teneant̉ īſollidū. ℟. Ho. ꝙ ſic. vt ē tex.ff. ad. l. aꝗ. ita vulneratꝰ. Aliꝗ tamē dicūt ꝙ ſunicit ꝙ ꝗlibet ꝓ ꝑte ſua ſatiſfaciat. Si .n. ꝑꝑ eoꝝ ſequelā conſiliuꝫ.vel exortationem ſciūt: vel ꝓbabilitereſtimant eū rapinam feciſſe: ita ꝙ al̓snō fuiſſꝫ facturꝰ. ꝗlibꝫ eoꝝ tenet̉ iſolidū. Si ꝟo ꝑꝑ eoꝝ ſequellaꝫ n̄ plꝰ fecitquā al̓s fuiſſet facturꝰ. tūc tenent̉ tm̄ d̓his q̄ īde habuerūt vt dictuꝫ ē. Si ꝟocredūt ꝙ et ſine ſuo adiutorio dānū feciſſꝫ. tūc tm̄ tenent̉ ad illud plus vt sͣ.Uel dic ẜm Rai. qn̄ ſunt plures raptores. ſi ſimul vadūt: qͣſi ſit vnꝰ exercitusꝗliqꝫ tenet̉ īſolidū. nam ⁊ ꝗlibet iuuatalios ⁊ facit eos fortiores. hͦ tn̄ veꝝ eſtẜꝫ. ꝟꝟ. qn̄ vnus ſine alio nō feciſſꝫ. al̓sibet tenet̉ ꝓ dāno qd̓ ītulit. Si veronō iuerūt ſimul: ſed ꝗlibet per ſe fecitdamnuꝫ: quilibet tenet̉ ꝓ eo qd̓ ītulit.8 ¶ Sexto vtꝝ ꝑ bellū: vel violētiam liceat ꝓpria auctoritate rē iam ablataꝫ.vel inuaſā recuperare. ℟. ẜm Inno. ⁊Ho. ſi hoc fiat īcōtinenti certe lꝫ. namde iure naturali cuilibet licet vim vi repellere: dūtn̄ incōtinēti ⁊ cū moderamine inculpate tutele .i. ꝙ tutella illamoderata ⁊ ſine culpa ſit. nec ſit ad ſumēdam vindictam: ſed ad ꝓpulſandam iniuriaꝫ. de homi. ſignificaſti. el.ij. ⁊ dr̄ moderata tutella: ſi illudtn̄ fiatquo omiſſo violentiā repelli non poſſet. Si aūt ex interuallo fiat: nō lꝫ immo tūc dꝫ adiri iudex raptoris ⁊ eiusauctoritate recuꝑari. Naꝫ ſi aliꝗs propria auctoritate et rē ſuā accipit: cadita iure ſuo. ⁊ ꝑdit eā. niſi forte non poſſet ꝑ iudicē eam recuꝑare di. i. ius gentiū. Hoc intellige in foro ꝯtentioſo. ſecus in foro ꝯſcīe. qꝛ lꝫ male fecerit nonm̄ tenet̉ ad reſtitutionē. Sicut ⁊ de illo ꝗ abſqꝫ auctoritate ſuperioris accepit de rebus dānificātis vſqꝫ ad valorēdāni vt dictū eſt. sͣ. minus tenet̉ ſi ſineculpa habuit de bonis illius. vt puta.qꝛ inuenit vel alius ſibi dedit ⁊ hmōide hoc vide. jͣ. c. familia. Idem vr̄ tenere Alex. de Ales. in. iiij. ꝙ ſiquis ſineſcandalo rem ſuam latenter: vel ꝑ violentiā accepit vel reꝫ equipoſſētem reiſue non tenetur reſtituere. quia ſimpliciter non fecit furium. Et ſi dicatur ꝙcontractat rem alienam inuito domino. dicendum ꝙ non: vt alienaꝫ.Mtlbi¶ Septio ꝗd cū ſubditus mouet bellū ꝙmādāte ſibi dn̄o vel ſequit̉ eum: nuniiꝗd tenet̉ reſtituere ſi qͣ ab hoſtibus acnuladꝰimruiſucepit. ℟. ſi bellū ē iuſtuꝫ non tenet̉ niſiiuxta edictū domini ſui. Si vero ſit inniue diiuſtū tūc tenel̓ ꝗa plus debuit timeread iideū qͣꝫ hominē Si ꝟo dubitat vtꝝ ſitiuſtū vl̓ nō interi nō tenet̉ .ſ. qͦuſqꝫ duilittr cobitat nā excuſat̉ ꝑꝑ bonū obediētie. xxiij. q. i. c. ꝗd culpat. Si aūt poſtmodūſciuit bellū iniuſtū fuiſſe. ſtatī īcipit eēmale fidei ⁊ tenetur reſtituere qd̓ accepit. Limita tn̄ hͦ ſic̄ dictū fuit. s. ī prī.capituli. qn̄ in hmōi dubio ꝯſuluit ꝑitos ⁊ ſemꝑ dubius remāſit nā tūc queuniſiciūhabuit in iniuſto bello retinere poteſtpropter bonum obedientie.xcepit nō d̓¶ Octauo q̄ro an̄ ſicut ſubditi mouē 1onādatū enites bellū excuſantur ī dubio vt dictū ēpꝙ imi quUtꝝ ſimiliter excuſentur amici: cognaun poſſum.ſint cuti ſtipēdiarij ⁊ huiuſmodi. ℟. ẜm. ꝟꝟ.ꝙ nō qꝛ nō excuſat eos obediētia necin dubio debent ſe cōmittere diſcrimini vt iuuent aliquem in preiudiciuꝫ alterius. xxiiij. q. v. d̓niqꝫ nec eſt ſimile d̓aduocato queꝫ excuſat bōa fides qͣꝫdiucredit iuſtā eē cāꝫ qꝛ eſt illi iudex ſuperior ꝗ cāꝫ examīat ⁊ de allegatis iudicat. ī bello ꝟo viribꝰ corꝑalibꝰ vicitur.⁊ nō ꝑ rōnem dijudicatur concor. Ul.¶ Nono quero an libere accedentes Iad belluꝫ obligent ſibi illum in cuiusẜuitiū vadūt ſi ī dānuꝫ īcidūt vtputaſi in bello ꝑdant arma: equos ⁊ hmōiſiue capiūtur eundo ad belluꝫ ſiue inredeundo. ℟. archi .ſ. ꝙ ſi accedunt vocati a dn̄is ⁊ rogati ⁊ nō motu ꝓprioſed requiſiti tūc hn̄t actōꝫ mādati contra dn̄m ſi ꝯtingat ipſos aliꝗd perde̓.vt. sͣ. dictū ē niſi appareat ꝙ cā pietatꝭhumanitatis vel parētelle hoc fecerintxxiij. q. iij. n̄ īferēda. Et ſi oppōas ideodn̄m non teneri. qꝛ talia perdideruntcaſu fortuito de qͦ quis nō tenetur de