ex notoria fornicatiōe eſt ſuſpenſus aboībus actibus ordinū ipſo iure: ẜm Inno. quod not. Archi. di. xxxij. §. hec. ⁊tadiu ſtat ſuſpenſus quamdiū perſeuerat in vicio. ⁊ interim ſi exequitur officia ſua etiam ſemel: efficitur irregularis: ⁊ indiget diſpenſatione pape ẜmInno. Ho. vnde etiam ſi ceſſaret a vicio: ⁊ ante diſpenſationem vtitur officio ſuo: ſemꝑ peccabit mortaliter: quāuis nouam irregularitatē nō ꝯtrahat.ſi aūt cum eſſet ſuſpēſus: nō eſt executus officia ſua: indiget nihilominus diſpēſatiōe: quā poterit facere ep̄s ẜꝫ inno. ſed ſuꝑ his ⁊ ſil̓ibus facta eſt magna innouatio ꝑ cōcilium ꝯſtancien̄.de quo vide. jͣ. excōmunicatio. vi. §.xliiij. de hac ēt maͣ vide īfra. Irregularitas. ij. primo. ℟. ⁊. c. Suſpenſus. §. ij.z ¶ Utꝝ aūt oē pctm̄ notorium inducat preciſionē/ ſeu ſuſpēſionē a canone℟. do. an. in. d. c. veſtra. dicit ꝙ ſic: qꝛvbi pctm̄ eſt notoriū: nō eſt licituꝫ abeis ꝑcipere diuina vl̓ eccl̓iaſtica ſacr̄aqꝛ oē pctm̄ notorium interdicit offm̄ſine diſpenſatiōe. c. fi. de tēp. or. Sꝫ pa.dicit ꝯͣriū: ⁊ dicit eſſe tex. in. c. fi. de coha. cle. nā tex. ibi ſe reſtringit ad pctm̄fornicatiōis notoriū. ⁊ idē dicit tex. ind. c. nullus. nā opinio do. an. eſſet veraſi dixiſſet canon: nullus audiat illiusmiſſam quē ſcit indubitāter eē in pctō⁊ nō poſuiſſet ſpāle in fornicatione. nōob. d. c. fi. de tēp. or. qꝛ bn̄ fateor ꝙ ip̄epeccat grauiter celebrādo non aūt alijmiſſam audiēdo. ⁊ hec opīo eſt tenenda. qꝛ cū materia ſit penalis. nō debemus eā extendere vltra terminos proprios vt dictū eſt clariſſime. sͣ. c. arguere. ⁊ ꝑ hoc ſoluit̉ alia qō vtꝝ clericuoteneat̉ reſtituere fructus quos ꝑcepitde bn̄ficio exn̄s in mortali. Quidamtenentes opinionē predictā do. An. dicunt ꝙ ſi peccatū eſt notoriū tn̄r reſtituere. qꝛ cum ſit ſuſpenſus. perinde eſtac ſi nō reſideret. quia nullum. ⁊ inutile. idem eſt. Sed tenendo opinionemPa. predicta nō hn̄t locū in alijs notorijs a fornicario: ⁊ iorte ꝙ ēt in eo non54habent locum. ar. eius ꝙ no. glo. in. c.paſtoralis. de ap. ſcilicet ꝙ excōicatonon ſubtrahunt̉ redditibus niſi hoc ſitexp̄ſſuꝫ in ſnīa: ergo idē dic ī cāu nr̄o.¶ Quis autem dicat̉ tolleratus ab ec­ 4cleſia. Pa. in. c. veſtra. de coha. cle. exillo text. dicit ꝙ quis dicitur tollerariquando nō fuit per ſententiā priuatusnec ꝯfeſſus. nec hꝫ operis euidētiā: qd̓eſt notandū. Et ſic ecōuerſo hēs quisdicatur nō tolleratus. Et cōcludit ibiPa. ꝙ iſti non tollerati etiam per eūtdentiam facti indubitatam ſunt irregulares ⁊ ſuſpenſi directe a canone. perd. c. preter.Lericꝰ. iiii. quātū ad bōa tꝑalia.A ¶ Utꝝ cl̓ici poſſint facere teſtamentum. vel donare inter viuos. ℟.Pa. in. c. cū in officijs. de teſta. dicit ꝙquedā ſunt bona acꝗſita intuitu ꝑſoneputa ex ſucceſſione cognatoꝝ ſeu donatione amicoꝝ. ſeu ex induſtria clericoꝝ. ⁊ de his bonis pn̄t clerici libereteſtari. vt in. c. quia de teſta. Ex quo colige ꝙ clericus etiam habens eccleſiaꝫſibi ⁊ nō eccleſie lucratur ꝙ acquiritex induſtria. Quedam ſunt bona acꝗſita intuitu eccleſie. vel de facultatibuseccleſie. ⁊ de his nō poſſunt clerici teſtari. vt in. d. c. cum in officijs. nec aliter de ipſis bonis in alios diſponere regulariter. vt ibi. Fallit tamē in quibuſdam caſibus. Primo ſi rector ſeu prelatus eccleſie tantūdem contulerit deſuo eccleſie. quantum vult relinquereex eccleſie facultatibus. xij. q. ij. ſiquisij. q. v. ſi epiſcopus. Secundo t̓allit ẜmquoſdā. ſi hoc hꝫ conſuetudo. Ex quono. ꝙ valet ꝯſuetudo. vt clericus poſſit teſtari de bonis per eccleſiam acꝗſitis. qd̓ tn̄ Pa. indiſtincte nō admittit.ſed reſtringit ad bona mobilia. Et modica. Sicut enim valet conſuetudo. vtmodica poſſit donare. vt in. c. ceterumde dona. ita dicendū eſt reſpectu facuritatis teſtandi. nam ſi conſuetudo haberet de rebus magnis illa eſſet oneroſa eccleſie ⁊ per conſequens nonyaleret vt in. c. i. de conſue. Reſpectuda 6