lios eiuſdē mr̄imonij: nō aūt ad heredes. extraneos vt. l. maritū. ff. ſo. ma.28 ¶ Sꝫ pone qn̄ fuit dos data res erātīmobiles: qͣs vēdidit maritꝰ ⁊ emit resmobiles ex p̄cio eaꝝ: ℟. de hoc ē caſusẜꝫ bar. in. l. cū ī fundo. §. ſi fundus. ff. d̓iu. do. ꝙ nō cōputabunt̉ īmobiles ſedmobiles. ⁊ dicit ꝙ ille. §. ē ꝯͣ gl. in. l. diuortio. ſo. ma. ⁊ ꝯͣ gl. i. d. l. vnica. §. exactio. Et ita ꝙ ſint mobiles vl̓ īmobiles ꝯputabunt̉ tꝑe mortis qd̓ not. licetLu. ro. in ſuis ſingularibus tenueritopinionem glo.29 ¶ Sꝫ pone: ecce mulier dedit dotē viro ſuo ī auro. poſt mortē viri petit dotē hr̄des dicūt de iure nō debere darivſqꝫ ad annū mulier allegat ꝙ eſt pauper: ⁊ nō hꝫ vn̄ viat īteriꝫ: ꝗd iuris. ℟.ꝙ eſtimabit̉ ītereſſe heredis. ⁊ ꝯdēnabit̉ ad dāduꝫ. ſtatiꝫ de hoc vr̄ caſus inl. ſi ꝯſtante. §. quotiens. ff. ſo. ma.30 ¶ Utꝝ maritꝰ vl̓ eius hr̄s in reſtituēda dote poſſit detrahe̓ īpenſas. ℟. autfuerūt neceſſarie aut vtiles. aut volūtarie. neceſſarie minuūt dotem ip̄o iure.Utiles nō minuūt dotē ip̄o iure: ſꝫ petunt̉ actōe mādati vl̓ negocij geſti vide tn̄ bar. qͦ ad iſtas expeſas vtiles ī. l.vtiliū. ff. d̓ īpēſis. vbi dic̄. ꝙ aūt ſūt fcēvolūtate mulieris. ⁊ tn̄r. aut ſine: ⁊ tūcaut p̄t aliūde ſolue̓. ⁊ idē aūt n̄ p̄t aliūde ſolue̓: ⁊ n̄ tn̄r. vt ī. d. l. vtiliū. nō .n.tūc vidēt̉ vtiles. cū nō expediebat mulieri. ⁊ hͦ idē tꝫ dy. volūtarie ꝟo īpēſeſic ſi mulier vult illas hr̄e: dꝫ redde̓ eaq̄ īpēſa ſūt. Sꝫ ſi illa nō vult redderetūc ſi recipiāt ſeꝑatiōeꝫ tolli pn̄t. Sꝫ ſinō recipiūt reliquēda ſūt. ita .n. ꝑmittēdū eſt viro auferre ornatū quē poſuit:vt ſi pictura fcā eſt ī plaſtis: vl̓ ī pānoaffixo parieti p̄t pānū tollere. ESecus ſieēt fcā ī ipio pariete īmediate: qꝛ tūc n̄remāet ſeꝑatū. ff. d̓ īpē. l. i. ⁊ l. ꝓ voluntarijs. Sꝫ qͣs dicemꝰ īpēſaſ neceſſariasvtiles. vl̓ volūtarias. ℟. neceſſarie ſūt q̄ſi facte nō fuiſſent. aut reꝑijſſꝫ. aut deterior ſcā ſuiſſꝫ. vt qꝛ domꝰ minabit̉ ruinā: ⁊ eā fecit aptari vl̓ tecta reſtaurauitvtiles dicunt̉ q̄ rē meliorē faciūt ⁊ d̓teriorem fieri nō ſinūt. vt plaſtinauit vineā ⁊ hmōi. volūtarie ſunt: q̄ rē tm̄ orxxijnāt: ſꝫ fructū nō augēt: vt viridaria ⁊picture ⁊ īcruſtatōes. fi. d̓ ꝟ. ſi. ſi īpenſedicūt̉ aūt cruſtatiōes. quedā cruſte ſubtilis marmoris. q̄ extra muꝝ ponūtur.¶ Quid ſi maritꝰ tn̄r d̓ dote: ⁊ hꝫ alia 31debita. ℟. gl. in. c. ex lr̄is. d̓ pigno. dicitꝙ mulier ꝓ dote ꝓfert̉ hoībus hn̄tibꝰactionē ꝑſonalē vl̓ hipotecā tacitā. C.vili ꝙꝗ po. ī pig. ha. l. aſſiduis ſꝫ nō p̄fert̉ creditoribꝰ. hn̄tibꝰ exp̄ſſas hipotecas. nāfiſcus ſil̓e hꝫ pͥuilegiū cū muliere. C. d̓pͥui. fi. qͣꝫuis. Et tn̄ fiſcꝰ nō p̄fert̉ pͥoribꝰcreditoribꝰ hn̄tibꝰ exp̄ſſas hipotecas.hāc opi. ſeꝗt̉accur. i. d. l. aſſiduis. ⁊ bā.ꝗ dicit ꝙ malū eēt ſnīare ꝯͣriū lꝫ mar.vt no. in. d. l. aſſiduis. teneat ꝙ ēt p̄feratur an̄rioribꝰ hn̄tibus exp̄ſſam hipotecaꝫ quē ſequunt̉ Ia. de are. Pe. ⁊ Guido de ſuſa. ⁊ Ci. ꝓ pͥma tn̄ opi. facit qꝛlex nō deffert vni bn̄ficiū cū diminutōne iuris alterius. l. ij. §. ſiꝗs a principeff. ne ꝗd in loco pu. Sꝫ ītelligēdo illaꝫl. aſſiduis gnͣaliter de oībus credltoribus hn̄tibꝰ hipotecā .ſ. tacitā vl̓ expreſſaꝫ diminueret̉ ius hn̄tiū hipoteca an̄riorē exp̄ſſaꝫ: Et ſi diceres idē eſt in tacita. Rn̄det̉ ꝙ tacita inducit̉ a lege. ⁊ſic dr̄ tacita qꝛ bn̄ficio legis īducta vn̄potuit lex reſtringēdo pͥuilegiū ſuū preferre priuilegiū mulieris. Secus in expreſſa q̄ hr̄ facto ꝯͣhentiū. excipe tn̄ caſum niſi alius prior ſit in ſimili iure. vtqꝛ petit dotem precedēte.¶ Quid aūt de donatiōe ꝑꝑ nup. ℟. 32Pa. poſt Inno. in. d. c. ex lr̄is dicit ꝙaut mulier dꝫ lucrari donatōeꝫ ꝑꝑ nu.⁊ eo reſpectu agit ꝓ iſta donatōe ⁊ tūclꝫ bona mariti ſint ſibi tacite obligataꝓ illa donatiōe nō tn̄ hꝫ pͥuilegiū vt p̄ferat̉ an̄rioribus creditoribꝰ. nec donatio ꝑꝑ nup. ē ita fauorabilis ſicut dos:qꝛ dos eſt qͣſi pr̄imoniū mulieris. vt inl. iij. ff. d̓ minori. Et ſi remanerēt idotate. fieret p̄iudiciū reipublice: q̄ rō ceſſat ī donatiōe ꝑꝑ nup. aut mulier agitad donatiōeꝫ n̄ vt eā lucret̉: ſꝫ tāqͣꝫ ſpāliter ſibi hipotecatā ꝓ dote. ⁊ tūc hꝫ pͥ