ſed ꝙ ſocius volens alienare ꝑtē ſuādebeat reꝗͥrere ꝯſenſum dn̄i: an velittm̄ preſtare ꝓ eiꝰ ꝑte qͣꝫtū ille ſociꝰ. bn̄veꝝ eſt ꝙ in diuiſione que fit īter eosꝓ ſuis ꝑtibꝰ militat rō p̄dicta: ⁊ tuncbene verum eſt ꝙ non reꝗͥrit̉ conſenſus domini.55 ¶ Quero nūꝗd ex aditiōe hr̄ditatisdebeat̉ laudemiū: vt qꝛ ēphiteota eſtmortuꝰ ⁊ eiꝰ hr̄s adit hr̄ditatē: vr̄ ꝙſic: qꝛ ex alienatōe debet̉ laudemiū. ſꝫadditio hr̄ditatis ē alienatio pꝫ qꝛ oīsactus ꝑ quē trāſfert̉ dn̄iuꝫ ē alienatōſꝫ ꝑ aditiōeꝫ trāſfert̉ dn̄iuꝫ ergo ⁊cͣ.Scd̓o vbi ꝗs adipiſcit̉ poſſeſſiōemrei emphiteotice debet̉ laudemiū. vtl. fi. C. e. ſꝫ ꝑ aditiōꝫ hr̄ditatꝭ adipiſcit̉d̓ nouo poſſeſſio hr̄ditatꝭ vt. ff. d̓ acꝗ.poſ. l. cū hr̄des in pͥn. dic ꝯͣ qꝛ dn̄s ꝑꝑlaborē hꝫ laudemiū: qꝛ laborat mittēdo nouū ēphiteotā in poſſeſſionē. ſꝫin additōe n̄ reꝗrit̉ tal̓ labor: cū hr̄spoſſit adire ꝓpria auc̄tate: vt in auc.de here. ⁊ fal. §. in oībꝰ. hec Pe.36Addilio inſtituitur hr̄s vel qn̄Hoc vr̄ verū qn̄ filiꝰſuccederet ab inteſtato. ſecus ſi extranens inſtitueret̉ hr̄s qꝛ tūc debereturlaudemiū ab iſto herede. quod videtur velle gl. ⁊ doc. in. l. fin. C. eo.37 ¶ Quero pr̄ hꝫ in rebꝰ filij vſufructū. C. de bo. mater. li. i. Pone ꝙ inrebus filij ſūt alique res quas pr̄ deditin emphiteoſim nūꝗd talis datio valeat: vr̄ ꝙ ſic: qꝛ pr̄ talibus bonis hꝫliberā adminiſtrationē: ita ꝙ filiꝰ n̄pōt eū ꝓhibere ab adminiſtratione:nec ab eo exigere rōnem. C. de bo. q̄li. l. cū oꝫ. §. nō aūt. Et iō ꝓpter liberaeius adminiſtrationē talia ꝑmittūturſibi. Itē qꝛ datio in emphiteoſim nihil aliud eſt qͣꝫ melloratio. l. fi. C. e. ſꝫpr̄ pōt bona filij meliorare. C. d̓ bo.q̄ li. l. fi. §. hoc ꝓcul dubio. ergo in em̄phiteoſim dare. doc. dicunt indiſtin.cte ꝙ nō valet talis datio: immo filijmortuo pr̄e pn̄t totū reuocare: qꝛ certi ſūt caſus in ꝗbus pr̄i ꝑmittit̉ de bonis filij alienare. d. l. fi. ſꝫ iſte nō eſt d̓illis ergo ⁊c. Itē qꝛ pr̄i in talibus bo3nis ꝓhibetur alienatio tꝑalis .ſ. pignoris obligatio. vt. d. i. fi. ergo multo forIlitius ꝓhibet̉ ꝑpetua. Hec Pe.¶ Pone aliꝗs emphiteota filiuſſa. 38Iiiiſisin cuiꝰ bonis pr̄ hꝫ vſufructū: rē ēphiit ilieuteoticā vēdit ꝗs dꝫ laudare: an filiusxrimur hurisvl̓ pr̄: ⁊ vr̄ ꝙ pr̄ qꝛ dn̄s hꝫ laudare. vtl. fi. C. e. ſꝫ hn̄s vſufructū reputat̉ dn̄scū vſufructꝰ ſit ꝑs dn̄ij ergo ⁊c. Dicꝯͣ qꝛ imo ip̄e filiꝰ hꝫ laudare. qꝛ dn̄shꝫ laudare: gͦ ītelligemꝰ d̓ ꝟo dn̄o. ff.ſi ager. vecti. l. i. ſꝫ ꝓpͥetarius ē verusdn̄s. vt. ff. ad ſil. l. i. gͦ ip̄e filiꝰ ꝓpͥetariꝰdꝫ laudar̄. Dico tn̄ ꝙ laud̓miū qd̓ filius hꝫ dēbit reſtituere pr̄i. Hec Pe.ylius dirAddilio iōe p̄dicū caſus q̄rit̉ d̓Sꝫ ꝓ maiori declara 39alia. q. Pone eſt vnꝰ dn̄s directꝰ fūdi⁊ aliꝰ hꝫ viufructū eiuſdē fūdi vl̓ vnꝰiia ſicd̓eſt dn̄s vniꝰ domꝰ ⁊ aliꝰ hꝫ ius ꝑciluis ſuumpiēdaꝝ pēſionū mō accidit ꝙ vnusalienat iſtū fundū cui dēbit ſolui ꝗnquageſima an vſufructuario. an ꝓpͥetario ⁊ ſic eſt pūctus: an appellatōnepēſiōis vl̓ vſufructꝰ veniat laudemiūij ſtina.Iſtā. q. an laudemiū debeat̉ vſufructuario vl̓ ꝓpͥetario format Albri. ſuꝑ¶ Duerori. C. de viu. ⁊ ſimpl̓r tꝫ poſt Oldr. ꝙlaud̓miū debeat̉ vſufructuario motꝰqꝛ oē emolumētū qd̓ ꝓuenit ex re viufructuaria debet̉ viufructuario. l. itē. ſiiūdi. ff. de vſuſ. Sꝫ Io. an. in. d. §. nūcformat. q. ꝗd ſi res tal̓ īcide̓t ī cōmiſſū puta ē phiteota n̄ ſoluēte cāonē vl̓alienāte ſine debita forma: an aplicet̉vſufructuario: an proprietario: ⁊ determinat ꝙ veniret proripetario h̓ Ioā.andFinis.¶ Quid ſi emphiteota dōauit rem 40emphiteoticariā: nūꝗd dn̄s d̓beat habere laudemiū. ℟. Pe. ꝙ ſic. qꝛ magis fauendum eſt illi ꝗ hꝫ rē ex titulooneroſo: qͣꝫ illiꝗ hꝫ ex titulo lucratiuovꝫ ex donationē. Itē qꝛ legatū ⁊ dōatio eꝗperātur. Sed ex legato debeturlaudemiū. ff. de le. iij. l. is ꝗ nō ob. ꝙipſe emphiteota poſſit donare rē em̄phiteoticariā ſine dn̄i volūtate: qꝛ hͦ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten