us corā quo q̄rimonia ponat̉ niſi papa vt dc̄m ē tn̄ iniuriā paſſus peccarꝫmouendo bellū ſi alter offerret ſatiſfactionē. Cum aūt comes hꝫ aliquid cōtra ſubditū ſuū nō ꝑꝑ hoc dꝫ ſibi iuſdicere: ſꝫ vel auctoritatē iudicis ſuperioris gladium ſumat vel ad dioceſanū vaſalli recurat. Cui ſi vaſallus obedire recuſauerit excōicabit̉ rōne pci d̓iudi. nouit. ⁊ ſi ꝑ ānuꝫ ſic ꝑſtiterit: dioceſanus ipſū ⁊ res eius capiendas exponat ar. xi. q. iij. rurſus. ⁊. c. quiſquis.16 ¶ Quero quid de vaſallo duoꝝ dominorum: quod eē poteſt rōe diuerſorū feudoꝝ ſi vtriqꝫ dominoꝝ ſimul requirunt̉ eū vt eos iuuet ī bello ꝗd dꝫfacere. Quidā dicūt locū eē gratificationi exēplo ſerui duorū dn̄orum quiſi videtrit vtrunqꝫ dominum interfici iuuar̄ poterit quē voluerit vt. l. ſiꝗs īgraui. §. ſꝫ cū oēs. ff. ad ſil̓. alij. dicuntꝙ iuuabit pͥorē ⁊ cui pͥmo iurauit nāpͥore fidelitatē ẜuar̄ tūr. Tutiꝰ tn̄ ē ꝙpͥmo ī ꝓpria ꝑſona ẜuiat ẜo ꝟo ꝑ ſubſtitutuꝫ ſi hͦ patiat̉ natura feudi. idemIo. de ligna.1 ¶ Quero quid ſi baro vnius regisputa hiſpanie mouet guerrā alteri baroni ⁊ rex hiſpanie mouet bellū regigranate. Baro mandat hominibus vtiuuent ipſum. Rex etiā mandat hominibus vt iuuenit ipſū ⁊ cōcurunt duomādata quē prīomuare tenent̉ Et vr̄ꝙ pͥmo baronē. nā ſunt ſubiecti baroni reſpectu fidelitatis ⁊ rōne iuriſdictionis. Regi aūt ſunt ſubiecti rōne iuriſdictionis generaliſ tm̄. Et ſic due rationes vincunt vnam. In contrariumvidetur naͣm vocati arege: ſunt vocatiad maius tribunal. Et ſic preferēdusdi. xviij. ſi ep̄s ⁊ ēt qꝛ rex vocat ꝓ cōibono ⁊ defenſiōe vniuerſali. Eiſic iuregentium obedin̄. xxij. q. iij. fortitudonaꝫ ꝓ defenſione pr̄ie licitū eſt pr̄eminterficere. ff. de re. ⁊ ſump. fu. minime⁊ hec vera ſecundum Ioan. de ligna.18 ¶ Quero nūquid vaſallus teneaturiuuare dn̄m ꝯtra pr̄em vel pr̄ ꝯͣ filiuꝫ℟. glo. xxij. q. v. de forma ꝙ ſic namfilius ſolo filius ſolo viculo nature obligatus eſt patri ſed vaſallus dn̄o: vinculo iuramēti Sꝫ gl. i. c. qm̄ multos.xi. q. iij. aliqͣl̓r ſentit ꝯͣrium. Putaremhic ponderandam qualitatem imponendi ſubſidium Iohan. de ligna.21¶ Quero an ciuis duaruꝫ ciuitatū te io31neatur inuare vnā ꝯͣ aliam. ℟. archi. j.Iiitūꝙ dicendum eſt ſicut dictū eſt d̓ vaſal11lo duorum dominorum.¶ Quero ꝗd de dānis ⁊ vaſtatiōibꝰ 20miſis ꝯtq̄ fiūt ī bellis vt per incendia vel effrainlixitcturas aut ꝑ arboꝝ ⁊ vineaꝝ inciſioni panes. ⁊ ꝯſimiliū. ꝗs ⁊ cui teneatur. ℟. ẜꝫꝟ ꝟ. ꝙ ꝗ hꝫ iuſtuꝫ bellū non tenetur d̓illis dānis q̄ ipſe vel ſui bona fide impugnando intulerūt aut a ꝗbus ꝯmode abſtinere non potuerunt. Si auteꝫgraſſandi animo intuliſſet melicioſecum alias poſſe ſibi ꝯſulere tenebitur⁊ compenſabuntur illa dāna cū damnis propter que bellum eſt notum: facta diligenti ꝯputatione hincinde. ſujniderētis vero hominibus iſte ꝗ iuſte bellatonot. den̄ tenetur d̓ dānis q̄ paſſi ſūt ab aduerſarijs qꝛ ſubditi ſe ⁊ ſua tenētur expōenia quire pro dn̄o ſuo Et dico ꝙ dominus n̄tenetur niſi forte ipſe fuerit in culpa negligēter d̓fēdēdo eos. Qui ꝟo hꝫ iiuſtū bellum tenetur primo aduerſarijsde oībꝰ dānis illatis: tenetur ⁊ ſuis ꝓrulxtprijs hominibus de dānis que receꝑūtab aduerſarijs qui iuſte pugnabant ſiipſi proprij homines iuuerunt ipſumbona fide: aut ſi inducti fuerunt ex eiꝰconſilio timore aut coactōe ⁊ d̓ ſe nonerant facturi. Secus ſi mala fide iuuerunt in quo caſu nullam habent actionem contra eum naͣm in re turpi nulla ꝯͣhitur obligatio inſti. man. §. illud.¶ Quero nūꝗd dn̄i qui bellauerunt 21poſſint ꝯponere ad inuiceꝫ ſuꝑ dānisq̄ eoꝝ ſubditi paſſi fuerunt. ℟. ẜm. ꝟꝟ.ſi ꝯpoſitio fiat de conſenſu dānificatorū ſtan̄. eſt illi hoc ītellige ſi iſte conſenſus ſit liber al̓s qui iniuſte mouet bellum nō pōt per ſuam compoſitionempreiudicare ſuis hominibꝰ ꝗ in ip̄e teneatur ets de ꝓpͥo ſatiſfacere: niſi ipſi ī