que lꝫ ſit falſa non viciat nec minuitid cui adijcitur. vt. l. falſa demonſtraetio. ff. de condi. ⁊ demon. exemplum ſecundi vendo tibi talē fundum: ſic confinatum ꝗ eſt iriū modioꝝ. exempluꝫprimi. vt vēdo tibi terra quattuor modiorū. i talibus ꝯfinibus hec pa. in. c.per tuas de dona. vel dic clarius ꝙ autpreciū texatur ꝑ modia. ⁊ tūc emptorn̄ plus poterit hēre. Secus ſi preciumnō taxatur ꝑ modia: qꝛ tūc totū hēbit.19 ¶ Utꝝ veditor teneatur dicere viciuꝫrei vendite. ℟. ẜm Tho. vbi. sͣ. vendi.torqui rem vicioſam exponit vendendam ex hoc ipſo dat emptori dāni velpericuli occaſionem. Damni quidem:ſi propter huiuſmodi viciū res ſit minoris precij ⁊ ipſe de precio nihil minuit. Periculi aūt ſi propter huiuſmodi vicium vſus rei reddatur impedit:vel noxius: puta ſiquis alicui vendatequum claudicantem pro veloci: veldomuꝫ ruinoſaꝫ ꝓ firma vl̓ cibū corruptū aut venenoſumpro bono. vn̄ ſihmōi vicia ſint occulta: ⁊ vēditor nondetegat: eſt doloſa ⁊ illicita venditio ⁊venditor tenētur ad dāni recōpēſationē. Si vero viciū ſit manifeſtū: putacū equus ſit monoculus. vel vſus rei ⁊ſi nō cōpetat vni: poteſt cōpetere alij. ⁊venditor propter huiuſmodi viciū ſubtrahat de precio qͣꝫtum oꝫ: non teueturad manifeſtandum vicium rei: qꝛ forte propter huiuſmodi vicium emptorvellet plus ſubtrahi qͣꝫ eſſet ſubtrahen̄.vnde venditor poteſt licite vicium reſb̓ncere. Idem dicēdū eſt ſiꝗs hēat librum venalem: ſed corruptū. nō tenetur dicere eius viciū dūmō ſubtrahatde precio ꝓpter hmōi viciū vt idē eſt.20 ¶ Quid ſi aliquis portans mercesad locū vn̄ ſcit multos ſequi ſe cum ſimilibus qd̓ ſi diceret: non poſſet ſuasadeo care vendere. ℟. ẜm Tho. vbi. sͣ.vēditor qui vendit rem ẜm preciumquod inuenit nō videtur ꝯtra iuſtitiaꝫfacere: ſi quod futuꝝ ē nō dicit. Si tn̄diceret vel de precio ſubtraheret: abudātioris eēt virtutis: qͣꝫuis ad hoc nō2xvideatur teneri ex debito iuſtitie.¶ Pōe ꝗs intēdēs nocer̄ alij: ſcribit 21lr̄am dirigēdā alicui ſuo amico admonens vt emat multū de aliquo mercimonio vt aromatibꝰ: lana ⁊ hmōi. qꝛerunt cara in futuruꝫ qd̓ nouit eſſe falſum ⁊ permittit ſibi cadere lr̄am in aliquo certo loco: vbi frequēt̓ aliꝗs quēodio hꝫ ꝯuerſatur vt eā īuentā legat: ⁊talia emat ⁊ multū inde perdat ⁊ totūhoc ſequitur. ℟. Arch .ſ. ꝙ talis mortaliter peccat: intendens proximo ſuo nocere. n̄ tn̄ tenetur ſatiſfacere d̓ dāno: qꝛnō dedit occaſionē dāni efficaciter exde iniur. ſi culpa. non enim ita leuiterdebuit credere. Et ſibi imputet leuitatem ſuam lꝫ aliqui alij teneant ꝙ talisteneatur reſtituere vt recitat ſanctusbernardi. ī trac. reſtitutionum.¶ Sꝫ aduerte d̓ qͦdā cāu ꝗ accidit ve 22netijs. cū ꝗdā magnus mercator lr̄asaccepiſſet a ꝑtibꝰ oriētꝭ vt emeret aromata multa. qꝛ futuꝝ erat vt preciumeorū multū creſceret: qꝛ inde trāſmittinon poterāt ab illis partibus. ille perlectā lr̄am dilacerauit: ⁊ in terra fruſtraproiecit: nihil alicui dicens intendensillud facere de quo cautus reddebaturSed alius tenuis mercator lr̄e illiꝰ fruſta collegit: ⁊ inſil̓ ſuis partibꝰ coaptauit ⁊ legit. Quo facto: cū hoc a nulloſciretur acceſcit ad oēs apothecas: q̄hēbant huiuſmodi venalia: ⁊ certo pͦcio emit tūqꝫ mercator magnus iretad emēdū: inuenit oīa vendita. Interrogat de periona ēptoris: mirat̉ neſciens factū: ſed demū ꝑcepit. Sicqꝫ lucrū magnū qd̓ ille ſperabat ex hmōiemptōe: alius ſua induſtria ſibi ꝓcurauit ſine iniuria eius: nec ſibi in aliquo tenebat̉. An aūt in dicto caſu illerecolligēs fruſtra lr̄arum: ⁊ poſtea legens peccauerit mortal̓r. Reſpondetꝗ. sͣ. ꝙ ſi talis legat vt ſciat ſecreta eiuscurioſitas eſt. Si vt ſibi ꝓuideat ꝓuidētia humana ē nec peccatū. Cuilibetenī licitū ē ſibi accipere reꝫ que hēturꝓ derelicta cuiuſmōi eſt talis lr̄a.¶ Quid de mercatoribus ꝗ inter ie 23