culpa fuerit ꝑiter cū eo vt dictū ē. ꝗ āthabuit bellum iuſtū non dꝫ cōponerecū aduerſario ī p̄iudiciū hominū ſuorum ſꝫ dꝫ ꝓcurare ꝙ eis ab aduerſario dāna reddātur al̓s ſi ꝯponeret: itaꝙ aduerſariꝰ n̄ ſatiſfaceret ſubditꝭ ſuiſip̄e tenetur eis: hec intellige d̓ damnisincendiorum rapinarum ⁊ huiuſmodi. Nam de expenſis factis conſueuerunt domini componere vel ꝑtranſire auctoritate ſua quod etiam d̓ priusdictis dānis ꝯcedi pōt ſi dn̄i ex probabili cā viderit ea eē remittenda potiusqͣꝫ carere pacis ꝯmodo ⁊ īcurrere belloꝝ ꝑicula. Et cū in hoc caſu prīcepsvtiliter gerat negociū ſubditorum ipſiſublliti tenēt̉ ratū hr̄e. ſi āt ab initō ꝯͣdicāt ne fiat ꝯpō. niſi reſtitutis ſibi dānis n̄ p̄t dn̄s ip̄a dāna ꝗetare. ſꝫ ꝙ pͥnceps ⁊ dn̄i poſſint componere cuꝫ aduerſarijs ipſis ſubditis ꝯtradicētibus⁊ dānis eoꝝ nō plene reſarcitis: ī cāuquo viderēt ad hoc bella: īminere: facit qd̓ not. doc. i. c. q̄ ī eccl̓iaꝝ de cōſti.vbi hr̄ ꝙ pͥnceps ex cā. poteſt ſtatuerecōtra. ea que ſūt de iure gētiū ⁊ de iur̄naturali: vt pꝫ de preſcriptionē. Itemꝓpter delictū ꝯfiſcantur ꝑ tales dn̄osbona ſubditoꝝ. et ibi Pa. dicit ꝙ licetīperator non hēat dn̄ium reꝝ priuatarū tamen ex cā rōnabili poteſt eorumbona occupare ⁊ exēplificat que cauſaſit ratiōabiliſ. dicens ꝙ cauſa legitimaeſt fauor publicus vt .l. ita vulueratusfi. ad. l. acꝗl. Hec Pa. Idem dicendūin alijs dn̄is inferioribus maxīe ī hisqui preſcripſerūt iura īꝑij vtpoſſint inp̄dicto caſu ꝯpone̓: ſubditis iuitis ꝑtbonum ipſorū ſubditoꝝ ⁊ pacē hominū ⁊ eoꝝ cōtradictio videtur ireationabilis hoc intellige vbi ipſi dn̄i priꝰfeciſſent qͣꝫtū in eis fuiſſet vt reſarcirentur dāna data. tn̄ ꝑꝑ maliciam aduerſarioꝝ ad hoc reducere non valent. ⁊ſi ad euitadū bella: ⁊ ſcādala ꝯponūtcū aduerſarijs ēt cū damno temporali ſuorum ſubditoꝝ vidētur ꝯmedādi.22 ¶ Quero. vtꝝ liceat bellare in feſtis℟. ẜm tho. obẜuantia feſtoꝝ non īpe-44dit ea que ordinantur ad hoīum ſaluteꝫ ēt corporalē Io. vij. Multo āt magis cōſeruāda eſt ſalus reipublice qͣꝫvnius homīs. hoc aūt ſit ꝑ bellū ⁊ iōlicitum eſt bellare in feſtis ſi neceſitashoc expoſcit. nam ꝓpter feſtū in neceſſitate ceſſare: eſſet deū tentare: ſed neceſſitate ceſſante non licet Etiam inbello iuſto licet vti inſidijs occultādoab hoſtibus ea per que volumus eosimpugnare vt patet de Ioſue ⁊ multꝭalijs qui per inſidias debellaueruntinimicos.¶ Quero quid de illis ꝗ in bello iu­ 23ſto incendunt eccl̓ias an teneāt̉. ℟. ẜmꝟ ꝟ. ſi nō ſunt incaſtellate: ⁊ incendantur ex ꝓpoſito incendentes tenent̉ ademēdā. Si ꝟo ſunt īcaſtellate aut nonex ꝓpoſito incendāt̉ ſed ex cāu duꝫ illiiuſte bellantes preſtant operā rei liciteincendendo machinas hoſtium ⁊ huiuſmodi nō tenent. idēm qn̄ inceduntvillam quam al̓s cōmode expugnarenon poſſunt. Idem Ul.¶ Quero quid de rebꝰ q̄ rapiūt̉ de 24eccl̓ijs. aut q̄ ſūt de bonis eccl̓iaꝝ ſiueclericorum exiſtentium in terra illiuscontra quem belluꝫ agitur. ℟. ẜm. ꝟꝟ.raptores horum tenentur ad reſtitutionem niſi auctoritate prelati eccleſiaſtici hoc fieret vel niſi eſſent victualia ⁊huiuſmodi: non tn̄ de bonis eccl̓ie velclericorum.¶ Quero quid ſi irruētibus hoſtibꝰ 25confugiunt ad eccleſiam ⁊ capiunturibi. ℟. ẜm. ꝟ ꝟ. ſi tales confugientes incaſtellauerunt eccl̓iam aut inde impugnauerūt iuſtos hoſtes nō debēt gaudere immunitate eccleſie quā ipſi violauerunt inde pugnando. Similiter ſireponant ibi victualia: de quibus ſuſtentatur in impugnatione hoſtiumquia ſi rapiātur a iuſte pugnātibꝰ nōpeccant ⁊ non tenētur ad reſtitutionēIdem Ul. An aūt liceat facere nouacaſtra. Uide infra emunitas. ij. §. xix.¶ Quero vtꝝ ſacrilegis regibꝰ indi 26dicētibꝰ bellū teneantur ſubditi milites obedire. ℟. ꝙ vir iuſtus ſi ab ho