z ¶ Utꝝ ſatiſfactio fieri dēat ꝑ oꝑa penalia. ℟. ẜꝫ pe. ī. iiij. di. xv. ſic qꝛ ꝑ taliaoꝑa fit ſolutio emēde debite ꝓ offenſap̄terita ⁊ ſit p̄ẜuatio a futura offēſa. pene .n. medicie q̄dā ſūt: vt dicit phi. ī ẜoethi. ⁊ ꝗdē qn̄ pena fatiſfactoria īdicit̉ꝑꝑ emēdā culpe p̄terite: ſic maiori culpe maior debet̉ pena. qn̄ ꝟo īdicit̉ ꝑcautellā culpe future: ſic aliqn̄ etiā minori culpe maiori ponitur pena vtputa in iuuene fornicāte qͣꝫ in ſene. qͣꝫuisetiā ſenex magis peccet. tn̄ iuuenis indiget fortiori retrahente.9 ¶ In ꝗbꝰ oꝑibꝰ ꝯſiſtit ſatiſfactio. ℟. ẜꝫrai. ī tribꝰ .ſ. i or̄one: ieiuio: ⁊ elemoſyna. ī prīo ꝯͣ ſuꝑbiā. ī ſcd̓o ꝯͣ carnis ꝯcupiſcētiā. ī tertio ꝯͣ auaritiā. Et ad hasreducūtur oēs alie ſatiſfactiōes. nā vigilie: ꝑegrinatōes: diſciplie abſtinētia⁊ oīa oꝑa carnē affligētia reducūt̉ adieiuniū. oꝑa ā tmiſericordie corꝑal̓ adelemoſynā. oꝑa ꝟo ſpūalia ad or̄onē ⁊ꝑ ieiuniū ordīat̉ hō ī ſeip̄o. ꝑ el̓am adꝓximū: ꝑ or̄onē ad deū. itē ſit ſatiſfactio d̓ bonis exterioribus per elemoſynam: de bonis corporis per ieiuniū: dede bonis anime ꝑ or̄onem.10 ¶ Qual̓r elemoſynaꝝ largitio ſit ſatiſfactoria. ℟. ẜꝫ tho. ī. iiij. di. xv. illaꝝ elemoſynaꝝ largitō ad quā al̓s ꝗs tn̄r n̄eſt ꝑs ſatiſfactiōis: ſꝫ pābulū ad ip̄amille ꝟo elemoſyne ad qͣs ꝗs al̓s nō tn̄tpn̄t eē ſatiſfactorie: cū ſint oꝑa bōa ⁊penalia: qd̓ exigit̉ ad opꝰ ſatiſfactoriū.H ¶ Utꝝ flagella ꝗbus a dn̄o ī hac vitaflagellamur fint ſatiſ actoria. ℟. ẜmTho. i. iiij. di. xix. ſi flagella fiāt aliquomo ip̄ius patiētis īqͣꝫtū ea acceptat adpurgatōꝫ pcōꝝ eis vtēs patientꝭ ſic rōneꝫ ſatiſfactōis accipiūt. ſi āt patiēſ eisꝑ īpatientiā oīo diſſentiat tūc nō efficiunt̉ aliquo mō ipſius. ⁊ iō nō hn̄t rōnē ſatiſfactiōis: ſꝫ vendicatiōis tm̄.k ¶ Quid ſit magis ſatiſfactoriū an elemoſyna: vl̓ or̄o: vl̓ ieiuniū. ℟. ẜm tho.vbi .s. elemoſyna īcludit in ſe or̄onē ⁊ieiuniū duplici rōe. prīo qꝛ elemoſynaeū cui dat̉ ꝯſtituit debitorē ad orāduꝫ⁊ ieiunādū ⁊ ad alia bōa q̄ p̄t faciēdapro eo ꝗ d̓dit. Scd̓o qꝛ elemoſyna ꝑꝑdeū data eſt qͣſi q̄dā oblatio deo facta.oblatio aūt ip̄a deo ſcā vi or̄onis hꝫ.itē inqͣꝫtū bona exteriora ad corporisꝯſertiōeꝫ ordīat̉. ſb̓tractio exterioꝝ bonoꝝ ꝑ elemoſynā qͣſi ꝟtute ꝯtinet ieiuniu quo macerat̉ corpꝰ. ſil̓r ēt or̄o ꝟtute ꝯtinet ieiuniū qꝛ extēſio ītellectꝰ addeū debilitate corꝑiſꝑit. vn̄ elemoſynacōpletius hꝫ viꝫ ſatiſfactiōis qͣꝫ or̄o: ⁊or̄o qͣꝫ ieiuniū. ⁊ iō dr̄. i. thim. iiij. corporalis exercitatio ad modicū vtilis ē:pietas aūt ad omnia vꝫ. ⁊ ꝓpter hocelemoſyna magis indicitur vt vl̓is medicina peccati qͣꝫ alia.¶ Utꝝ reſtō ſit pars ſatiſfactiōis. ℟. 13ẜꝫ pe. i. iiij. di. xv. aliꝗd p̄t dici pars ſatiſfactiōis dupl̓r. vno mō oē illud qd̓ad debitā ſatiſfactiōeꝫ exigit̉. ⁊ ſic reſtōē ꝑs ſatiſfactōis. alio mō illud ſolū inquo ꝯſiſtit ſatiſfactio. ⁊ ſic reſtō noneſt pars ſatiſfactiōis qꝛ reſtō dicit tm̄ceſſationē ab iniuria. ſcd̓ꝫ ē fundamētū ⁊ qͣſi p̄ambulū ad ſatiſfactionē.¶ Utꝝ vnus ꝓ alio poſſit ſatiſfacere 14℟. ẜm pe. vbi .s. duplex ē effectus ſatiſqdditeinafactiōis. vnus ſolutio debiti pctōꝝ p̄cedētiū. alter exciſio cauſaꝝ pctōꝝ ſequētiū. ⁊ quo ad hūc ẜm effectū coſtat ꝙvnus ꝓ alio nō p̄t ſatiſfacere. Quātuꝫꝟo ad pͥmū diſtinguēdū ē qꝛ ſiꝗs īp̄otēs eſt ꝑ ſe ſatiſfacere: tūc alius ꝗ eſt ininnuuulecaritate p̄t ꝓ eo ſatiſface̓. Si ꝟo eſt potēs tūc oꝫ ꝙ ipſemet ſatiſfaciat ꝓ ſeipſo: p̄t tn̄ iuuari ꝑ aliū. Et addit hic tho.iimū ſuꝙ ēt ſi ſit potēs alius poſſꝫ ꝓ eo ſatiſfaii Siii.cere. ſꝫ nō ē ꝑmittēdū vt aliꝗs ꝓ alioſatiſfaciat: niſi defectus: aliꝗs apꝑeatin penitēte vl̓ corꝑalis ꝑ que īpotes fitad ſuſtinēdū. vel ſpūalis ꝑ queꝫ nō ſitꝓmptus ad portandū pnīaꝫ.¶ Utꝝ ſatiſfactio poſſit fieri ꝑ oꝑa exͣ 15caritatē fcā. ℟. ẜm tho. ⁊ pe. vbi. sͣ. nō.Nā ſatiſfactio eſt amotio offenſe ⁊ reſtō amicitie: hoc āt nō p̄t fieri ſine gr̄a⁊ caritate. vn̄. i. cor. xiij. Si diſtribueroin cibos paupeꝝ ⁊cͣ. caritatē aūt nō habuero nil mihi ꝓdeſt. Talia .n. operanō ſunt accepta deo.INuluatairidu
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten