dat in ꝯmiſſum: vr̄ ꝙ nō qꝛ licituꝫ eſtſibi variare. ff. de colla. bo. l. nō nunqͣꝫ⁊ ideo licet ip̄ie dixerit ꝙ nō ſoluebatnoīe penſionis. tn̄ poterat variare ergo ⁊c. Sed dico cōtrariū: qꝛ vbi ipſeſoluit aliquid: ipſe pōt eligere in quaꝫcauſaꝫ magis ſoluere velit. ff. de ſolu. l.i. ergo cū ipſe ꝓteſtatus fuerit ſe nō ſoluere nomine penſionis: in aliā cām videtur ſolutū quare ⁊c. ⁊ ꝗa circa vnuꝫ⁊ idem nō eſt licitū variare. Hec Pe.30 ¶ Pone quidā eſt tutor cuiuſdā pupilli a quo pupillo idē tutor tenebat rēin emphiteoſim. ⁊ ipſe adminiſtrauitrem pupilli per. v. annos. nunquā ſoluendo penſionem an cadat̉ in cōmiſſum: Dico ꝙ res cadit in cōmiſſum qꝛiſte tutor debuit exigere a ſeipſo. ff. dene. ge. l. ſi pupilli. hoc pe.z1 ¶ Pone emphiteota vēdit rē deindere integra diſceſſum eſt a ꝯͣctu venditionis ꝑ ꝯſenſuꝫ qd̓ pōt nūꝗd debeturlaudemiū. Dico ꝙ ſic: qꝛ illa venditioē inter ꝯͣhentes ꝑfecta cū ſolo ꝯſenſuꝯͣhatur obligatio. facit d̓ ac. ⁊ ob. l. cōſeniū. Cū ergo venditio ſit ꝑfecta ⁊ iusqueſitū dn̄o ſine facto ſuo ꝑ cōſenſumpartium ſibi auferri nō pōt. nō ob. qꝛdn̄s dꝫ hēre laudemiū: qꝛ mittit nouūēphiteotā ī poſſeſſionē. C. e. l. fi. dico ꝙnō ſtetit ꝑ eū quominus mitteret. Iōꝑinde hēri dꝫ ac ſi eūmiſiſſet. Hec pe32 ¶ Pone ꝙ res emphiteoticaria fuitvēdita ⁊ tradita ⁊ d̓bet̉ laudemiū deinde fuit tradita: nūꝗd d̓beatur aliudlaudemiuꝫ: Dic ꝙ aut fuit tradita exnoua cā: ⁊ tūc aliud debet̉ laudemiuꝫ:qꝛ iſta ſcd̓a traditio ē ſil̓is pͥori. ſꝫ ex pͥma debet̉ laudemiū: ergo ex ſcd̓a. Eteſt rō qꝛ ad multitudinē traditionū ſeꝗtur multitudo laudemioꝝ. C. de ſer.fu. l. ꝗcūqꝫ. aut fuit tradita ex ātiqua cā⁊ tūc nō debet̉ laudemium hec pe.33 ¶ Quid ſi plures habētes fundū em̄phitcoticū cōem diuidūt īter ſe vtrumdebeat̉ laudemiuꝫ. .℟. Pe. helie ꝙ ſicqꝛ diuiſio eſt alterius ꝑtis ab inuicemalienatio. qd̓ pꝫ: qꝛ in re cōi: ante diuiſionem nō lꝫ dare ꝑtem qn̄ ꝗlibet ha-129beat ꝑtē ſuam: lꝫ poſt diuiſionem ꝗlibet efficiatur dn̄s ꝑtis ſue diuiſe. n̄. dele. ij. l. meuius. §. duobus. Itē qꝛ in diuiſione reꝗrit̉ cautio d̓ euictōe: ergo ēalienatio: ſꝫ ex alienatōe debet̉ laudemiū ergo ⁊c. Iiē qꝛ in omni diuiſioneeſt ꝑmutatio: ſꝫ ꝑmutatio ē de qua debet laudemiū ergo ⁊c̄. Itē diuiſio vicēvenditōis hꝫ ⁊ obtinet. Sed bar. in. l.⁊ iō. ff. de cōdi. fur. dicit ꝙ hāc. q. precedit alia vtꝝ p̄dicti poſſint diuide̓ dn̄oirreꝗſito. Et ꝯcludit ꝙ ſic. ꝑ. l. volūtasC. de fideicōmiſ. qd̓ vr̄ veru: qꝛ rō ꝑꝑquā ꝓhibet̉ alienari in extraneū ē: qꝛille extraneus non hꝫ neceſſe recognoſcere dn̄m: vt notant doc. in. l. fi. C. eo.que rō ceſſat qn̄ ille vendit alteri emphiteote ſocio ſuo. nūc aūt ad. q. ꝓpoſitam. an dn̄s debeat hr̄e portione ſtatutam ꝑ. d. l. fi. Guil. indiſtīcte vr̄ dicere ꝙ dn̄s nihil debeat hr̄e optime facit. l. ꝑ diuerſas. C. mādati hoc ideꝫ tꝫBar. qꝛ iſta alienatio eſt neceſſaria.Addit lo. tione predictoꝝ ſcias 34Et ꝓ maiori declaraꝙ bar. in. l. ꝗ rome. §. duo fratres. ff. deꝟ. ob. ⁊ in. d. l. ⁊ iō. ⁊ in multis alijs locis tꝫ indiſtincte ꝙ plures emphiteotequocūqꝫ titulo pn̄t inter ſe alienare ſine ꝯſenſu dn̄i. Idem Ange. ⁊ Sali. ⁊pau. de ca. ꝯͣriuꝫ tꝫ Guil. decū. in. l. cūhij. in. §. ſi pluribꝰ. ff. de tranſac. ⁊ iſtaopi. placet. d. Iaſo. ⁊ rō quā facit. bar.facit ꝯͣ eum. nam dicit ipſe ꝙ rō qr̄ ꝓhibetur emphiteota donare ſine ꝯſenſu dn̄i eſt qꝛ fieret p̄iudiciū dn̄o cū illetertius nō ſit obligatus dn̄o actione ꝑſonali ꝓut eſt ipſe emphiteota. q̄ rō ceſſat qn̄ ſunt plures emphiteote vniusdn̄i. cū vnuſꝗſqꝫ ſit obligatus actidneꝑſonali dn̄o. ad canonē ēphiteoricū.nā iſta rō vr̄ ſtringere ꝯͣ bar. qꝛ lꝫ vnꝰꝗſqꝫ ſit obligatus dn̄o actione ꝑſonalipro parte ſua: cū obligationes hereditarie ipſo iure ꝓ rata diuidātur. vt. l. ij.C. de ac. here. tn̄ ꝓ alia ꝑte quam emita ſocio nō eſt veꝝ ꝙ ſit obligatus dn̄oactōe ꝑſonali. Ergo iſta rō ꝯcludit ꝙīter ſocios iſta alienatio nō ſit ꝑmiſſa
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten