Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
56r
Einzelbild herunterladen
 

redditibꝰ eccl̓ie ⁊ vide gl. i. d. c. i. ꝙ clerici pn̄t ſuſtētare ꝯſanguineos pauperes ꝗbꝰ potiꝰ qͣꝫ extraneis tenent̉. lxxxvi. di. nō ſatis: al̓s nō ſi diuites ſūt velvt diuites eos faciant.k2 An aūt poſſint dicti clerici ſuſtētare eoꝝ cōſanguineos in ſtudior ⁊ eosdoctorari facere de redditibꝰ bn̄ficioꝝdici pōt ꝙ ſic: ⁊ vtinā ſuꝑflua beneficioꝝ intalibꝰ expenderēt: ⁊ honorificūeēt ⁊ reſultaret ad vtilitatē vl̓is eccl̓ieq̄ īdiget iuris doctis: vti. c. cū ex eo. decle. li. vi. ⁊ ī. c. de multa de preben.ij Utꝝ cl̓icꝰ ꝗ aſſūpſit bn̄ciū non aīoclericādi: ſꝫ vt ex eo viuat in iuuentuteal̓s nō habuit reſidēdi aīum: nūꝗd ſitiuſte ꝓmotꝰ. ℟. Pa. ī. c. relatū. de cle.nō reſi. dicit de mēte doc. ꝙ nō tn̄ ho.dicit ꝙ hoc pctm̄ tollitur ꝑ pniam. vtin. c. fi. de ſy. vult. dicere ꝙ nō eſt neceſſe ad purgādū hoc pcm̄ dimittere benenciū. ſicut in eo ꝗ promouetur ꝑ ſimoniam mentalem.14 Utꝝ clericꝰ hn̄s pr̄imoniū in titulū poſſit illud ad libitū alienare: ⁊ anin dicta alienatiōe debeat īteruēire ſolēnitas q̄ obſeruāda ē in alienatiōe rerū eccleſiaſticaꝝ. de qͣ. xij. q. ij. ſine exceptiōe. Io. ⁊ Goſ. tenēt ꝙ nō poſſit alienari ſicut nec alia bōa bn̄ficij ſpūalisfatentur tn̄ ꝙ illi pr̄imōio nō adheretius ſpūale qd̓ ad heredes nō ſit tranſmiſſibile. vn̄ volūt ꝙ mortuo cl̓ico extinguatur cā pͥuilegij: quēadmodū dicimꝰ in fundo dotali: ꝙ lꝫ mr̄imoniodurāte nō poſſit alienari. tn̄ eo ſolutotrāſit ad heredes. Ho. diſtinguit. vtrūpr̄imoniū fuerit ꝓ titulo aſſūptū vl̓ n̄vt pͥmo caſu ꝓcedat opi. p̄dictoꝝ ſcd̓oꝟo caſu ſecꝰ. ⁊ ſic trāſeūt docto. ⁊ no.ex hac opinione Ho. ꝙ ſimpl̓r. ordīatus pōt diſpōere de pr̄imonio ꝓut vl̓tſecꝰ ſi fuit ordīatꝰ exp̄ſſe ad titulū pr̄imonij. ſꝫ Pa. dicit excludēdū vnū caſuꝫ puta ꝙ ſi iſte ordīatꝰ ad titulū pr̄imonū ꝯſequeretur bn̄ficiū ſpūale: licite poſſet diſponere de pr̄imonio ꝓutvelllet: qꝛ hoc caſu ceſſat rō alioꝝ: cuꝫpoſſit viuere ex bn̄ficio. Sꝫ vbi nō hꝫ56niſi pr̄imoniū aſſignatū in titulū. tūceſt maior dubitatior ⁊ Inno. in. c. ep̄sde p̄ben. ſentit ꝙ in alienatiōe illiꝰ pr̄imonij n̄ reꝗͥrit̉ ꝯſenſus ep̄i. ⁊ hec opi.vr̄ ꝟior de rigore iuris: lꝫ alia ſit benignior ⁊ eꝗor. ne mēdicet ī opprobriuꝫcleri. ⁊ ſi diceretur ꝗd oꝑabitur ordīatio ad titulū pr̄imonij: ſi illd̓ ad libitūaliēari. ℟. ꝙ ꝓ hͦ ſatis ſit iuri: vt nō videatur ille ꝓmotꝰ ſine aliqͣ ſuſtētatiōevn̄ ſatis ē ꝙ hēat vn̄ viuere poſſit. Nāpauꝑtas volūtaria nō reprobatur ī clcis ſed neceſſaria. Ge. tn̄ in. c. ſi ep̄s. dep̄ben. li. vi. dicit ꝙ cl̓icus ꝓmotuſ ad titulū ſui pr̄imonij nō pōt illud vēdereſi expreſſe aſſignatur eidē ſic ꝙ trānerit in rē eccl̓iaſticā. Et iſtd̓ ēt tꝫ Io. an.Si aūt tacite: tūc lꝫ ep̄s ēt nō teneaturei ꝓuidere ex quo habꝫ vnde viuat: tame poterit illd̓ vēdere. lꝫ fuerit aſſignatuꝫ facite. Secꝰ ſi expreſſe vt dictū. eſt. Quid de ep̄o. ꝗ redeunti clerico de Gſtudio ꝯtēplatiōe ſcientie dedit aliqd̓beneficū: ⁊ poſtea īuenit eū idiotā anpoſſit reuocare beneficiū. ℟. Pa. in. c.qͣꝫuis de eta. ⁊ qua. dicit ꝙ nōᵉ dūmōſciat officiū Io. an. remittit ſe ad no. inSpe. ſuꝑ rubrica de p̄ben. vbi tractauit p̄dictā. q. Et ꝗd de eo ꝗ cōtulit vaſallo fendū credēs ꝙ eſſet ꝓbꝰ vir. ⁊ reꝑtū ē ꝯͣriū. Et ꝯcludit ꝙ n̄ p̄t reuocat̉qꝛ eā n̄ exp̄ſſa: ſꝫ ē mēte ꝯcepta nō viciat ꝯͣctū. C. de cōd. ob caꝫ. l. ſi repetēdi. Utꝝ clericꝰ ꝯiugatꝰ poſſit hr̄e bn̄ 16ficiū eccl̓iaſticū. ℟. Pa. in. c. Io. de cle.ꝯiu. dicit ꝙ in hoc ſunt opiniones naꝫab. dicit ꝙ de iure cōi nō pōt hēre ſedex diſpāſatiōe ſic .ſ. ep̄i. Et ſic loꝗtur dicit tex. ibi ⁊ hāc opi. ſentiūt go. phi. ⁊Specu. limitāt tn̄ vt valeat diſpēſatioep̄i reſpectu ſimplicis bn̄ficij. Alij vero dicūt ꝙ tm̄ papa diſpenſare pōt delaico certū eſt ꝙ bn̄ficiū eccl̓iaſticū intitulū hr̄e n̄ p̄t. c. ex lr̄aſ. d̓ traſac. ⁊ d̓ hͦjͣ. i ſe. q. ⁊ ꝙ tm̄ papa poſſit diſpēſare īhmōi cl̓ico ꝯiugato tꝫ pa. ibi qꝛ in madiſpēſatiōis q̄ eſt exorbitās nō dꝫ argui de caſibꝰ ꝑmiſſis ad caſus nō permiſſos ēt ſi ꝑmiſſi ſint maiores vt nod dg