forum rei litigat coram ſeculari. Itemdicitur eccleſiaſticum ratione delicti:vt ſacrilegium ⁊ huiuſmodi. Item dicitur eccleſiaſticum ratione rei: vt quiares eſt eccleſie.18 ¶ Quarta ꝯcluſio. Sacerdos nō poteſt eſſe aduocatus niſi ꝓ ſeipſo: aut eccleſia ſua: aut ſi neceſſitas īminet proconiūctis aut miſerabilibus perſonis.Et dicitur īminere neceſſitas: ſi cōiunctus propter īpotentiam nō poteſt habere aduocatum: vel forte nō ita bonūhec probantur in. d. c. fi. Et ex hoc collige vnum notabile ꝙ appellatione cōiunctoruꝫ nō venit eccleſia cum eccleſia ⁊ cōiuncti ponantur vt diuerſa.19 ¶ Quinta ꝯcluſio clericus qui cōtraeccleſiam a qua beneficiū obtinet proextraneis aduocatus: vl̓ procurator eſſepreſumit: tanqͣꝫ ingratus poteſt maxīeſi clericus ſit eiuſdem eccleſie benefi-cio huiuſmodiſpoliari. hec cōcluſio ꝓbatur per. d. c. fi. ⁊ ex hac cōcluſiōe colligitur ꝙ exercens offm̄ aduocationisvel procurationis cōtra aliquē a quohabuit beneficium incurrit vicium ingratitudinis: vn̄ poſſet donatio reuocari. ff. de inof. te. l. papinianus. §. meminiſſe. Et ex hoc poteſt dici ꝙ vaſſallus nō poteſt aduocare ꝯtra dominuꝫalias tanqͣꝫ iugratus poſſet feudo priuari. ⁊ predicta faciunt ad. q. nūquidaduocatus poſſit patrocinari ꝯtra rēpublicam. a qua recipit ſalarium: bar.in. l. ij. C. de aduo. di. iud. dicit ꝙ non.Sed pa. putat ꝯtrarium. ⁊ Spec. inʳ titulo de aduo. tenet idem. dicit eniꝫ iſtūtex. intelligendū in beneficio gratuitoSecus ſi quis habuiſſet beneficium aciuitate: vel ab eccleſia pro ſeruitus impenſis qꝛ illud beneficium nō eſſet gratuitum. ꝓ hoc. l. acquilius. regulus. ff.de dona. vbi dicitur ꝙ illud: quod donatur magiſtro rōne diſcipline non eſtmera donatio. ⁊ ſic nō indiget inſinuatione: ſed eſt q̄dam remuneratio. vndenō eſt ꝓprie bn̄ficiuꝫ ſalarium qd̓ recipit doctor ꝓ lectura: nā recipit pro laboris mercede ⁊ ſic non tenetur reipujſblice vltra laborem promiſſum.¶ Adde vnum ſingulare: qd̓ no. bar. 20in. l. antepe. C. de ꝓfe. ⁊ me. li. x. ꝙ ſi aduocatus: vel medicus eſt ſalariatus depublico non debꝫ aliquid recipere abaliquo litigante vel ꝯſtituto in egritudine. Sed a nō litigātibus vel a ſanislicite recipiunt quia ſalaria non ſuntpro iſtis ꝯſtituta ſed pro litigantibus⁊ infirmis. hoc probatur in. d. l.11¶ Sexta concluſio. Epiſcopus nō de 21Iilū cimibet eſſe aduocatus in foro ſeculari etiā16in cauſa propria quia non eſt decens:mnattuspivt ep̄s exhibeat reuerētiam iudici quāexhibere debent aduocati. Nam aduopitite liccatus debet proponere ſtando. ⁊ nō ſeinylſidibꝰpprſſdendo. l. ꝗſquis. C. de poſthu. ſed ſi epiſco pͥus habeat cauſam coram iudicej1iiijxieccleſiaſtico eſt in optione ſua vtrumper ſe vel ꝑ alium velit cām ꝓmouereipbant ini dur¶ Septima ꝯcluſio. Canonici regula 22aux. ⁊. c. ſintres ſeu monachi poſtulare nō poſſuntniſi ꝓ vtilitate monaſterij ⁊ preceptocā incōmodeAbbatis hec concluſio probatur in. c.iſt magis damex parte eo. ti. ⁊ Pa. dicit idem intellilij tiuriſas.gendum de omnibus religioſis: quiuiūt iolemlargo modo poſſunt dici monachi ⁊ylitil̓afici. gl.ſi monachus poteſt eſſe aduocatus:iiur ſdlēnttari. qac etiam quicunqꝫ alius religioſus .ſ.ędificllecum expoſcit vtilitas monaſterij. ⁊ abj fa ſybate imperāte. Et iſtis duobus concurxviixirentibus poteſt eſſe aduocatus neduꝫpxitort ijin foro eccleſiaſtico ſed etiam ſeculariincirarei alitnatẜm Pa.innidiciaſt¶ Sed quero qualiter capiatur hic 23INIu mn dicſevtilitas monaſterij: Certe ſi cauſa eſtipuiſalimeremonaſterij: eſt indubitatum.¶ Sed dubitatur. nunquid ꝓpter lu 14crum applicandum monaſterio poſſitmonachus eſſe aduocatus abbate imperante. Et fuit diſputata oliꝫ hec queſtio. ⁊ ponebatur in terminis in aduocato monacho monaſterij multoere alieno grauati vtrum poſſit poſtulare ī vtroqꝫ foro vt de lucris eius monaſterium releuaretur ab onere debitorum. Io. And. in regula in argumētum. in mercu. concludit non eſſe liciinuſuiugiumatum. Dicit tn̄ ꝙ Abbas Lap. ſeruauiinuculuiū po-