a. c. veniēs. vbi monialis quedā queturbabat officiū. expulſa fuit d̓ eccl̓iaſine metu tn̄ excōicatiōis.8 ¶ Quid ſi nō pōt expelli. ℟. gl. ꝙ. doctor dꝫ exire ſcolas: ſicut dicimus qn̄excōicatꝰ intrat eccleſiam.9 ¶ Nūꝗd āt abbas volēs exire ad qͦuis ſtudia lr̄aꝝ teneat̉ petere lnīaꝫ ſeuꝯſiliū ꝯuētꝰ ſui mōaſterij: ⁊ dimiſſisml̓tis opionibꝰ: maxīe ꝑ illd̓ r̄latiuūſui: ꝙ ſeꝗt̉: ꝙ vr̄ reſpice̓ īmediatū p̄latū ipſius mōaſterij: ⁊ ſic n̄ ep̄ꝫ p̄t diciꝙ qͣꝫuis abbas malefaciat ſi vadat p̄ter ſnīaꝫ ep̄i ad quis ſtudia lr̄aꝝ: n̄ tn̄vr̄ ligari hac pēa: cū ſit penal̓ ⁊ r̄ſtringi ꝯſueuit ẜꝫ arc. Et ꝙ ī fin̄ dr̄ d̓ lniaep̄i vr̄ hr̄e locū ī mōaſterio n̄ exēptoab eiꝰ iuriſditōe Sꝫ mōachꝰ ſeu aliꝰreligioſꝰ ſb̓ditꝰ n̄ p̄t accedere ad qͣuisſtudia lr̄aꝝ niſi a ſuo p̄lato cū ꝯſiliofr̄uꝫ ꝯuētꝰ vl̓ maioris ꝑtis eiuſdē: ſibieūdi ad ſtudia lnīa pͥmitꝰ ſit ꝯceſſa.alias excōicatꝰ ē vt ī. d. c. vt ꝑiculoſa.⁊ tūc p̄t oīa ſine ꝗbꝰ ī ſtudio cōmodeeē n̄ p̄t. Et dicit Archi. ꝙ ſi mutuū ꝯͣxit tenebit̉. mōaſteriū: niſi actū fuiſſꝫꝙ aliūdē ſūptꝰ īuēiret: yta ꝓpīquo vl̓amico. Si aūt obligaret libros vl̓ resalias ꝓ ſcolari vl̓ alio:n valet obligatio. qꝛ mgachꝰ ẜuꝰ ē mōaſterij. di. liiij.multos idē ſi fideiuſſerit ꝓ aliquo: qꝛnō tenet̉. hec. Archi.de eo ꝓ priDecima ſeptima. cipatexcōtcato ī crīe ꝑꝑ ꝙ excōicatꝰ ē dando eiauxiliū: ꝯſiliū vl̓ fauorē. d̓ ſē. ex. nuꝑ.⁊. c. ſi ꝯcūbie. iſta ē ep̄al̓. ⁊ no. ẜꝫ pa.d. c. nuꝑ ꝙ hͦ ītelligit̉ qn̄ pꝰ excōicationē cōico ſibi in crie dānato. vt puta. titiꝰ fuit excōicatꝰ qꝛ tenebat vxorē alteriꝰ. ego īpēdo ſibi auxiliū: ꝯſilium. vl̓ fauorē circa detētōꝫ illiꝰ mul̓istūc cōico excōicato ī crīe dānato: necſufficer̄t cōicare ī illo actu ꝑ quē īcurrit̉ excōicatio: ẜꝫ oꝫ ꝙ ille ꝑ pͥus īciderit ī excōicatōꝫ. vt no. ī. c. ꝯtīgit. d̓ ſē.ex. poſſꝫ tn̄ dici ꝙ ex alio capite ꝗs incurrat excōicatōꝫ iur̄. vt ſi ꝯiulo vl̓ auxiliū īpēdo circa ꝟberatōꝫ cl̓ici. nā fagociētē et ꝯſētiētē ꝑ pēa ꝯſtrīger̄ dꝫ. vt l.c. muleres. d̓ ſē. ex. ⁊ p̄dce̓ faciūt ad. q.d̓ qͣ. i. d. c. ꝯtigit .