Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
131r
Einzelbild herunterladen
 

preſſe iure directo eccleſie. ſꝫ emphiteota pͥuati pōt ſimpliciter donare qꝛ ītelligit̉ ius dn̄i ⁊ ſic ſuperioris exceptatū. ⁊ ad hoc ꝓbidū aſſume fundamētū ipſius bart. nam bar. vbiqꝫ dicit ꝙideo emphiteota priuati nō pōt donare ⁊c. qꝛ dn̄s afficeret̉ īcōmō qꝛ nō poſſet agere actiōe perſonali ꝯͣ nouuꝫ em̄phiteotam ſicut poterat ꝯͣ p̄mū. vn̄ cūiſtud ceſſet in emphiteota fiſci. qꝛ quēcūqꝫ poſſeſſoreꝫ pōt ad canonē ꝯuenire eo ipſo ꝙ poſſidet: ⁊ ſic emphiteotafiſci poterit alienare ſine conſenſu dn̄imō ad ꝓpoſitū nr̄ꝫ ego habeo ꝙ prelatus eccleſie hꝫ obligataꝫ rem emphiteoticā ꝓ canone ſoluendo adeo ꝙ adquēcūqꝫ poſſeſſorē trāſeat pōt agere ꝯͣeū hypotecaria vt ē tex. nobilis ī. §. ſi.ue aūt ī aucͣ. de nō alie. ergo ⁊cͣ.49 Nunꝗd āt res emphiteotica poſſit legari ſine cōſeniū dn̄i. bart. in. d. l.fi. tꝫ ꝙ nō ſicut de donatiōe. bal. tamēibi ⁊ ſpe. in. d. §. nūc tenent ꝙ ſic ſiueſit emphiteoſis priuati. ſiue eccleſiaſtica dūmō qn̄ eſt eccl̓iaſtica legetur taliad quē poſſit trāſire. idē Sali. ī. d. l. fi.idē dic emphiteota pͥuati pōt īſtituerevnū heredeꝫ extraneū ſine ꝯſenſu dn̄i.Ideꝫ dic de permutatiōe: ī oībus ⁊ ꝑoīa ſicut in donatiōe ⁊ ſic emphiteotanō tenet̉ perquirere dn̄m an velit ipſeꝑmutare. ſꝫ bn̄ tenet̉ poſtqͣꝫ ipſe ꝑmutauit cum alio requirere dn̄m: vt illuꝫinueſtiat ⁊ in poſſeſſionē inducat ⁊ ꝓinueſtitura laudemiū accipiat ꝑ rōnesiupra poſitas de dōatōe vt vult Imo.in. d. c. potuit. ⁊ ſic ꝯclude ꝙ res ēphiteotica pōt dōari legari in ea heres inſtitui: ⁊ ⁊ permutari. item ⁊ pignorariſaluo iure dn̄i hoc ītellige ſi ē ephiteoſis pͥuati. Secꝰ ſi eccl̓ie qꝛ tūc nō p̄t pignorari vel hypothecari per auc. hocius aucͣ. ꝗ reꝫ. C. de ſa. ſan. eccl.50 An aūt res ēphiteotica poſſit dariin ſolutū ꝓ debitis ipſiꝰ ēphiteote ſine ꝯſenſu dn̄i bal. ī. c. i. de ꝓhi. feu. ali.ꝑ Fe. tꝫ ſic qn̄ iſta in ſolutū datio ſit ꝑiudicē: qꝛ cūdictaᵐ alienatio ſit neceſſaria vr̄ ꝙ poſſit fieri ꝑ iudicē ī iuribꝰipſius ēphiteote ſaluo tn̄ ſemper canōedn̄i. ſi tn̄ fieret nō ꝑ iudicē: ſꝫ ꝑ ip̄ꝫ em̄phiteotam: tunc dn̄s dꝫ reꝗri Quero aliꝗs dedit ī ēphiteoſim ar 5tcā paꝝ valēte ſuꝑ qͣ ſūt edificata edificia magni valoris ī dn̄s dēat hr̄e ꝗnqͣgeſimā eſtimatōis domꝰ ſuꝑedificate:an ꝟo ſolū valoris arce: Odof. i. l. fi. C.e. ⁊ albri. dn̄t ꝙ edificij. qꝛ edificiū ſolo cedit. l. i. §. ꝙ ait. ff. de ſuperficie Quero qͣꝫtū ſit laudemiū. dic̄. ꝙ nō 52lꝫ dn̄o occaſiōe iſta vltra ꝗnqͣgeſimaꝫꝑtē p̄cij vel eſtimatiōis rei q̄ ī aliā ꝑſonā trāſfert̉ aliꝗd exigere. C. e. l. fi. Sedẜm Ho. qͣſi gnālis cōſuetudo trecenuꝫīduxit. tm̄ .n. ī qͣꝫ pluribus locis accipit̉ꝓ laudemio: q̄ ꝯſuetudo ē ſeruāda ī talibꝰ extra de ꝯſue. cū dilectus Que āt reqͥrant̉ ad hoc vt ēphiteo 5ꝫta poſſit vēdere iuſ ſibi ꝯpetēs ⁊ melioratiōes ſuas. ℟. pa. ī. d. c. potuit ꝙ. vij.reꝗrūt̉ Prīo vt reqͥrat eccl̓iaꝫ vl̓ dn̄ꝫ ſivelit emē̓. Scd̓o denūciet p̄ciū ab alijsoblatū: ⁊ ſic ſine ꝯſenſu dn̄i pōt ēphiteota ius ſuū expōere vēale: qꝛ al̓s nonpoſſet ſibi p̄ciū denūciare. Tertio ꝙ illud ſit veꝝ nō fictū p̄ciū. Quarto ꝙ ſinō dixerit ſe nolle emere expectet ꝑ ſpatiū duoꝝ mēſiū. Quīto ꝙ vēdit ꝑſōisnō ꝓhibi n̄ tn̄ ē iure exp̄ſſū q̄ ſint illeꝑſone: ſꝫ attēdit̉ ius mūicipale: vl̓ pcm̄appoſitū ī ip̄o ꝯͣctu. ꝓhibite tn̄ ꝑſonevident̉ ſic̄ ſūt ꝑſone potētes q̄ de facilinō pn̄t ꝯueniri: vl̓ alie ꝑſone q̄ nō ſūtſoluēdo. ⁊ Io. an. i. d. c. potuit dicit ꝙꝑſone ꝓhibite cēſent̉ notabil̓r pauꝑes⁊ mulieres. ⁊ ꝑ hoc qd̓ dr̄ de notabil̓rpauꝑe: imo. ī. d. c. potuit dicit ꝙ nō dꝫfieri trāſlatio iuris ēphiteotici ī ꝑſonāminꝰ idoneā qͣꝫ fuerit pͥmus ēphiteota⁊ illū ꝗdē cui ſic vēdit̉ tn̄r dn̄s iuſciꝑeSexto ꝙ nō vēdat rē ip̄aꝫ ſꝫ dn̄iū vtile ſibi ꝯpetēs ⁊ milioratōes. Septio ꝙnō pͥus ceciderit a iure ſuo: puta differēdo ſolutōeꝫ vltra biēniū ⁊ qͦ ad ēphiteotā eccl̓ie vl̓ vltra triēniū q̄ ad pͥuatū Quero an ī caſu qͦ ēphiteota ceci­ 54derit a iure ſuo: n̄ ſoluēdo pēſionē tꝑedebito vl̓ hmōi: ꝑdat ſuas melioratio