De noībus ſecūdaꝝ intentionū
ſuppoſitū. ⁊ ꝓ ſuppoſito reddunt loquutōnem verā. vt albū currit ꝓ ſorte currente. ratōnale diſputat vel hōmouetur. In hoc aūt eſt drn̄a. qꝛ omne ꝯcretum accidentale dat intelligere ſuppoſitū nō ex ẜcato. ſꝫ ex mō ẜcādi. album em̄ ſolum qualitateꝫ ẜcat.vt d̓r in p̄dicamentis. Cōcretuꝫ aūtſubſtantiale denominatm̄ dat intelligere ſuppoſitum partim ex ẜcato partim ex modo ẜcandi. Ex ẜcato. quiaẜcat aliquid qd̓ pertinet tāqͣꝫ ꝑs adintraneitatē ſuppoſiti. vt aīatum. partim vero ex modo ẜcandi. quia nō directe ẜcat hoīem ẜm quodqꝫ ſuppoſitum cum ẜcet pͥncipal̓r formam ſecindirecte. ſcꝫ ex ꝯſequenti ex ſuo mōẜcandi importat ſuppoſitum Cōcretum aūt ſubſtātiale nō denominatm̄directe ⁊ ꝑ ſe ẜcat ſuppoſitum. Ex qͦpatet ꝙ ꝯcretum ſubſtantiale nō denominatiuū p̄dicatur de ſuppoſitisꝑ ſe ⁊ in quid. vt animal de ſorte Cōcretum aūt ſubſtātiale denominatūp̄dicatur deno īatiue denoīatiōe accidentali. Quid aūt importetur nomne ſuppoſiti expreſſius infra patebitDe differentia aūt reali hoꝝ duorū.nature ⁊ ſuppoſiti. q̄ eſt famoſa q̄ſtionō plus dico. ſed ad preſens ſufficitdixiſſe hoꝝ duoꝝ nominum ẜcantiāet differentiā. ſcꝫ abſtracti ⁊ concretiquorum vnum dicitur in comparatōne ad alterum.¶ Quid eſt predicatum.Capl̓m. C ¶ LXXETDe aūt nomen p̄dicatū ſignificat rem que de altero d̓rſiue actus verbalis ſit illudquod d̓r. ſiue ꝑ copulam verbalē dicatur. ſiue dictio ſit actus verbalis.vt cum dico ſortes currit. hoc quoddico currit. eſt p̄dicatum. quia de ſubiecto d̓r. ſcꝫ de ſorte. Aliqn̄ aūt aliqͥdq de aliquo mediante copula verba
li. ⁊ d̓r p̄dicatum duplex. vt cum dicoſortes eſt albus. ibi albedo d̓r de ſorte. ⁊ totum hoc. eſt albus. eſt p̄dicatum Predicatū aūt d̓r ab actu predicandi. hoc autē conuenit omni rei etomni nomini quod poſſit predicariin aliqua ꝓpoſitōne. ſiue ſint nominaprime vel ſecunde intentōnis¶ Quid eſt p̄dicabile ⁊ p̄dicatūſubiectum ⁊ ſubijcibile.Redicabile aūt dicitur ab apatitudine predicādi. qͣꝫuis actunō predicetur. in quo etiam differt apredicato quod dicit actū ⁊ eſſe Predicabile ſimiliter conuenit omni enticuiuſcunqꝫ conditionis exiſtat. Predicamentum autem dicit ordinē diuerſorum predicatoꝝ ⁊ predicabiliūque ſunt eiuſdē generis. ⁊ omnia predicabilia ordinata ẜm ſuo ⁊ ſupra vl̓lateraliter in genere ſubſtantie predicatum dicuntur. ⁊ idem eſt in generibus accidentium. Hec autē nō ſuntniſi decē. quia nec poſſunt eſſe niſi decem rerum genera de quibus dictuꝫeſt prius. Et ſic patet differentia predicati predicabilis ⁊ predicamentiEt quia predicatum dicitur in comparatōne ad ſubiectum. ⁊ ſubiectumdicitur illud de quo dicitur aliquidet ſic predicatum eſt quod de alterodicitur. ⁊ hoc generaliter cōuenit omni rei ⁊ nomini quod poteſt ſubiacere alteri vt aliquo mō de eo dicaturquia tamen diuerſimode inueniturin multis diuerſis. ideo qͣꝫuis ſubiectum dicatur terminus ꝓpoſitōisde quo predicatum dicitur. tamē ẜᵐꝙ aliqua diuerſimode de diuerſis dicuntur inuenitur diuerſimode ſubijci dici. Dicitur autem aliquid eſſein aliquo et dici de alio. ſicut formaſubſtantialis de prima materia. ethoc modo dicitur ſubiectum materia pͥma omniū formaꝝ ſubſtantialiū