tat Io. an. in regula q̄ a iure. lib. vi. ⁊ad. d. c. Io. pōt rn̄deri vt loquat̉ d̓ diſpenſatione papę.7 ¶ Utꝝ laicus poſſit hr̄e bn̄ficiū eccleſiaſticūⁱ vel p̄bēdā: Dic ẜꝫ Pa. i. c. maioribꝰ. de p̄ben. ⁊ iuxta no. ꝑ eū ī. c. cūM. de ꝯſti. ⁊ ꝑ gl. ibi ꝙ laicꝰ pōt hr̄ep̄bendā ī eccl̓ia ſꝫ nō canoniā qͣſi velitgl. ꝙ canonia ſit ius ſpūale ꝓuenienseo ipſo ꝙ aliꝗs recipitur in canonicūPrebenda ꝟo eſt ꝗd tꝑale debitū canonico rōe officij ⁊ canonie. Sꝫ huicobſtare vr̄. c. dilecto. de p̄ben. vbi p̄bēda appellat̉ ius ſpūale ⁊ īdiuiduū. proꝯcordia dic ꝙ qn̄qꝫ ī eccl̓ia p̄bende nōſūt diſtīcte: ſꝫ oīa bona ſūt cōia: ⁊ ꝑ capl̓m aſſignat̉ iſti vnū p̄diū in p̄benda⁊ alteri aliud vl̓ ꝗd ſil̓e. Uel ēt ſūt prebende diſtincte: ſꝫ nō ſūt annexe canonicatibꝰ: qꝛ nō eſt ibi numerꝰ canonieoꝝ. In iſtis caſibꝰ ⁊ ſil̓ibꝰ p̄benda ēꝗd mere tꝑale ⁊ pōt dari ēt laico: ⁊ ſicintellige no. ī. d. c. cū. M. Qn̄qꝫ prebēde ſūt diſtincte ⁊ annexe canonicatibꝰvt qꝛ certꝰ eſt numerus p̄bendaꝝ ⁊ canonicatuū: ⁊ quelibꝫ p̄bēda iheret ſuocanōicatui. Et hoc caſu ītellige. d. c. dilecto. nā canōia ē qd̓dā ius ſpūale cōpetēs canonico ex ſua receptiōe: nā rōne annexiōis p̄benda dr̄ ius ſpūale. qꝛhr̄ reſpectꝰ nō ſolū ad tꝑalitatē ſed adius canonie cōnexū qd̓ ſpūale. Et talisprebēda nō pōt ꝯfiteri laico niſi priusſeparet̉ a iure canonie. Secꝰ qn̄ talesprebēde nō ſūt ānexe. ⁊ reſert ꝯpo. ind. c. cū. M. ſeruari in eccl̓ia ſancti martini carnocē. dioceſis. vbi aſſignanturalique p̄bēde nobilibꝰ rōe pauꝑtatisvel alicuius ſeruitij tꝑalis ꝓ hoc. c. poſteſſiones. xvi. q. i. vbi eccl̓ia pōt pauꝑiꝯcedere viufrctū alicuiꝰ poſſeſſionis.18 ¶ Utꝝ puer poſſit hr̄e bn̄ficiuꝫ eccleſiaſticū vel prebēdaꝫ. Pro declaratione huius. q. neceſſe eſt videre que etasreqͥrat̉ ad bn̄ficia. ⁊ pro hoc vid̓ Pa.⁊ Doc. in. c. ſuꝑ inordinata. de preben.vbi diſtinguit ꝙ aut bn̄ficiū eſt regulare aut ſeculare. Primo caſu ſi eſt abtatia. tūc in abbatiſſa: requiritur etasxxx. annoꝝ. vt f. c. indēnitatibꝰ de elec.1ili. vi. In Abbate ꝟo nō reperitur tp̄sexpreſſuꝫ. Sed cōiter dicimꝰ ꝙ reꝗͥrit̉tp̄s. xxv. annoꝝ ꝑ. c. cum in cunctis. §.iferiora de elec. vbi regulariter ad quālibꝫ dignitatē obtinendā ſufficit illudtp̄s nec tēpus ſtatutū ī abbatiſſa debꝫtrahi ad abbateꝫ ꝑ glo. in. d. c. idēnitatibꝰ. Ex quo no. ꝙ ꝓuiſuꝫ in abbatiſſanō trahit̉ ad abbateꝫ nec ē eadeꝫ rō invtriſqꝫ. nā ꝓpter debilitatē ſexꝰ muliebris reꝗͥrit̉ maius tp̄s ⁊ oliꝫ reꝗͥrebat̉in abbatiſſa tp̄s. lx. ānoꝝ vt ī. c. iuuēcule. xx. q. i. Si ꝟo eſt pͥoratus: ⁊ tūc ſi eſtꝯuentualis hn̄s collegiū ſub ſe reꝗͥriturtēpus .xxv. an. ar. ī cle. ne in agro. §. ceteꝝ de ſta. regū. Si ꝟo nō eſt ꝯuentualis ⁊ tunc ſi hꝫ curam aīaꝝ ſubdiſtingue: aut ex ꝯſuetudine pͥor exercet curāperſe ⁊ dꝫ hr̄e .xxv. annos ⁊ qͣꝫqͣꝫ hocnō colligat̉ exp̄ſſe ex illo tex. Satis tn̄colligitur ex mēte ⁊ rōe alioꝝ iuriū. nānō pōt ꝗs exercere curā niſi ſit preſbyytus ꝗniter. ⁊ nō pōt ꝗs eē p̄ſbyt̓ niſi ſit ī. xxv.ſc inditanno. vt in cle. gn̄alem. ⁊ de eta. ⁊ qͣli.Si vero nō exercet per ſe curā: ⁊ tūc videtur ſufficere tp̄s. xx. ānoꝝ. vt in. d. §.vitim tecutoceteꝝ. aut eſt prioratus ſme collegio ⁊ſine curā: ⁊ tunc videtur velle Fede. vtilluuijſufficiat tp̄s. vij. ānoꝝ iuxta no. pergl.uinm deſitain. c. ſi eo tempore de reſcrip. li. vi. Itēpti t ex tpui iitqꝛ non poteſt dici dignitas ex quo nōmg mina.habet collegiuꝫ: ergo eſt ſimplex beneficium. Sed hoc dictuꝫ non putat paverum. aut .n. intellexit de prioratu revuicn ſutagulari ⁊ tunc dictum ſuum eſt falſumqꝛ ſi nō eſt ꝓfeſſus n̄ pōt habere prioratū vt in. c. nullus de ehec. li. vi. ⁊ ꝓfeſſus eſſe nō pōt an̄. xiiij. ānti. vt in. c. i.de reg. li. vi. Aut intellexit de prioratuſeculari ⁊ tunc dictum ſuum depēdetex alio nunquid poſt. vij. annū poſſitꝗs habere eccl̓iam non curatam ⁊ credo ꝙ non vt infra dicetur. dic ergoꝙ ſi eſt prioratus non hn̄s collegiumnec curam requiritur ad minus tp̄sxiiij. annorū ar. c. indecorum de eta. ⁊qͣli. ⁊ in. d. §. ceterum.¶ Uenio ad ſcd̓m cū bn̄ficiū eſt ſecu iꝰ