Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
162r
Einzelbild herunterladen
 

ī vſurarijs iudeis. ℟. Ge. ī. d. c. i. ⁊ lau.d̓ flo. in tractatu ſuo de vſuris dicūt ꝙſic cū tex. idiſtīcte loquatur. Sicut ⁊cle. ex graui. eo. ti. q̄ ꝯp̄hēdit ēt iudeosvt pꝫ ꝑ gl. ibi ſuꝑ ꝟ̓. cēſurā. idē Pau.de eleaza. Idē Bal. ī qͦdā ꝯſilio qd̓ incipit īter iudeos. vbi dicit ꝙ clericuslocās domū iudeis ad publice fenerādū ipſo facto ē excōicatus. d. c. i.Trigeſima ſexta. ꝗꝯceduntcōtra illoſrep̄ſalias ꝯͣ cl̓icos vl̓ eoꝝ bona: vl̓ gnāliter ꝯceſſas extēdētes ad eos quaꝫ cōceſſionē: ſiue extēſionē ſi n̄ reuocauerint. jͣ. mēſē a tꝑe ꝯceſſiōis: vel extēſionis: ſingulares ꝑſone excōicatiōeꝫ: ⁊vniuerſitas iterdictū īcurrit: extra d̓ iniur. c. vnico. li. vi. Ep̄alis.2 Quid ſi clericꝰ pͥncipal̓ debitor: cuius occaſiōe ſūt repſalie ꝯceſſe captꝰ ēan hoc decre. hēat locū. ℟. glo. ꝙ nontū qꝛ idē grauat̉ ꝓ ſe ipſo: ⁊ ſic ceſſatrō tex. ibi ī ꝗbꝰ aliꝰ ꝓ alio grauat̉. tūqꝛ ꝯſtō ē pealis: ideo reſtrigēda ⁊ no.ẜꝫ gl. ī ꝟ. eccleſiaſticis. ꝙ illd̓ v̓bū. eccleſiaſticis. ꝯp̄hendit cl̓icos: tēplarioshoſpitalarios: ꝯuerſos ⁊ deo deuotos.xij. q. i. duo. itē no. ꝙ dr̄ia ē iter extēdē⁊ ꝯcedere rep̄ſalias. qꝛ ciuitas vel ſuꝑior dr̄ ꝯcedere ſed ille cui ꝯcedunturdr̄ extēdere. Puta qꝛ ciuitas bononiededit rep̄ſalias cui ſuo ꝯͣ florentinosꝗ extendit illas ad clericos. hec glo. Querit̉ qꝛ dr̄ in tex. ꝙ ſi. j. mēſemnō reuocauerit ⁊c. ꝗd ſi. jͣ. meſem iſtūꝓceſſū fuit ad actū qꝛ fuit eccl̓iaſtica ꝑiona ꝓ alio pignorata .i. rep̄ſalia factaꝯͣ ea. nūꝗd hec pēa hēbit locū. jͣ. mēſe℟. gl. ẜꝫ bar. ꝙ ī ſtatū pͥſtinū r̄uocādūerit. jͣ. menſem de ſen. ex. ꝗcunqꝫ. li. vi.vl̓ ẜꝫ Guil r̄uocatio re integra fieri dꝫan̄qͣꝫ ꝓcedat̉ ad actū al̓s locūhēt pēa. Quero vtrū poſſit ꝯcedi ꝓ creditoclerici. vniꝰ dioceſis contra clericumalterius dioceſis. ℟. glo. ꝙ non.5 Quero. an ꝑ iſtā decre. corrigat̉. c.dn̄s nr̄. xxiij. q. ij. vbi ꝯcedūt̉. r̄pſalie.qn̄ ciuitas vidicare negligit: ꝙ a ſuis īꝓbe factū ē. ℟. glo. ꝙ. nō. ſꝫ ſolū ſtatu162it ꝙ ꝓ delicto vel credito alteriꝰ ꝯͣ eccl̓iaſticas ꝑſonas ꝯcedi vl̓ extēdi n̄ pn̄tTrigeſima ſeplīa. ab excōtQn̄ ꝗs icatione abſolutꝰ fuit ī articulo mortisvl̓ alio īpedim̄to: .ſi. ceſſate articulo moͣtis vel impedimēto nō rep̄ſentet ſe qͣꝫcitiꝰ poterit ei a quo abſolui debebat:reincidit ī eadē ſnīaꝫ excōicatiōis. Itēqn̄ aliꝗ abſoluuntūr a ſede apl̓ica vellegator ⁊ iniūgit̉ eis ꝙ pn̄tēt ſeⁱ ordinarijs: vel alijs ſuſcepturi pn̄iaꝫ: ⁊ paſſisiniuriā ſatiſſaciāt. Sil̓r ſi hoc nō faciātcū hoc comode poterūt reincidunt ineandē ſniam. vt ī. c. eos. de ſen. ex. li. vi.iſta ē ep̄alis. ⁊ no. ẜm panor. ī. c. qd̓ indubijs. eo. ti. ꝙ detētꝰ ifirmitate: lꝫ nōſit in articulo mortis pōt abſolui ab inferiori. ſatis ē .n. hūc teneri ipedimētovt nō poſſit ire. Inno. etiam declaratquoſdam caſus. in ꝗbus abſoluendusꝑ ſedem apoſtolicā regulariter pro violenta manuū iniectiōe abſolui pōt cirra ſedē apoſtolicā: ſꝫ ceſſāte impedimēto tenet̉ ie p̄ſentare ſedi apoſtolice. primus eſt infirmitas. Secūdus inimicitia. Tertius inopia. Quartus ſeruiliscōditio. de his dictū ē. sͣ. Abſolutio. ij.Idē de eo qui tenetur in viculis. Quero. qꝛ dr̄ in. c. ea noſcit̉. eo. ti. 2ꝙ abſoluti tēpore neceſſitatis debentneceſſitate ceſāte adire papā vel legatū: nūꝗd ſufficiat legatus dū ē in tranſitu inno. ponit duas opi. Quidam dicūt ꝙ ſic. ſicut eniꝫ poſſunt abſoluere.ita ⁊ hoc mādatū iniungere. Alij contra: qꝛ intrāſitu pn̄t abſoluere propterpericulū more ⁊ tūc acceſſorie iniungere mādatuꝫ: ſed mandare principaliter nō poſſūt. Sed debet recurri adlegatum ꝓpriū. nō ad trāſentē. Hoſti.plꝫ primū dictū. Sed Pa. ibi dicit ꝙlꝫ primū equius. ſcd̓ꝫ tn̄ veriꝰ ẜm Io.an. ⁊ refert ſe ad no. ꝑ Spe. in ti. de legato. §. nūc dicamꝰ. vbi tꝫ primum. Au aūt iſta pn̄tatio poſſit fieri per 3ꝓcuratorē: videt̉ ꝙ nō ꝑ tcx. i. c. ꝙ dehis eo. ti. ibi in ꝓpria ꝑſona dꝫ viſitar̄Alijs. vr̄ ꝙ ſic: vt no. Ar. flo. ⁊ ad tex.11 2