De noībus ſecūdaꝝ intentionū
tionē. vt a grāmatica grammaticusAbſtractū em̄ ⁊ cōcretū lꝫ differantqͣꝫtum ad materiale ſignificatū. nō tn̄qͣꝫtū ad formale Et iō notandū eſt ꝙad hoc ꝙ aliqua ſint ꝓprie denominatiua quattuor requirunt̉ Primo ꝙcōueniāt in pͥncipio vocis ⁊ differātin fine Scd̓o ꝙ vnū ſignificet ꝑ modū abſtracti ⁊ aliud ꝑ modū concretiTertio ꝙ ꝯueniāt in ſignificato formali. Quarto ꝙ denominans differat eſſentialiter a denomīato. Et hecquattuor patēt ī hoc qd̓ dico albedo⁊ albū. Et nota qͣꝫtū ad qu tā ꝯditionem ꝙ hꝫ ꝙ veritatē general̓r ⁊ inomnibꝰ ꝯcretꝭ accidētaliū In ꝯcrettn̄ ſubſtātie nō ſic claꝝ eſt. qꝛ vtrū ho.⁊ humanitas differant real̓r. queſtiodubia ē. Quinta aūt ꝯditio p̄t addiꝙ oportꝫ qd̓ vtriqꝫ ſit nomē impoſitū. vt pꝫ in p̄dicamētꝭ De eo aūt qd̓eſt incōplexū ⁊ de eius oppoſito. ſcilꝫcōplexū. dictū ē in principio in primopreambulo vt eſſet ordo clarior dicendorum¶ De noībꝰ ſcd̓aꝝ intentōnūcōueniētibꝰ incōplexis q̄ ſuntcoēs oībꝰ p̄dicamētis Et pͥmoquō talium ē triplex gradus.Capl̓m. C CLXXXIIUnc dicēdū reſtat de noībꝰſcd̓e intētōis q̄ ꝯueniūt incōplexis ⁊ dicunt̉ de incōplexisſunt tn̄ cōes oībꝰ p̄dicamētis tā ſubſtātie qͣꝫ accidētiū Ubi notādum ꝙiſtoꝝ noīm ē triplex differētia cū resin p̄dicamēto exiſtēs poſſit ſumi ⁊ invniuerſali qd̓ d̓r reſpectu ꝑticularis. ⁊in ꝑticulari qd̓ d̓r reſpectu vniuerſal̓Itē quedā pn̄t ꝯuenire rei ꝓut ſic vl̓ſic ꝯſiderat̉. idcirco q̄dā ſunt nomīaſcd̓e intētōnis q̄ rebꝰ ꝯueniūt vt ꝯſiderant̉ in vniuerſali reſpectu ꝑticularis. ⁊ de iſtis primo dicēdū ē. ſicut ge
nus ſpēs ⁊ hmōi Alia ſunt noīa q̄ cōueniūt rebꝰ. vt ꝯſiderant̉ in ꝑticularireſpectu vniuerſalis. ſicut indiuiduū⁊ hmōi. ⁊ de iſtis ſcd̓o dicet̉ Quedāſunt q̄ ꝯueniūt rebꝰ ſiue ſic ſiue ſic ꝯſiderant̉. ſicut habere ꝓpriū. ⁊ ſic accn̄scōuenit rei ⁊ in vniuerſali ⁊ in ꝑticulari. ſicut aīalis eſt ꝓpriū ſentire. ⁊ ſortis bn̄ cātare. ⁊ accidit homini riſibile. ⁊ ſorti accidit albedo. ⁊ de iſtis tertio dicetur¶ Quid importetur noīe generis et noīne generis generaliſſimi et noīe gn̄is ſubalterni.Capl̓m. G QLIIDIIIIIcendū eſt gͦ de noībꝰ ſcd̓e intētionis q̄ rebꝰ ꝯueniunt. vtcōſiderant̉ in vniuerſali reſpectu ꝑticularis Hec aūt ſunt tria qͣꝫtūad p̄ſens ꝑtinet. ſcꝫ nomē generis ſpeciei vel differētie Iſta em̄ tria diſtinguunt̉ ꝓut importāt ordinē p̄dicabiliū qͣꝫtū ad ea q̄ ſunt vniuerſalia. ſicutptꝫ in arbore porphyriana q̄ in libroſuo deſcribit̉ Genus aūt diffinitur aporphyrio ſic. Genus ē qd̓ p̄dicat̉ depluribꝰ differētibꝰ ſpē in eo qd̓ qͥd ē .i.eſſential̓r. Hec aūt diffinitō magis ērei ſubiecte ip̄i not qͣꝫ ip̄ius intētiōis⁊ noīs Nō em̄ ip̄m nomē vel ip̄a intētio p̄dicat̉ de ſpe. male em̄ diceret̉. hōeſt genus. ſꝫ ip̄a res bene predicat̉ deſpē. vnde bene d̓r homo ē aīal. nihilominus expoſitiue hec diffinitō d̓t qͥdeſt hoc nomen genus. qꝛ hoc qd̓ dicogenus. eſt quoddā nomē ſignificansintētionē q̄ intētio ⁊ qd̓ nomē ꝯuenitilli rei q̄ p̄dicat̉ de pluribꝰ ſpēbꝰ eſſentialiter. vt ꝙ aīal predicet̉ de hoīe ⁊de boue q̄ differūt ſpē. ꝯuenit ſibi ꝙdicat̉ genus. Ex hoc pꝫ ꝙ diuerſimode accipit̉ genus a gramatico qͥ dicitꝙ genus ē exploratio ſexus. ⁊ a logyco qͥ d̓t ꝙ genꝰ ē quoddā p̄dicabileItē etiā nō accipimus hic genꝰ ꝓut