u ¶ Utrum emphiteota ſine voluntatedn̄i poſſit rē dimittere: vt ſic liberetura ſolutione penſionis: Et videtur ꝙ ſicqꝛ habēdo rē ꝓ derelicta liberat̉ quis.ff. de dā. infec. l. euenit Itē vſufructuarius dimittēdo reꝫ vſufructuariā liberatur ab expenſis quas ibi facere tenebatur. ff. de vſufr. l. cum fructuarius. ergo emphiteota dimittēdo rē liberatura preſtatōe penſionis cū equiparētur.Iac. tn̄ tenet indiſtincte ꝯtrariū: qꝛ qd̓ab initio ē volūtatis: ex poſtfacto ē neceſſitatis. C. de actio. ⁊ oblig. l. ſicut Etꝑ. d. l. Spec. in titu. d̓ loca. tenet ꝙ em̄phiteota nō pōt rē emphiteoticam dimittere domino cōtradicente. Iteꝫ qꝛemphiteota ē domino ꝑſonaliter obligatus ad preſtationē pennonis: qꝛ tenetur ex. l. zenonis. vt. l. i. ⁊. ij. C. eo. er.go tenet̉ perſonaliter. cū omnes actiones ſint ꝑſonales. inſti. de acti. §. appellamꝰ ⁊ ſic dimittendo rem nō liberat̉a pēſione. cū omnes ꝑſonales actionesſint afixe oſſibꝰ noſtris: ita ꝙ ab eis ſeparari nō poſſunt. Idē tꝫ Io. an. ibi inaddi. Idē tꝫ bal. ī. l. i. ⁊. ij. C. e. idē albr.⁊ Di. idē tꝫ pa. in. c. idicatū. d̓ īmu. ec.12 ¶ Quero emphiteota negat pēſionēdn̄o petēti eā: ⁊ negat ſe emphiteotaꝫillius nūquid ex tali negatione res cadat in cōmiſſuꝫ. ℟. Pe. helie. ꝙ per ſolā negationē res eadit in cōmiſſuꝫ: qꝛlicet in negando nō reperiat̉ perfidusnec periurus: qꝛ non iurat domino ſic̄facit vaſallus: hēt tn̄ in dn̄m eū recognoſcere. vt. C. de fide inſtru. l. plures.Et ideo ſi cōtra hoc reperiatur infidelis: res cadit in cōmiſſum. Item magis debet operari expreſſa cōtumaciaqꝫ tacita. ff. de condi. ⁊ demō. l. ſi ita expreſſuꝫ. ſed ſi emphiteota ceſſauerit domino ſoluere per triennium res caditin cōmiſſum: quia tacite negat dominum recognoſcere. ergo multo fortiusvbi expreſſe negat.Inno. in. c. certū de iuAddilio. qu dicit hoc veruꝫ qn̄ſcienter negaret ſciēs ſe eſſe emphiteotam: ⁊ poſtea cōuinceretur de mendatio. Secus ſi ignoranter ⁊ fuiſſet iuſtacauſa ignorantie puta quia heres alterius. do. aūt iaiō in. l. ij. C. eodē dicit ꝙnon ſufficeret ſcienter negare: ſed reꝗritur ꝙ neget ꝑ dolū ⁊ latā culpā. vt eſttex. no. in. c. vaſallus. el. i. ſi de feu. fu. cōtro. inter do. ⁊ agna. Putat tn̄ in terminis noſtre. q. ꝙ emphiteota ſi negauerit ſe emphiteotā ⁊ ꝯuincatur de mēdacio: ꝙ tn̄ nō ꝑdat ius ſuum iſtud tꝫBal. in. d. c. vaſallus. vbi dicit ꝙ penaillius capituli volentis ꝙ vaſallus negās feudū ſi cōuincatur de mendatioperdat ius feudunō hꝫ locū ī emphteota vel libellario: eo qꝛ ſecūdum eum leges penales: vt eſt iſtud. c. non debenttrahi ad caſijs non expreſſos.¶ Utrum emphiteota poſſit p̄ſcribe 14nt miturre ꝯͣ dn̄ium directi dn̄i. Dic ꝙ nō. ēt ſimille annis poſſideret: exquo eſt in dominū directum recognoſcit. l. male. C.de preſcrip. xxx. an. vbi glo. ⁊ oēs ⁊ hͦniſi emphiteota īteruertiſſꝫ poſteſſiōeꝫquā tn̄ nō pōt interuertere ſola animideſtinatiōe cū nemo iola volūtate poſIrulūſit ſibi cām peſſeſſiōis ī mutare. l. cumnemo. C. de. acꝗ. poſ. ſed bene facto interueniēte iuxta. l. cū fundū. ⁊. l. colonꝰff. de vi. ⁊ vi. ar. Et interuertere dr̄ qꝛ ſicut poſſidebat nomine alieno: nūc incipiat poſſidere nomine ꝓprio finis.¶ Quero an emphiteota ſine ꝯſenſu 15dn̄i poſſit aliū emphiteotam facere. ℟.Pe. helie ꝙ ſic. iſti. loca. §. adeo. Necob. ſi dicat̉ ꝙ nō pōt alienare: qꝛ veꝝeſt de vera alienatione. ſed datio ī em̄phiteoſim nō eſt vera alienatio. Necob. ꝙ noīe alienatiōis ꝯtinetur emphiteoſis: qꝛ nō eſt verū ſimpliciter.Spe. i ti. d̓ loca. §. nūc 16Additlo. aliqua. i3 ꝙ emphiteota nō poſſit rem emphiteoticaꝫ alij dare in emphiteoſiꝫ ſine ꝯſenſu dn̄i. necalium in ſuā emphiteoſiꝫ ꝓ ſuo incontro ponere: qꝛ appellatione alienationis cōtinetur emphiteoſis. c. nulli dere. ec. nō alie. ⁊ ſpe. dicit ꝙ iſtud eſt verum de iure ⁊ ꝙ etiam de conſuetudine obſeruatur. Idem Io. an. ibi idem
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten