De nombus diuinis
ue ſint abſtracta ſiue cōcreta ſiue media q̄ eſſentialia dicuntur.¶ De nominibus adiectiuis eſſentialibus.Capl̓m. XIIIIEcundo dicendū eſt de nominibꝰ adiectiuis. Et qꝛ q̄dam ſunt partitiua. quedaꝫnumeralia. ⁊ quedam nec partitiuanec numeralia. Primo dicendū ē departitiuis Scd̓o de numeralibꝰ Tercio de illis que non ſunt ꝑtitiua necnumeralia.¶ Quō nomina eſſentialia partitiua predicantur in diuinis.Omina partitiua dicunt̉ quealiquā diſtinctōem importantvt aliud ⁊ huiuſmodi. ⁊ de talbꝰ tenēdum eſt ꝙ in neutro genere de nullaperſonaꝝ dicūtur cōparando vnamad aliam. vt nō bene diceretur. pater ēaliud a filio. quia denominaretur diuerſitas in eſſentia. cōparando tn̄ ꝑſonas vel quālibet vel omnes ſimulvel etiā ip̄am eſſentiā ad creaturas.poteſt p̄dicari partitiuū adiectiuumde eis neutraliter. vt bene dicitur. pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus ⁊ eoꝝ quilibet ⁊ diuina eſſentia ſunt aliud vel ēaliud a qualibet creatura. In maſculino aūt p̄dicantur de qualibet perſona reſpectu alterius. ſed non reſpectueſſentie. quia eſſentia non diſtinguit̉a ꝑſona. vnde bene dicitur. pater eſtalius a filio. ⁊ nominatur diſtinctioꝑſonalis. ſed non bene dicitur. pater ēaliud vel alius ab eſſentiaQuō nomina adiectiuanumeralia p̄dicātur ī diuinis.Capl̓m. LO mina āt adiectiua numeralia ſunt. vnꝰ. duo. tres ⁊c̄.Iſtoꝝ aūt eſt duplex regulageneralis. Prima eſt ꝙ in neutro genere ẜcant diuinā eſſentiā. ⁊ p̄dicant̉
de omnibus ſimul ſingulariter ⁊ nōpluraliter. vt pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus ſunt vnum vel vna eſſentia. infeminino vel in neutro. In maſculinis aūt ſunt ꝑſonalia. ⁊ p̄dicātur devno in ſingulari. ⁊ de pluribꝰ in plurali. vt pater eſt vnus. ⁊ pater ⁊ filiꝰſunt duo. ita tn̄ ꝙ lyduo neutraliterteneat̉. qꝛ aliter eſſet falſa Scd̓a regula eſt. ꝙ talia adiectiua adiectiue rerenta ſequunt̉ naturā ſuoꝝ ſubſtantiuoꝝ. vnde ſi ſubſtantiua ſunt eſſenrialia. ⁊ ipſa adiectiua ſimiliter. et ſiſunt perſonalia. ⁊ adiectiua ſimilitervnde hec eſt falſa. pater ⁊ filius ſuntvnus. ſꝫ hec eſt vera. ſunt vnꝰ deus¶ Quō nomina adiectiua quenō ſunt partitiua nec numeralia predicantur in diuinis.Capl̓m. LVIOminū adiectiuoꝝ eſſentialiū q̄ nō ſunt ꝑtitiua vl̓ numeralia. quedam ẜcant diuinam eſſentiā nihil aliud cōnotādovt ens bonū ⁊ hmōi. talia p̄dicāturmaſculine ⁊ neutraliter de ꝑſona qͣlibet ſingillatim ſingulariter ⁊ nō pluraliter. vt pater eſt ens. ⁊ bonus ⁊ nōboni. De pluribꝰ aūt ꝑſonis poſſetp̄dicari pluraliter maſculine. ⁊ nullomodo neutraliter. Et ſic poſſumꝰ dicere ꝙ pater ⁊ filius ſunt duo entes.vel duo boni maſculine. Sꝫ neutraliter nō poſſumꝰ dicere ꝙ ſint duo bona vel duo entia. qꝛ eſſentie diſtinctōnominaret̉. Alia aūt noīa importāteſſentiā aliqͥd cōnotando. ⁊ q̄dam qͥdem poſitiue. ⁊ quedā pͥuatiue. Poſit iue qͥdem dico. qꝛ quedam connotant effectū in creatura. quedā qͥdeꝫin habitu. ⁊ talia dicuntur de deo abeterno. ⁊ ſic deus d̓r ab eterno iuſtꝰet miſericors. ⁊ huiuſmodi. Quedācōnotant effectum in actu. vt iuſtificans. miſerans ⁊ hmōi. ⁊ talia deo cō