iura coaptāt̉ his q̄ ſepe fiūt. ff. d̓ legi. l.ex his. itē ea q̄ cauſa feſti iocarie fiūtobligationē nō inducūt. ff. d̓ ac. ⁊ ob.l. obligationum ſubſtantia.¶ Sꝫ nūꝗd ī lectulo lꝫ deferre hītū.℟. pe. de ali. ꝙ canō ſētit ꝙ ſic. xx. q. i.vidua. ⁊ di. xxiij. c. ſactimōial̓. vbi dr̄ꝙ eo hītu ſꝑ vti dn̄t ⁊ ēt hitꝰ a deo ēānexus oſſibꝰ mōachoꝝ ꝙ ī qͦcūqꝫ loco ꝯſiſtētes: ſiue i lecto ꝗeſcētes: ꝯſtāter eo vti dn̄t: īmo gl. i. d. c. fāctimōialis. addit ēt in lecto cū infirmitate.5 ¶ Sꝫ nūꝗd ita amare ſit intelligē dūiſtud v̓bū: vt pͥma facie ſonare vr̄. 10.an. īnouella dicit n̄ puto ꝙ mōachusdimitēs hītū ī cella ſua: vl̓ dū balneūitrat. vel ī occulto iacēs ſine hitu: ligetur dcā ꝯſtitutōe. al̓s pauci īuenirēturnō ligati: ſꝫ qn̄ exhibet ſe ꝯſpectibushoīnū ſine hitu: ī hītu laicali vl̓ cl̓icaliſine iuſta ca:tē ligat̉. tn̄ ex hōeſtate deret ſꝑ ſue religiōis deferre hitū: nō tn̄vr̄ ꝙ īcurrat excōicationē ẜꝫ Ar. f. inſtādo ſine eo ex aliqͣ cā rōnabili: putavt dormiēdo meliꝰ ꝗeſcat: vt iduēdoſacras veſtes n̄ apꝑeat gibbꝰ: vt q̄ratpublices: vt ſe balneet: vt aptiꝰ ſcidataliqd̓ lignū ⁊ hmōi: qꝛ ſic nō vr̄ temerarie dimittere tn̄ ēt ī hōi eēt ꝯueniētiꝰ n̄ dimittere. Si āt aliꝗs dimittathītū volēs trāſire ad aliā religionē:vt ſic citiꝰ recipiat̉: ēt īcideret in ſnīaꝫdicit ēt pe. de pal. i. iiij. vi recitat ideꝫar .ſ. ꝙ ꝗ locoſa leuitate ad horam vtcurrat: vl̓ lapidē ꝓijciat depōat hituꝫnicidit in inia: qꝛ nō ē ꝟiſil̓e papā īhis minutis tm̄ laqueū poſuiſſe. hecAr .j. hͦ tn̄ vltimū ē valde ꝑiculoſū: ⁊iō reſpuen̄. ꝗdā ēt dicūt ꝙ ad hͦ: vt religioſus dimittēs hitū īcurrat excōicationē: duo reꝗrūt̉. Primū ꝙ dimittathitū ī ſcolis vl̓ alibi exͣ mōaſteriū. Etad hͦ vr̄ facere pͥncipiū d̓ci. c. vt ꝑſculoſa. ibi euagādi ma ſb̓trahat̉. Secusergo vbi dimitteret. in mōaſterio: necextra. egr̄deret̉. ẜꝫ vt dimittat temerei. ſine ca. rōnabili. Sꝫ ꝑ dicta. Io. an.sͣ. ⁊ alioꝝ vr̄ dicēdū: ꝙ ēt dimittēdohītū ſine rōnabili cā ēt ī monaſterioxiieſt excōicatꝰ. Et hoc qn̄ ſe pn̄tat ꝯſpe.xiictibꝰ ſeculariū. Et ſic ante factū ꝯſulēda ē pͥma opi. Sꝫ poſt factū p̄t ſuſtēImuiū tuetari alia opio. Nota ēt tex. in. d. c. vtꝑiculoſa. ī ꝟ. q̄uis .ſ. ſtudia: ꝗ ꝯp̄hēditdepoet ſtudiū theologie ſeu iuris canonicribeūci ⁊ hōi. Et ex hͦ no. ꝙ fligioſus egrediēs mōaſteriū ad audiēdū ſcīas et n̄ꝓhibitas: vt theologiā: ⁊ ius canonicū ſi hͦ facit ſine p̄lati ſui lnia ⁊ ſineꝯſilio ꝯuētꝰ vl̓ maioris ꝑtis excōicatōſuliqnē incurrit. Idē ſi cū ln̄ia audit velvadit: ſꝫ hitū n̄ portat: ⁊ doctor ꝗ ſciēter ī hmōi ꝑticipat talē docēdo: vl̓ retinēdo i ſcolis: ꝑi ſnīa ligat̉. ⁊. gl. q̄ritſuꝑ ꝟ. dimiſſo: ꝗd ſi n̄ dimiſſerit hitūvr̄ ꝙ tc̄ſi ē excōicatꝰ doctor qꝛ hec pēan̄ ē āpliāda. dic ꝯͣriū: qꝛ cōicat ī crimīe⁊ ſic eadē ⁊ nō minori excōicatiōe ligatur extra de ſen. ex. ſi concubine etab iſta excōmunicatione ordinariꝰ abſoluere poteſt.eūdi ad̓¶ Quid ſi mōachus hꝫ domū iuxta oallas excōſcholas ⁊ ſtādo. ī ea pōt audire lectio⁊ tūc pͥronē ⁊ doctor ſcit ⁊ legit: an ſit excōicati ij p. ēt dicuitus. ℟. glo. ꝙ nō qꝛ nō poſſet ꝓhiber̄en ſentbit. mdaſiFalitueqn in domo ꝓpria moraretur.micū. Sꝫ¶ Quid ſi talis monachꝰ n̄ vult exi 7lipſculani dꝭre ſcholas: an poſſit vi expelli. gl. ſuꝑꝟ. retinere vr̄ inuere ꝙ ſic. nā dicit ꝙoffm̄ doctoris ē ſcolarē d̓ ſcolis expellere. Aliꝗbꝰ tn̄ vr̄ ꝙ nō: qꝛ ēt excōicauimntt irc. qtus gaudet pͥuilegio: vt eū ꝑcutiēs īciIuiimuaſidat ī excōicationē. Sꝫ ꝓ pͥma opi. fac̄tex. .i. c. veniēs. de ſen. ex. vbi hr̄ ꝙ inijquiditꝝ q etcōicaciēs manū ī cl̓icū: ſeu religioſū turbātē diuīa officia: excōicatꝰ n̄ ē ēt ſi ꝯmotus hͦ fecerit: qꝛ ex iuſta cā hͦ fec̄. Et dicūt doc. ibidē ꝙ ille tex. ītelligit̉ idiſticte: qꝛ talis inijciēs: ſiue hēat p̄lationēſiue nō excuſatur ab īiectōe manuū ⁊ex qͦ turbat diuinū offm̄ ī eccl̓ia p̄t deea expelli ſic̄ faciēſ tuml̓tū ī iudicio. vtē tex. bo. i. c. ī loco. v. q. iiij. itaꝑiformit̓ē dicēdū d̓ iſto religioſo: ꝗ turbat doctorem Et ſcolares: ꝙ pōt licite expelli abſqꝫ mētu excōicatōis. ⁊ ꝓ hacopiniōe ē directoria. li. ij. ⁊ dicit ꝙ ẜꝫArch. pōt expelli violēter d̓ ſcolis. ar.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten