incurrit quis excōicationem.9 ¶ Quid ſi ſit ꝯſuetudo ꝑticularis inloco ꝙ gaudeāt ēt in alijs: an ſit ſublata ꝑ iſtū tex. Io. mo. tꝫ ꝙ n̄: qꝛ iſte tex.nō tollit ꝯͣria ꝯſuetudinē: ergo ſtabitꝑ. c. i. de ꝯſti. li. vi. Io. an. tꝫ ꝯͣriū. ſꝫ ge.redducit iſtas opi. ad ꝯcordiam: ꝙ autꝯſtat vtētes hac īmu̓itate voluiſſe hocfacere aīo ⁊ intētione īducēdi noua cōſuetudinē ſeparatā a diſpoſitiōe iuriscōis: ⁊ tūc valet illa ꝯſuetudo hodie.Et ita ꝓcedit opi. Io. mo. aūt ꝯſtat ꝙnō faciūt aīo ⁊ ītentiōe nouā ꝯſuetudinē iducēdi: ſꝫ ſeruare antiquā legeꝫ. ⁊tūc ꝓcedit opi. Io. an. qꝛ ex quo papavult tollere illā legē: tollit oēꝫ obſeruātiaꝫ legis hactenus vſitate. Aut ē dubium: quo aīo fiat: ⁊ tūc ī dubio nō p̄ſumit̉ ꝙ voluerit nouā cōſuetudine īducere ꝯ obſeruātiā legis: ſꝫ tm̄ ex moribus vtētiū illā legē approbare ⁊ addit Io. an̄. ꝙ qn̄ ẜuat̉ lex antiqua ī dubio obſeruātes nō vidētur hr̄e aīuꝫ inducēdi nouā cōſuetudinē que vinculūaddat ad diſpoſitionem iuris antiqui.10 ¶ An aūt clericus cōiugatus poſſiteſſe vicarius ep̄i: vel arbiter in cā ſpūali: Dic ꝑ predicta ꝙ nō.Lericus. iij. Quātū ad cohabitationē mulieꝝ. dic ꝓut hr̄ in. c. i. de cōha. cle. ⁊ mu. ꝙ cl̓icus nō dꝫ retine̓ indomo mulierē ſuſpecta de incōtinētiaēt ſi ſit mr̄ vl̓ ꝯſanguinea. ⁊ no. ẜꝫ pa.ſbidē ꝙ cōſanguineas iuuenes al̓s nōſuſpectas p̄t cl̓icus bōe fame in domoretinere ſꝫ extraneas nullo mō pōt retinere qͣꝫtūcūqꝫ al̓s ſint bōefame. qꝛ tal̓cōmixtio ē ꝑiculoſa: nō ſic cū ꝯſanguineis. ⁊ hoc ſentit gl. ī. c. volumus. lxxxi.di. Idē ītellige. ꝙ nō ſit talis ꝯſanguinea que hꝫ ſecū pediſſequas.a ¶ An aūt ep̄s poſſit ſecū hr̄e matremſeu aliā nō ſuſpectā: Do. an. dicit ꝙ nōſꝫ pa. tꝫ oppoſitū ꝑ tex. expreſſum in. c.īterdixit. xxxij. di. lꝫ ius ciuile. In auc.tp̄o. C. de ep̄i. ⁊ cle. al̓r tenuerit tn̄ exqͦIus canonicū oppoſitū innuit: ſtāduꝫeſt ei. fatcor tn̄ ꝙ pͥmū ē honeſtius: maxime ꝓpter clericos cōmoranes eumpiſcopo. Hec Panor.¶ Utꝝ cl̓icus incōtinēs ⁊ fornicarius ⁊ſit ſuſpēſus: ⁊ debeat in officijs euitaridic ſcd̓ꝫ no. ꝑ pa. in. c. veſtra. ⁊. c. fi. decoha. cle. ꝙ ꝗlibet ꝓ mortali pctō eſt ſuſpēſus quātū ad ſe tn̄ talis nō ē ſuſpēſus quo ad alios: nec dꝫ in offi. vitari:niſi pctm̄ ſit notoriū ⁊ notoriū eſt duplex .ſ. iuris ⁊ facti. Notoriū iuriſ dr̄ qn̄ꝑ ſnīam ꝯuincit̉ de crie: vl̓ ꝑ ꝯfeſſionēſuā ſpōte factā cōdēnatus ē: ⁊ tūc nō ēlicitū audire talē: ⁊ peccat ꝯfaciētes ſꝫdubiū eſt in notorio notorietate facti:vt qꝛ hꝫ ꝯcubinā publice in domo: necfuit ꝯdēnatus: nec in iudicio ꝯfeſſus: ⁊iſte eſt caſus ꝑiculoſus: d̓ quo dicit pa.ſepius fuiſſe iterrogatū apud hoīes timoratos: ⁊ ꝯcludit dimiſſis opionibuſde ſubtilitate iure poſſe ſic diſtingui. ꝙaut fornicatio ē ita notoria: qꝛ nullā hꝫdubitationē ſicut videmus ī pl̓ibus clcis ꝗ tenēt ita publice cōcubinas ſicutvxores: ⁊ publice nutriūt filios. Ita ꝙēt ipſi nō audēt diffiteri: ⁊ tūc credo ꝙoīo ſit abſtinēdū ab eis ſine alia monitiōe. hoc ꝓbat tex. in. d. c. veſtri. in fi. ibinec hꝫ oꝑis euidentiā: ⁊ melius in. c.uinime uamiitubulttua. e. ti. vbi nulla ſit mētio de monitione. Itē hoc vr̄ ꝓbari de directo. in. c.nullus. ⁊. c. p̄ter. xxxij. di. Reꝗrūt enimilla iura ſolā euidētiā facti: nō aūt monitionē a ſuꝑiorē. itē ex ꝯͣrio ſequereturꝙ nūquā: vl̓ raro fornicatio poſſet eſſenotoria. ſi ꝟo fornicatio nō hꝫ iſtā operis euidentiā: ſꝫ pōt ꝓbabiliter tergiuerſari: puta qꝛ ꝯcubina hitat cū mr̄e cl̓ici: ⁊ dicit illā eſſe pediſſequā mr̄is: velꝗd ſil̓e: ⁊ tūc reꝗͥritur monitio. ⁊ hancputat pa. eſſe mētem iuriū: ⁊ iſta vr̄ eēcōis opio. adde tn̄ qd̓ no. Io. de ſan. ꝙlaici nō peccāt audiēdo diuina ab huiuſmodi cl̓icis fornicarijs ēt notorijs:qꝛ lꝫ ignorātia iuris naturalis: ſiue diuini: ſit laicis periculoſa: non tamenignorantia iuris poſſitiui. cum nō teneant̉ illud ſcire: vn̄ nō eſt tutum ꝙ cōfeſſor dicat eis iue: qꝛ ꝑ hoc magis iplicant̉ qͣꝫ releuēt. nota et ẜm Ar .ſ. ꝙ nōſolū ſacerdoa: ſꝫ ēt cl̓icus in minoribus