tu tenentiū ꝯͣriū: qꝛ ſi ēphiteota poſſꝫdonare ſine ꝯſenſu dn̄i: dn̄s multumdānificaret̉: exquo ꝯtra illū tertiū nullam hēret actionē ꝑſonalē. ⁊ eēt ſibineceſſe agere rei vēdicatōe. ⁊ ſic ꝓbare de dn̄io qd̓ eſt multū difficile qꝛ adhoc pōt rn̄deri. ẜꝫ d. car. flo. ⁊ imol.in. d. c. potuit ⁊ modernos in. d. l. ſi domus. ꝙ imo. ꝑ hoc ꝙ ē phiteota poſſitdonare alij ſine ꝯſēſu dn̄i nullū p̄iudiciū ſit ipſi dn̄o qꝛ qͣꝫuis ēphiteotanō teneat̉reꝗrere dn̄ꝫ: an velit ſibi donari: tn̄ cū ipſe ēphiteota n̄ poſſit ſuūſingularē ſucceſſorē in poſſeſſionē inducere propria auctoritate: qꝛ pͥuaretur ſuo iure: tn̄ tenetur requirere dn̄ꝫvt ipie dn̄s recipiat hūc donatariumin emphiteotā ⁊ eū inducat in poſſeſſionē per ſe ipſum ⁊ nō per ꝓcuratorē ⁊ ꝯn̄r eū inueſtiat iuxta formā. d. l.fi. ⁊ tūc dominꝰ inducēdo donatariūin poſſeſſionē debebit hēre laudemiūvn̄ dominus nō tenebitur hūc donatarium recipere ī emphiteotaꝫ niſi ſitde ꝑſonis n̄ ꝓbibitis ⁊ ſibi ꝓmittatper ſolemnem ſtipulationem ſoluereannuatim illum canonem quem ſibiſoluebat primus emphiteota. Requiritur etiam ꝙ ſit perſona idonea adſoluendū: al̓s dominus non tenetureum reciper̄. prout dicit tex. in. d. l. fi.in ver. neceſſitateꝫ ibi ad perſonas n̄prohibitas ſꝫ ꝯceſſas ⁊ idōeas ad ſoluendum ⁊c. ⁊ ſi al̓r ingrederet̉ donatarius ad poſſeſſioneꝫ caderet a iureſuo ⁊ ſic per iſtum modum lex conſuluit idemnitatidomini ⁊ non haberꝫneceſſe agere rei vendicationē ⁊ ſicnec eſſe haberet probare de ſuo dominio quod eſt multum difficile. ſꝫ euꝫhꝫ obligatum ex ſua ſolemni ꝓmiſſione ⁊ iſta eſt vera ⁊ pulcra ſol̓o.17 ¶ Quare autē in tali dōatiōe d̓beatur landemium ē: qꝛ ꝑꝑ receptioneꝫquā dn̄s facit de nouo emphiteote ⁊nouā inueſtiturā quā tenet̉ facere inꝯͣctu donationis laudemiū ſoluit̉. cōclude ergo ꝙ emphiteota volēs bōare alij ius ſuuꝫ emphiteoticū: aut ſuamelioramenta. nō tenet̉ requirere dominū: an velit ſibi donari: nec eius reſpōnium expectare ꝑ duos menſes īmo. abſqꝫ tali denūciatione ⁊ expecſuiſtpetatione poteſt donare alij bn̄ poſteatenetur denunciare domina ꝙ donauit tali ⁊ ꝙ eū recipiat in nouū ēphiteotā. ⁊ dꝫ ꝓ tali receptōe ⁊ noua inueſtitura ſolui laudemiū dn̄o Itē ꝓhac inductiōe d̓bebit expectari ꝑ duos mēſes. eſt ergo dr̄ia īter ꝯͣctū dōatiōis ⁊ alios ꝯͣctꝰ in vno tm̄ qͣꝫtū adiſtā. l. qꝛ ē phiteota volēs vēdere vel alienare tn̄r pͥmo: denūciare dn̄o: anvelit ꝓ eo p̄cio hēre qd̓ ab alijs īuēit⁊ cū expectatiōe ꝑ duos mēſes al̓s pͥuaret̉ iure ſuo. ſꝫ volēs dōare ad iſtd̓nō tenet̉: qͣꝫtū ad alia nulla eſt dr̄ia.¶ Quid aūt ī ēphiteoia eccl̓ie nun 48quid poſſit bonare irreꝗſita eccleſiabar. vbiqꝫ fuit ī opi. ꝙ ꝗcꝗd ſit in em̄phiteota priuati ꝙ ēphiteota eccl̓ie irreꝗſita eccl̓ia nec vēdere nec donarep̄t nec al̓r alienare. Et ita in ꝯtingentia facti ꝯſuluit ꝑ tex. i. l. vniuerſus. C.ne rei do. vel tēp. Secus de emphiteota fiſci: qꝛ fiſcus hꝫ obligatū quēcūqꝫpoſſeſſorē ad cenſū ſibi debitū eo ip̄oꝙ poſſidet. ꝙ aūt eccl̓ia hēat hoc pͥuilegiū .i. ꝙ poſſit agere ꝯͣ tertiū poſſetſorē ad pēſionē ſibi dbitā nō reꝑit̉ iure cautū. Nec ob. qd̓ cōiter dr̄ ꝙ fiſcꝰ⁊ eccleſia eꝗparant̉ vt. l. fi. C. de ſa. iā.ec. ℟. ꝙ ibi eꝗparātur eccl̓ia ⁊ fiſcusquo ad caſus ibi expreſſos inter quosiſte n̄ reꝑitur. ꝯͣriū ꝙ īmo ēphiteotaeccl̓ie poſſit donare ſine ꝯſenſu eccl̓iedūmo donet ſaluo iure eccleſie tenetbal. i. d. l. fi. dicēs ꝙ bar. ꝯſuluit peſſie⁊. d. l. vniuerſas ꝓcedit qn̄ ēphiteotabonat vel alienat reꝫ eccleſie tāqͣꝫ propriaꝫ. n̄ facta mētione de eccleſia vl̓ n̄dicēdo ſaluo iur̄ eccl̓ie qꝛ cūtalis alienatio poſſitⁱ vergere in dānum eccl̓ieideo lex illa prohibuit talem ꝯͣctū donationis vel legati vel aliuꝫ. ⁊ ſubditbal. ꝙ in hoc eſt differentia inter em̄phiteotā eccleſie ⁊ pͥuati qꝛ ēphiteotaeccleſie nō pōt donare niſi reẜuato ex