n ſalutis aliene. Et hoc ꝯſonat iudiciorōnis recte ⁊ iſtīctui nae ⁊ huiꝰ ſignūeſt qꝛ illi rep̄hēdūt̉ ⁊ ſtulti reputāturꝗ ſalutē ꝓpriā negligū vt ꝓcuret aliena huiꝰ ēt ſignū ē: qꝛ ſi hō ex caritatedebe̓t diligere ꝓximū qͣꝫtū ſeip̄ꝫ ita ꝙeēt ibi oīmoda eqͣlitas: taꝫ duos ꝓxiosdebe̓t diligere duplo qͣꝫ ſeipſuꝫ ⁊ tresin triplo ⁊ ſic vlterius aſcedendo. qd̓in nullo habēte caritateꝫ reꝑitur quātūcunqꝫ perfecto.4 ¶ Utꝝ magis debeamꝰ diligere meliores qͣꝫ nobis ꝯiūctiores. ℟. ꝙ meliores debemꝰ plus diligere ceteris paribus qꝛ hec iuſticia diuina reꝗͥrit. Mathe. xij. ibi. Que ē iure mea ⁊c. ſꝫ poſſumus optare ꝙ ꝓpinꝗ ſint meliores.¶ Utꝝ diligere inimicos ſit de neceſſitate caritatis. ℟. ẜꝫ Tho. ẜa ẜe. q. xxv.dilectio inimicoꝝ tripl̓r pōt ꝯſideraripͥmo vt diligāt iquātū inimici ⁊ hoceſt diligere malū alteriꝰ. Scd̓o qͣꝫtumad naͣm ⁊ ſic ī vl̓i: ⁊ ſic dilectio inimicorū ē deneceſſitate vt .ſ. aliꝗs diligensdeū ⁊ ꝓximū ab illa gn̄alitate inimicos nō excludat. tertio pōt ꝯſiderari inſpāli vt .ſ. aliꝗs in ſpāli moueat̉ metudilectiōis ad inimicū ⁊ illud nō eſt deneceſſitate caritatis vel ſalutis abſolute: qꝛ nec moueri motu dilectōis ī ſpāliad quoſlꝫ hoīes ſingl̓r ē de nc̄itate caritatis niſi ẜꝫ p̄paratōeꝫ ai. vt .ſ. hō hēat aium p̄ꝑatū ad hoc ꝙ in ſingulariinimicū diligeret ſi neceſſitas occurreret. ſꝫ ꝙ abſqꝫ neceſſitatis articulo diligat ꝑtinet ad caritatis ꝑfectiōꝫ.6 ¶ Utꝝ ſit de nc̄itate caritatꝭ ꝙ hō inimico ſigna vl̓ effectꝰ exhibeat dilectionis. ℟. ẜꝫ tho. vbi. sͣ. ſic̄ hō ī cōi tn̄r diligere ⁊ nō ī ſpāli niſi ẜꝫ p̄ꝑatōꝫ aī vtdcm̄ ē. ita ſigna ⁊ effectꝰ dilectōis q̄ īcōi ꝯſueuerūt ꝓxio exhiberi tn̄r ēt inimicis exhibere puta cū aliꝗs orat prooībꝰ fidelibꝰ vl̓ ꝓ toto ppl̓o: vl̓ cū aliqd̓ bn̄ficiū īpedit toti cōitati tc̄ ēt hocinimicis exhibere ē de neceſſitate precepti ⁊ ꝯfacere ꝑtinet ad liuorem vindicte. ſpālia vere bn̄ficia vel dilectōisſigna que ꝗs exhibet ꝑticulariter aliꝗbus ꝙ exhibeat inimicis nō eſt de neceſſitate niſi ẜm preꝑationē animi vt.ſ. iuuetur in articulo neceſſitatis ẜm illud ꝓuer .xxv. ſi ęiurierit inimicus tuus ciba illuꝫ: ſed hoc facere p̄ter neceſſitatis articulum pertinet ad perfectionem caritatis.¶ Utꝝ inimicis veniā petētibꝰ tenea 7mur remittere. ℟. ex īiuria vel dāno dāto alicui ſolēt ī eo cui ſit tria oriri .ſ. rācor in affectū: ſigna rācoris in effectuꝫ⁊ actio iniuriaꝝ ꝯͣ iniuriāteꝫ pͥmū tenet̉ hō remittere īmo nūqͣꝫ ī corde hēre. ſcd̓m tenet̉ hō remittere veniā ꝟaciter petēti .i. ꝑato emēdare ẜꝫ facultateꝫ ſuā imo et tenetur ſi nō petat vt inꝓx. §. dcm̄ eſt ſꝫ tertium nō tenetur remittere niſi illa ſatiſfaciat ꝓ poſſe. vt īc. ſi ꝗs ꝯtriſtatus. xc. di.¶ Utꝝ oꝑa bōa ſcā extra caritatē ali 8ꝗd valeāt. ℟. ẜm Ray. qͣꝫuis nō valeātdirecte ad vitā eterna: tn̄ valēt ad aliaꝗnqꝫ. primo ad tollerabilius iudiciuꝫpfęrendum. de pe. di. iij. ſiꝗs āt ẜo. adtꝑaleꝫ ꝓſꝑitatē de pe. di. iij. cauēdū. xxij. q. ij. ſi qͣlibet. tertio ad hoc ꝙ ꝗs ciuus illuſtretur ad pnīam de pe. di. v. falſas. qͣrto ad aſſuefactiōeꝫ bonoꝝ oꝑumſicut faciebat oli btūs Ioānes. de ꝯſe.di. iiij. nō regn̄abātur. ꝗnto qꝛ diabolus nō hꝫ in eo tantā ptātem qͣꝫtā hēret ſi bona oꝑa nō faceret ſicut gregorius refert in dialogo de iudeo qui ſignatus erat ſigno crucis ꝙ demonesnō potuerunt ei nocere.¶ Utrū oꝑa extra caritatē exn̄tiuꝫ vn̄ ꝗqͣꝫ valeant. ℟. ẜm Ray. oꝑa viua q̄ fcāfuerunt in caritate mortificantur ꝑ ſequens mortale pctm̄. ⁊ ſi vera ſequat̉pnīa reuiuiſcunt illa ꝟo que nunqͣꝫ viua fuerunt puta q̄ in mortali facta ſūtuiuere nō poſſunt: qꝛ mortua nata ſuerunt. vn̄. ꝟ. illa reuiuiſcunt q̄ mortificata fuerunt. Uiuere nō poſſunt que mortua nata fuerunt.¶ Utruꝫ hō teneat̉ ex caritate ſubire 10mortē ꝓ xp̄o. ℟. ẜꝫ. bo. ī. iij. di. xxxix. q.ij. aut adeſt nec̄itas vl̓ deſerēdi iuſticiam vel amittēdi vitā: ⁊ ſic ꝗlibet tenedd 2
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten