uilegium dotis: qꝛ hoc caſu agit potius pro dote qͣꝫ pro donatione.z3 ¶ Utꝝ bona mariti ſint obligata vxori ꝓ bonis parafrenalibus. ℟. Pa. vbisͣ. dicit ꝙ aut maritus hꝫ admīſtrationē illoꝝ bonoꝝ: ⁊ tūc ſunt tacite hipotecata bona ſua. C. de pac. ꝯuē. l. vl. autvxor hꝫ illa bona penes ſe. ⁊ non ſuntobligata. ⁊ vide gl. in. d. c. ex litteris q̄vult ꝙ bona prelati ſunt tacite oblīgaeccleſie/ pro mala adminiſtratione. ⁊ſic poterit agere eccleſia etiam contratertium poſſeſſorem: ſicut agit mulierpro dote.34 ¶ Marito ꝟ̓gente ad inopiā ēt ſineculpa pōt vxor agere ad dotē reſtituendam. Iſta eſt cōis ꝯcluſio legiſtaꝝ: vtrefert pa. in. c. ꝑ veſtras. extra de do. inter vi. ⁊ vxo. vbi nō ponderatur culpaiſtius mariti ſed ſolū qꝛ videbat̉ ꝟgere ad īopiā. Et ſcias ꝙ varia iura emanauerunt in hac mā. Primū fuit ius.fioꝝ. vt in. l. ſi ꝯſtāte. ff. ſo. ma. vbi dr̄ ꝙſi ſubſtātia mariti nō ſufficit ad ſatiſfactionē dotis ⁊ alioꝝ creditoꝝ pōt vxorrepetere dotē poſtea emanauit ius. C.vt hr̄ in. l. vbi. C. de iure do. vbi diſponitur ꝙ ſi maritus ita ſe gerat ꝙ ꝟgatad inopiā pōt vxor repetere dotem ⁊ſic ꝓuidit latius qͣꝫuis. ffoꝝ. qꝛ nō reꝗritur vt ſubſtātia mariti nō ſufficiat ſꝫſatis eſt ꝙ vergat ad inopiam: vtputaqꝛ eſt nobilis ⁊ vult facere ſumptus vltra qͣꝫ patiant̉ facultes ſue. Tertium fuit ius auctenticoꝝ. vt in aucͣ. de equa.dotis. vbi dr̄ ꝙ ſi maritus male incipit vti ſubſtātia ſua. pōt vxor repeteredotē ⁊ ꝓuidit adhuc latius. qꝛ ſupponēdo ꝙ nō ꝟgat ad inopiā. vtputa qꝛditiſſimus ē exquo tn̄ male vtitur ſuaſubſtātia: pōt vxor repetere doteꝫ. Un̄de in quolibet iſtoꝝ caſuum pōt vxorad dotē agere: ⁊ fortius ꝯtra marituꝫpetentē dotē excipere. Et ſcias ꝙ vxorpōt in his caſibus: neduꝫ agere ad dotem. ſed etiā ad donationē a marito ſibi factā ꝑꝑ nup. vt eſt tex. notabilis. ind. l. vbi nāͣ dos ⁊ donatio ꝓpter nup.ſubijcit̉ hodie honeribus mr̄imonū.116vt ibi. no. tamen ẜm Pa. in. d. c. per veſtras. ꝙ ius canonicum ꝓuidet de vnoqͣꝫ nō reꝑitur in iure ciuili: qꝛ dimittit̉dos penes maritū ꝟgentem ad inopiāſi preſtat cautionē. ⁊ ex hoc ſumit̉ vnaſingularis limitatio ad totū ti. C. ne fideiuſ. do. dentur vbi dr̄ ꝙ fideiuſſoresnō poſſunt interuenire pro dote reſtituenda a maritor ne notetur ꝑfidia intervi. ⁊ vxo. nā ꝓcedit niſi maritus vergat ad inopiā. tunc eniꝫ licite poſſuntinteruenire fideiuſſores pro dote ſoluēda. vt eſt tex. in. d. c. per veſtras nec ſufficit iuratoria vt voluit Io. an. per tex.ibi: vt preſtet quam poteſt. nam iuratoriam quilibet preſtare poteſt: ſit qͣꝫtūcunqꝫ pauper: ideo non intelligitur deiuratoria.¶ Quid aūt ſi vxor a pͥncipio ꝯtraxit 35cū pauꝑe vl̓ cum ꝟgente ad inopiā: vl̓cum male vtēte ſubſtātia nūꝗd poſſitagere ad repetitionē dotis: vr̄ ꝙ non:qꝛ ſemel approbauit mores illius. ꝯͣrium tꝫ bar. in. d. l. ſi conſtante. qꝛ nō potuit vxor per tacitum pactum ſibi preiudicare. nam publice vtilitatis eſt vtdos remaneat integra mulieribus vtl. i. ff. ſo. ma:¶ Quero. pone ꝙ maritus fuit bāni 36tur propter maleficiuꝫ de ciuitate ſuavtꝝ tunc mulier poterit dotem repetere: remedio predictarum legum bart.in. l. ſi ꝯſtante preal. dicit ꝙ aut ille eſttalis bānitus ꝙ perdit oīa bōa ſua qꝛpublicatur: ⁊ tūc nō eſt dubiū ꝙ etiaꝫhꝫ locum remediū huius. l. qꝛ tunc eſtperfecta inopia. Idē credo ꝑte bonoꝝpublicata. vt. l. ſi marito. ff. ſo. ma. Siꝟo nihil eſt de bonis eius publicatuꝫ:ſꝫ ſolū exulare iuſſus tūc eſt dubiū. finaliter credit ꝙ ſic ꝑ remediū auctentici.de equa. do. vbi viro īchoāte male vtiſubſtātia ſua. hꝫ locū repeticio. ſed illequē oꝫ ꝑegrinari. male vtitur qꝛ peregrinatio ducit eum ad paupertateꝫ ⁊ad fauorem.¶ Quero: pone ꝙ maritus eſt diues 37homo ⁊ incipit facere mercantiam: ⁊ire per mare ſecundum ꝙ alij in artehꝑ4