ſ. d̓ illo cl̓ico ꝗ ſb̓iecitſe ꝟberibꝰ: an ſit excōicatꝰ. ex qͦ cōicatcrioſo in crie ꝑꝑ ꝙ ille ꝟberās fuit excōicatꝰ. pa. ibi dicit ꝙ hec qō ſoluit̉ml̓tifarie ꝑ io. an. prio ꝙ ille cl̓icꝰ poterat excuſari rōe ꝯſuetudīs. ⁊ ꝙ faciebat rōe ſatiſfactōis: ⁊ ſi vt cōicaret incrie. ẜo ꝙ ad īcurrēdā illā excōicatōꝫrōe ꝑticipij reꝗͥrit̉ ꝙ ꝗs cōicet excōicato ī crie: ſꝫ an ꝑcuſſiōeꝫ n̄ ē adhucꝑcutiēs excōicatꝰ: gͦ nō cōicat excōicato: qͣꝫqͣꝫ ergo mādas vl̓ cooꝑās an̄ſcm̄ īcurrat excōicatiōeꝫ ip̄o fcō. vt ind. c. ml̓ieres. hoc tn̄ n̄ ꝯtigit rōe ꝑticipij. ſꝫ ligat̉ tāqͣꝫ pͥncipal̓. iſta tn̄ ſo. p̄tīpugnari ẜꝫ io an. ⁊ bene poſt primāꝑcuſſiōeꝫ ſi iterat̉ ſcd̓a. Nā pꝰ pͥmamincidit in excōicationē. gͦ ī ẜa ⁊ tertiaCōicauit excōicato ī crie. ſꝫ forte quisdicet ꝙ tal̓s nō incurrit excōicatiōeꝫniſi hito reſpectu ad oēs percuſſiōeseodē īpetu inflitas. ⁊ tūc diceremusiſtū nō cōicare excōicato: niſi poſt factū ꝯpletū. ⁊ ꝓ hoc facit qd̓ nō. Ioā.an. in regula d̓lictū. de reg. iu. ī. vi. inmer. vbi q̄rit an tot excōicatōes ꝑcutiēs incurrat: quot inferūt̉ verbera: ⁊ꝯcludit ꝙ nō: qꝛhēnt̉ ꝓ vno fcō exqͦvno īpetu inferūt̉. hoc ēttꝫ Bar. in. l.nūqͣꝫ. ff. de priua. d̓lic. vbi dicit ꝙ Siego vulneraui te ex ꝓpoſito: nolensplus facer̄: tn̄ ꝑ aliqd̓ dictū vl̓ ſcm̄ ateſuꝑuēit mihiipetꝰ ⁊ occidi te: tenebord̓ vulnerato ⁊ ociſo: qꝛ nō eodē ipetulꝫ icōtinēti. ⁊ eꝯͣ ſi te vulneraui: ⁊ ſūꝑſecutꝰ te ꝑ pl̓es horaſ: ⁊ final̓r occidite: d̓ occiſo tm̄ tenebor: lꝫ ex īterualloqꝛ eodeꝫ impetu. vt. l. qd̓ ait. §. fi. ff. d̓adul. dat̉ alia ſo. ad. q. nr̄aꝫ pͥncipalē.ſ. ꝙ alid̓ ē ꝑticipare excōicato ī crie: ⁊aliud ſubmite̓ ſe miſericordie alicuiꝰcuꝫ poſſit cogitare illū remiſſuꝝ: cuꝫꝗs debeat de facili ꝑcere ꝓſtratis. itēno. ꝙ do. An. de bu. ⁊ Inno. vidēturtenere ꝙ ī iſta ꝑtſcipatiōe dādo ꝯſiliūauxiliū vl̓ fauorem n̄ diſtiguit̉ an̄ al̓seēt facturꝰ vel non: qꝛ ẜꝫ ꝙ dicit gle
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten