tare ꝑionaliter ꝓ abſolutōe obtinēda. ceſſāteīpedimēto ⁊c. vtꝝ taleꝫ abſolutionempoſſit petere ꝑ ꝓcuratorem ⁊ recitatHoſti. dicere ꝙ nō p̄t īteruenire ꝓcurator qͦ ad eccl̓iam militāteꝫ: qꝛ abſolutio reꝗrit ꝯfeſſionē: ꝯtritionē ⁊ introductionē ī eccl̓ia cū ſolēnitate ⁊cͣ.Inn. ēt dicit ꝙ nō. qꝛ hec forma reꝗrit pn̄tiā ꝑſone Fatet̉ tn̄ ꝙ vbi ſub eiuſta cā poterit ꝓcurator iteruēire SꝫSpe. ī ti. de ꝓcurator dicit ꝙ in curiarōana hoc ſeruat̉ .ſ. ꝙ ꝓcurator ꝯſtitutus ſpāliter ad petēdā abſolutōeꝫ ſufficit. ⁊ hoc vr̄ ꝯmunius.4 Quero qꝛ dr̄ in. d. c. eos cū ꝯmode pōt. qual̓r ſumi debeat hoc verbūcōmode. vide tex. in. c. de cetero. eo. ti.vbi dr̄ qͣꝫcitiꝰ oportūitatē hūerit. Qd̓exponit Hoſt .i. ceſſante impedimēto⁊ aliqͦ modico tꝑe idulto: quo ſibi deneceſſarijs valeat ꝓuidere. Et ꝑ hocpꝫ ꝙ nō creditur circa hoc abſolutoſꝫ iudex hēbit hoc arbitrari. Nec ob.ꝙ de occulta re ⁊ de aīe ꝑiculo queritur ⁊ ſit ſibi credēdū de homi. ſignificaſti. el. ij. Fateor hoc veꝝ i foro pn̄iali. de ſpo. tua. quo ad viculū occulte ꝯͣhen̄. vn̄ exquo ꝯſcīam hꝫ de mora ſcire ſe dꝫ excōicatū. iudex tn̄ eū nō denūciabit: niſi pͥus eo vocato: ꝑ ꝯiecturas viderit illū eſſe moroſuꝫ. cognitione ſuꝑ hoc ꝑmiſſa ſūmarie. Archi. vero ſuꝑ hoc. c. ⁊. c. cupiētes de elec. lib.vi. ſuꝑ ver. ꝯmode dicit ꝙ iudex īſpecta qͣlitate ꝑſonaꝝ: viaꝝ tꝑum arbitrabit̉ ꝯſiderādo dietas vulgares qͣshoīes facere ꝯſueuerūt ẜꝫ no. in. c. ſtatutū. de reſcrip. li. vi. Si aūt diete vulgares nō apꝑeant: ipſe iudex referatſe ad legales ſcilꝫ cōputādo. xx. vel. xxiiij. miliaria pro dieta. Et ſi facta cōputatione ſuperſit tm̄ vnū miliare ꝓillo dabit integrā dictā. vt no. ij. q. vi.ꝓpter ꝙ ſi fuerit longa viaꝝ diſtantia: equū eſt in ſeptimana vnū diē ꝓquiete dari nā mēſis datur ad preparādū ſe. xx. ꝟo dies ad expectādū. nōn. poſſet cōmode venire ꝑ. xx. vl̓. xxx.dietas ꝯtinue abſqꝫ aliqua īteridiaquietē. Et iudex dꝫ arbitrari benignetp̄s itineris. Et cōputabuntur diete aloco in quo iter arripuit ſine fraude.Sufficit .n. ẜꝫ hāc lr̄aꝫ: ꝙ nō ſit in negligētia vel fraude Itē nota ibi ꝗbuſuis ſentētijs excōicationis: ꝙ papa ⁊legatꝰ abſoluūt a ꝗbuſcūqꝫ ſentētijsexcōicatiōis. Qd̓ Io. mo. ītelligit deſentētijs iure. ⁊ nō hōis Nā vt dicitpapa vel legatus nō abſoluūt ab illisd̓ ſtilo curie ſꝫ remittūt niſi in cāu qͦdelegatꝰ nō poſſet: vel mortuus eſſetnec aliꝰ ſucceſſit in delegatiōe ⁊ nōeſt ſpes de feſtina ꝓuiſionē. Putat ētIo. mo. ꝙ in caſibꝰ p̄dictis delegatorū ſi abſolutꝰ nō pareat: ꝙ nō reincidit ipſo iure. Sed hec oīa ceſſāt: ſilate recipiēs lr̄am: vt verbū ſonat hic⁊ in pͥncipio capl̓i. qd̓ ēt loquitur general̓r de vtriſqꝫ. Et hoc tꝫ Ioā. an̄ .ſ.ꝙ in ꝗbuſcūqꝫ ſentētijs iuris ⁊ hoīslocū habeat qd̓ hic dr̄ ꝙ reincidit ipſo iure niſi pareat ⁊ ꝯpareat poſt abſolutionē ꝓut hic dr̄ Sꝫ dn̄i de rotadn̄t ꝙ ſi auditor excōicatum ab hoīeabſoluit. p̄ſtita cautiōe de ſtādo iuriſi nō paret nō eſt ipſa iure excōicatꝰſꝫ excōicādus ꝑdictū Io. mo. Et ꝙ. jͣ.annū poterit auditor eū reducere ineādē ſnīaꝫ ꝑ. c. querētide off. dele īmoēt poſt annū exqͦ cōditio non īpleturHāc ēt opīonē. Io. mo. tꝫ Dir. addēsꝙ ſi excōicatꝰ ab hoīe iurauit pararemādatis excōicatoris qn̄ fuit abſolutus in caſibꝰ ſupradictis ſi nō ꝑet nōreincidit in. eādē ſnīam. ſed eſt reducēdus ꝑ ſnīaꝫ hoīs. Et dcm̄. c. eos Intelligitur de quibuſuis ſentētijs iurisnō hoīs. Ratio diuerſitatis eſt qꝛ ſicut ius excōicauerat. ita fuit iuſtuꝫ. vtius reduceret ī eādē excōicatōeꝫ. Secus in ſnīa hoīs. Nā ſi hō excōicat ⁊abſoluit iuratoria cautiōe recepta. iudex ꝗ hoc fecit de facto ſuo dꝫ eē certus nō deferens iurāti ꝯtra iuramen