lactam. ⁊ an̄ ordinationē cāe poſt modū .n. neceſſaria eſſet appellatio vocish. aſten. Septimus cū ep̄s ē negligensix. q. iij. cū ſimus. Et pa. in. c. ex frequētibus. de iſti. facit regulā generalē: ꝙſola negligētia ep̄i deferat inriſdictionē in archiep̄m. ⁊ vide gl. ſingulareꝫin. c. romana. de ſuꝑ. neg. pre. li. vi. q̄ dicit notabil̓r: ꝙ in negligēta ep̄i archiep̄s ſupplet vices eius: non in delictohoc tn̄ limita. ẜm doc. in. d. c. ex frequētibus. ⁊ ibi pa. dicit niſi delicta ſint notoria. ⁊ ſic iſte erit alius caſus. in quoarchiep̄s exercet iuriſdictionē ſuam inſubditos ſuoꝝ ſuffraganeoꝝ .ſ. rōne notorietatis delicti. ⁊ lꝫ tex. in. c. romana§. notoria. de cen. li. vi. loquatur dū vifitat: tn̄ doc. cōiter extendūt etiam duꝫnō viſitat quod eſt notādum.9 ¶ An aūt iudex ad actū abſolutionisteneat̉ citare ꝑtē adnerſaꝫ. ℟. pa. in. c.qua fronte. de ap. dicit ẜꝫ doc. cōiter ꝙſic cū ꝑs aduerſa poſſit p̄tendere intereſſe. forte .n. fecit expēſas quas ꝯſeꝗ dꝫan̄ abſolutionē: vel hmōi Doc. tn̄ cōiter dicūt ibi: ꝙ ſi de facto fiat abſolutio: ꝑte nō vocata tꝫ: vide etiā gl. in. c.excōicatos. xi. q. iij. q̄ vr̄ limitare p̄dicta vt ꝑs ſit vocāda ad actū abſolutionis. qn̄ iudex excōicauit aliqueꝫ ad inſtantiā ꝑtis. Secus ſi mero officio. ⁊hoc dictū plꝫ Pa. Sꝫ ꝯͣ p̄dicta eſt fex:notabilis in. c. romana. §. ſnīas de ap.li. vi. vbi dr̄ ꝙ ſnīa excōicatiōs: vl̓ īterdicti nullatenus eſt reuocāda: ꝑte nonvocata. ⁊ ꝑ illū tex. arguit Io. an̄. ꝯtraopinionē p̄dictā vt nō teneat abſolutōꝑte nō vocata. Sꝫ ꝓ ꝯcordia dicit pa.ꝙ aut abſolutio ſit ab ipſo excōicatoreſiue ſuꝑiore ꝯcurrēte cū eo ad actū iuriſdictiōis circa excōicatū. ⁊ tūc tꝫ abſolutio: ꝑte nō vocata tex. ē cū gl. i. c. cuꝫab eccl̓iaꝝ de offi. or. vide ēt tex. cū gl.in. d. c. venerabilibus. §. vbi tradit̉ regula gnͣalis ꝙ abſolutio facta a iudice ſuo qͣꝫtūcunqꝫ īiuſta tꝫ. Qn̄qꝫ ſit abſolutio a iudice ad quē deuoluit̉ iuriſdictō ſolū via appellatōis: vt in architp̄o ⁊ hoc caſu dic: ꝙ ſi nō eſt appellatum ad eū: nō valet abſolutio: niſi reci.xiipiat appellatiōeꝫ exꝓbabili cā emiſſaꝫ.ijtūc .n. tꝫ abſoluto ab eo facta. lꝫ ēt ꝑtenō vocata lꝫ ſit iniuſta: qꝛ hoc caſu iudex eſt. hoc ēt pꝫ ꝑ. d. §. vbi. ꝗ ꝓprie loꝗtur de iudice ad quē. vbi dr̄. Ubi aūtſuꝑiori cōpetit de excōicatione cognoſcere: abſolutio qua ipſe fecit tꝫ: lꝫ forſitan ſit iiuſta. qm̄ ⁊ ſi ꝯͣ ius litigatorisnō tn̄ ꝯͣ ius ꝯſtōnis abſoluit. aut vultſnīam excōicatoris reuocare tanqͣꝫ in215iuſtam: vl̓ eā denūciare nullā ⁊ nō pōtniſi ꝑtibus vocatis. Et ſi al̓r faceret: reilm tinuocatio vl̓ declaratio nō teneret: ⁊ hocnut viſicaſu ītellige. d. §. ſnīas. ⁊ Ioan. an. ibiRō eſt. qꝛ hoc caſu eſt quaſi diffinitiuepronunciare. ⁊ eſt actus iudicialis neccōpetit ſibi ptās niſi prius examinauerit cām. hec Pa. Sed ꝯͣ hoc vltimū facit. d. §. vbi naͣ ſi fuit appellatuꝫ ad archiep̄m vt ſupponitur in. d. §. ſnīas. ergo ad eum ſpectat de excōicatione cognoſcere. ⁊ ſi ſic ergo ⁊ ab ea abſoluene ha diere: reuocare: vel eā denūciare nullā lꝫiniuſte faciat. nec ob. d. §. ſnīas qꝛ fatein pion.or ꝙ archiep̄s reuocās dictas ſnīas: vl̓declarans eſſe nullas nō vocatis ꝑtibꝰInlnosmale facit nō tn̄ ſeꝗtur ꝙ abſolutio ſitnulla: qꝛ ibi nulla eſt clauſula irritansfactū. ſimile habemus ẜm glo. in. d. §.ſnīas in. d. c. cū ab eccl̓iaꝝ in fi. ibi ſineꝯgrua ſatiſfactiōe: ⁊ abſqꝫ plebani cōſcientia nō relaxes ⁊ tn̄ abſolutio aliter facta tenuit ẜm gl. ibi ⁊ cōiter doc.⁊ p̄dicta vident̉ tenere doc. vt ipſemetPa. dicit in. c. qua frōte. vt dictū eff. sͣ.⁊ ex p̄dictis hēs ī ꝗbus caſibus archiep̄s pōt ſe ītromittere de ſubditis ſuorum ſuffraganeoꝝ. primo cū ad eumfuerit appellatū. ſecundo cū ꝯſtat ſententiam ep̄i eſſe euidenter inuiſtam vl̓cum factū eſt notorium etiā quādo nōviſitat. Tertio qn̄ ep̄s aliquē excōmunicat ex mero officio. Quarto cuꝫ aditur archiep̄s ꝑ viā nullitatis. Quintoqn̄ archiep̄s et aditus ⁊ viam querelle remittit excōicatū abſoluendum adep̄m quem. ſi ep̄s nolit abſoluere ipiearchiep̄s abſoluet. Sexto vbi ꝑiculumhūgina