facere ergo nec ficte. Iō ad hoc vt poſſum ratum hr̄e qd̓ eſt geſtū noīe meoreꝗͥritur ꝙ illo tꝑe ego potuiſſet facereꝟe: quo fuit geſtū ad hoc vide qd̓ notat Ge. in. c. cū ꝗs de ſen. ex. li. vi. ꝙ nōſufficit ad hoc vt ꝗs cēſeatur ꝯmeſiſſemaleficiū habeat ratū qd̓ ē geſtū noīeſuo qn̄ reꝗrit maleficiū ⁊ ꝑ prius tractatū ꝓ hoc allegat gl. ⁊ ibi ꝑ Io. an.in. d. c. i. pone exemplum. Quis noīemulieris machinatꝰ eſt inmorteꝫ viriſui ⁊ mulier ratū habuit: nr̄ ꝗd potuitꝯͣhere mr̄imoniū cū illo ꝗ chinatꝰeſt Glo. ibi vr̄ dicere ꝙ ſic le Pa.qꝛ lex nō ſolū reꝗͥrit malef. d ēt ꝑprius tractatū. Iō qͣꝫuis ſit noīemulieris: tn̄ habēdo ratū nō nſeturꝯmiſiſſe homicidiū quo ad īpediēduꝫmatrimoniū. Secꝰ qn̄ lex requirit ſolū factū. Et tūc ratihabitio faceret īcurrere penā ipſum retificantemxcōicatio .i. Cōiter ꝗd ſit. ℟. ẜm pa.Aex eo ſuꝑ℟ica. ꝙ excōicatio eſt cenſura a canone vel a iudice eccl̓iaſticoprolata priuans cōione ſacr̄oꝝ ⁊ qn̄qꝫhominū ⁊ ſic ẜm mām nr̄am due ſūtſpēs excōicationis .ſ. maior: ⁊ illa priuat participatiōe ſacramentoꝝ ⁊ cōione hoīum. Quidā eſt minor ⁊ illa priuat ꝑticipatione ſacramentorū: nō aūtcōione fideliū. vt in. c. fi. de cle. ex. mi.Itē mīorexcōicatō fert̉ qn̄qꝫ a iur̄. qn̄qꝫ pōt fieri ab hoīe: ſꝫ nūc nō ſit ī vſuItē excōicationū alia eſt iuris .ſ. quamꝗs īcurrit ipſo iure delicto cōmiſſo: vtſi ꝗs iniciat manus violentas in clericuꝫ .xvij. q. iiij. ſiꝗs alia eſt iudicis .ſ. q̄irrogatur a iudice ptātē hn̄te ꝑ ꝓceſſūiudicariū extra. e. nuꝑ.Que aūt ſit dr̄ia interAddit̓lo. excōicationem maiorē⁊ anathema. Dic ꝙ de hoc inueniuntur multi tex. ꝗ vur ꝯͣrij. ⁊ doc. in hocmultū variani vt pꝫ in. c. cum non abhoīe. de iudi. Itē de hoc habes tex. inc. engeltrudā. iij. q. iiij. ⁊ in. c. viſis. xvi.q. ij. ⁊ in. cle. ſiꝗs ſuadēte. de penis tn̄ꝓ ꝯcordia dicēdū ꝙ excōicatio maior⁊ anathema realiter ſunt idem nā ẜmderiuatores anathema dr̄ ab ana qd̓ ēſurſuꝫ: ⁊ techa: qd̓ eſt figura quedā adformā lr̄e: q̄ olim īprimebatur i frontibus damnatoꝝ. dr̄ ergo anathema q̄ſianatheca .i. ſuꝑna maledictio. cū ergoexcōicatꝰ maiori ſit maledictꝰ ad deohinc ē ꝙ excōicatꝰ maiori eſt anathematizatus. Et ꝓ clariori ītelligentia dicen̄. ꝙ anathema ſumitur dupl̓r. Primo large. Scd̓o ſtricte ⁊ ꝓprie. Priomō excōicatio maior eſt anihema dequo hēs tex. in. d. c. engeltrudā. vbi dr̄ꝙ anate matizati illi ītelligendi ſunt ꝙnon ſolū a ꝑceptiōe ſacr̄oꝝ: ſꝫ ēt a cōione hoīum ſūt ſeꝑati ⁊ ſic clare hēs exhoc tex. ꝙ excōicatꝰ maiori eſt anathematizatꝰ: qꝛ excōicatio maior cauſat illos duos effectꝰ iteꝫ hēs aliū tex. i. d. c.ſiꝗs in pͥn. ibi anathematis mucrōe ꝑcuſſus. ⁊ tn̄ claꝝ eſt ꝙ ille tex. loꝗt̉ deexcōicatiōe maiori ſimplici: ⁊ nō cumilla ſolēnitate q̄ habetur ī. c. dn̄t. xi. q.iij. Scd̓o anathema iumitur ꝓprie ⁊ſtricte: ⁊ ſic accipit̉ ꝓ illa excōicatiōe:q̄ ſit cū dicta ſolēnitate. c. dn̄t ⁊ ita. ītellige. d. c. viſis. vbi dr̄ ꝙ anathema eſtmucro ep̄alis: qn̄ tm̄ ep̄i dn̄t eā ꝓferrenec credas ꝙ ſit maioris potētie: qͣꝫ ſitexcōicatio ſine ſolēnitate. ſꝫ ſit ad maioreꝫ terroreꝫ: ⁊ vt cū maiori difficultate obtineat abſolutōeꝫ finis.¶ In ꝗbꝰ caſibꝰ incidit ꝗs excōicatio 2nē maiorē ip̄o fcō. ℟. ī multis caſibus.Multos habes sͣ. abſolutio i. ⁊ .ij.ſunt ⁊ alij caſus in quibus ꝯͣhitur ipſamaior excōicatio.Excōicatiōe maiori exPrima. cōicat̉ cū ꝗs icidit ī hereſimiaꝫ dānatā. xxiiij. q. i. c. i. ⁊. ij. Etgl. ibi ī ſūmario dicit ſiue vetereꝫ: ſiuenouā ſeqͣtur hereſiꝫ eſt excōicatꝰ. Iteꝫcredēs: receptator vl̓ fautor he̓ticoꝝ exͣde her̄. excōicamꝰ. ⁊ h̓ cāus hodie papalis ꝑ ꝓceſſū curie. ⁊ intellige p̄dictaẜꝫ gl. ſingularē in cle. i. de here. ēt ſi ſitoīo occultus. ⁊ facit regulā ꝙ eccl̓ia ligat crimē oīo occultū quo ad penaſ excōicationis ⁊ ſuſpēſionis. Et nota illdverbū oīno. qd̓ denotat ſolū actū inte-