autem bonorum īmobilium. puto nōſufficere ꝯſuetudinem. qꝛ non pn̄t illaalienari ſine ſolēnitate. de qua. xij. q. ij.ſine exceptiōe. valeret tn̄ ꝯſuetudo: vtcanonicus poſſet teſtari de redditibusꝑcipiendis anno ſequenti poſt morteꝫſuā qꝛ potius p̄iudicat canonico ſucceſſori: qͣꝫ eccl̓ie. tertio fallit in donatione intuitu eccl̓ie quā cl̓icus facere pōtetiā in egritudine ꝯſtitutus vt in. c. adad hec de teſta. vbi Uin. ponit notabile v̓bū ꝙ ꝯſuetudo nō excuſat clericosꝗ oīa bona mobilia acꝗſita intuitu eccleſie dimittūt in morte eoꝝ ꝯſanguineis. Quarto fallit eū clericus vult remunerare ſeruitia recepta: tā a ꝯſanguineis. qͣꝫ ab extraneis: pōt .n. aliquade bōis mobilibus eccl̓ie in alios ꝯferre: vt in. c. relatū. el. ij. de teſta. Ubi pa.dicit ꝙ ꝯſanguineo diuiti ꝗ nō ẜuiuiteccl̓ie nec prelato: nō pōt p̄latus aliꝗdꝯferre ēt de mobilibꝰ eccl̓ie. ⁊ pōderav̓bū ibi aliqͣ: qd̓ denot. moderationeꝫquādā. nō .n. dꝫ oīa bōa mobilia eccl̓iediſpēſare in egritudīe. Itē no. ibideꝫ:ꝙ pauꝑibus ⁊ religioſis locis ſufficitad erogationē ſaciedā ſola caritas. inalijs aūt ꝗ nō ſunt pauꝑes: vel nō ſuntloca religioſa: reꝗͥrit̉ ꝙ p̄ceſſerit aliqd̓ſeruitiū adde ēt p̄dictis vnū ſingulareqd̓ no. ho. in ſūma. ti. de dona. §. ⁊ ꝗdvbi dicit ꝙ ꝯſuetudo gn̓al̓ tꝫ ꝙ p̄latiſani ⁊ ſui cōpotes pecuniā: equos: fructus: ⁊ res ſe mouētes: ⁊ mobiles donāt ꝓ libito volūtatis. poſſent tn̄ ſi nimis excederēt reprehēdi. qd̓ totū cōmittēdū ē arbitrio boi viri ar. extra. d̓do. apl̓ice. ⁊. c. ceteꝝ. ⁊.c. fraternitateꝫ.2 ¶ Quid aūt de cl̓icis nō hn̄tibus adminiſtrationē ſꝫ ſimpl̓r bn̄ficiatis: anpoſſint teſtari: ℟. ge. in. c. pn̄ti. de offi.or. li. vi. dicit ꝓ euidentia iſtius. q. triaeē vidēda. prio nūꝗd rectores ⁊ p̄latieccl̓iaꝝ faciāt fructus ſuos. ẜo ꝗ dicuntur hr̄e bn̄ficiū cū admīſtratiōe. Tertio de ꝗbus fructibꝰ clerici teſtari poſſint. ad primū arch. tractat hoc de reſcriptis. ſtatutū: li. vi. ⁊ tꝫ ꝙ clerici nonfaciāt fructus ſuos ꝗ ſuꝑſunt deductisexpenſis: allegat. c. i. xij. q. iij. ⁊ ita interlexit Bar. bri. illū canonem. ⁊ ſic pꝫ ꝙres acꝗſite de bonis eccleſie non ſuntclericoꝝ. nam clerici dn̄t illa q̄ ſuꝑſuntneceſſarijs deductis: pauꝑibus erogare al̓s iniqꝫ agunt. Et ꝙ acꝗſita ſint inꝓuiſiōe: eccleſie. pꝫ. xij. q. i. ep̄i de rebꝰ.ergo ⁊ ſolus vſus cōpetit eis. fatet̉ tn̄ꝙ clerici ſunt dn̄i fructuū ꝑceptoꝝ: ⁊hn̄t ipſoꝝ ꝓprietatem qͣꝫtū ad fideꝫ ⁊debitā diſpenſationē ſibi ⁊ ſuis faciendam. ⁊ iſtā ꝑtem archi. ge. credit verā:quā optime ꝓbant iura q̄ allegantur.nā nō dicuntur dn̄i: ſed procuratores.ꝓ hoc optimus tex. xij. q. i. clericus. ⁊iſtud tꝫ gl. in. c. qꝛ nos. de teſta. ad ẜmꝗ dicant̉ hr̄e bn̄ficiū cū admiſtrationegl. in ꝟ. vt ipſo in. c. ex tue. d̓ cle. nō reſi. vr̄ velle ꝙ oēs p̄lati dicantur hr̄e diſpēſationē: ⁊ adminiſtrationē. ⁊ ge. ꝓopinione p̄dicta firmat ꝯcluſionē hacꝙ ꝗcunqꝫ hn̄s beneficium qͣꝫtumcūqꝫſimplex in titulū cui ſit aſſignata certados: talis dicatur hr̄e bn̄ficiū cū adminiſtratiōe. ad tertiū de ꝗbus fructibusnicipudaclerici teſtari poſſint: glo. hic tenet ꝙ ſihabeāt bn̄ficiū cum admiſtratiōe. nōpn̄t de fructibus illius teſtari. qd̓ intellige de iure cōi. ſed ſi hoc diſponeretmnenemſpālis ꝯſuetudo: vel ſtatutū eccleſie: perque tn̄ nō nimiū grauarentur eccleſie:tunc virtute talis ꝯſuetudinis ⁊ ſtatuti: poſſet. de teſta. relatū el. ij. ſecus ſi talis cōſuetudo: vel ſtatutū eſſent oneroſa. de ꝯſue. c. i. aut clericus nō hꝫ adminiſtrationē: ſed eſt ꝑſoual̓r ⁊ ſimpliciter bn̄ficiatus: ⁊ tunc talis pōt teſtaride talibus fructibus. qꝛ facit illos ſuosvt dicit gl. hic quam puto veriſſimārecte ītellectā: ꝓut magiſtraliter eſt locuta. nā ꝗdam intelligūt eam .ſ. ꝙ ꝗlibethn̄s bn̄ficiū ſimplex poſſit teſtari: qd̓dicūt eſſe falſum: ⁊ ꝯtra tex. d. c. relatūqd̓ loꝗtur in canonico. ⁊ ſic in hn̄te beneficiū ſimplex. ⁊ tn̄ vt ibi pꝫ talis nōpoteſt teſtari. hoc fateor: ſed dico ꝙiſta glo. hoc non dixit: ſed requirit:ꝙ ad hoc ꝙ beneficiatus poſſit teſtari: tria concurrunt. Primo ꝙ non