Druckschrift 
De declaratio[n]e difficiliu[m] terminoru[m] tam Theologicalium q[am] Philosophie ac Logice
Einzelbild herunterladen
 

qn̄qꝫ obiectū eius qd̓ intēdit actū.Nam ip̄a volūtas qn̄qꝫ ſumit̉ ſuoactu. dico. bonā volūtatē habeo adte Qn̄qꝫ obiecto re volita. vtd̓r. bibere eſt voluntas ſitiētis. hoc latius dictū ē ſuperius Et lꝫ iſte modꝰlocutiōis de intētione ſepius in ſcripturis reperiat̉. tn̄ ſic intendimusloqui de intētiōe. qn̄ dicimus aliquanoīa eſſe prime vel ſcd̓e intētionis. Quō accipit̉ intētio vt reſpicitpertinētia ad intellectūI aūt accipiat̉ intētō ex ꝑte intellectus. ſic etiā accipit̉ dupl̓r.Uno em̄ accipit̉ ex ꝑte intelligentis. de hoc primo dicēdū ē Alioex ꝑte rei intellecte. de hoc ſecundodicendū eſt Quomō ex parte intelligētis eſſe rep̄ſentatiuū d̓r intētioapl̓m. E CLXVIIIUantū ad primū. ſi intentioaccipiat̉ ex ꝑte ītelligētis. ſicd̓r intētō omē illud qd̓ mo rep̄ſentātis ducit intellectu in cognitionē cuiuſcūqꝫ rei Et qꝛ ſpēs īteligibites actus intelligēdi cōceptꝰmētis formatus que nos ꝟbū mētale dicimus rep̄ſentatiue ducūt in cognitionē rerū. ideo qd̓libet eoꝝintentio vocat̉ Et ex hoc etiā nomenintētiōis ẜm vſum loquētiū trahit̉extendit̉ vt dicat̉ intētio q̄cūqꝫ ſil̓itudo ſiue qd̓cūqꝫ exēplar realiter repreſentādo duces in cognitionē reꝝ Ethoc ſpēs rei viſibilis in medio etin ſpeculo vel in oculo in fantaſia velſpēs in memoria ſenſitiua vel etiamimago herculis. intētō dici pn̄t. qꝛ exſui natura ad alteꝝ ip̄m cognoſcētemodū cuiuſdā tendētie deducūt. Etqͣꝫuis hoc ſepe doctores vtāturip̄a ītētiōe appropinquaret plus adnoſtrū ꝓpoſitū. tn̄ nec ſic intēdimꝰ deintētiōe qn̄ dicimus aliqua noīa eſſe

SecūdusTractatus

prime vel ſcd̓e intētionis Quō accipit̉ intētō ex ꝑterei ītellecte Capl̓m. C CLXIXEcudo accipit̉ intētio apudIntellectū ex ꝑte rei ītellecte hoc d̓r intentio ip̄a res intendit̉. inquantū intellectꝰ tenditin ip̄am ſicut in qd̓dā cognitū actuꝫintelligēdi. ſic loquimur hic de intētione in ꝓpoſito Hec aūt intētio dupl̓r accipit̉ inuenit̉. Uno formaliter. tunc ſignificat̉ in abſtracto. vthoc nomē intētionalitas. tūc intentio d̓t terminū ip̄ius tēdētie. ſiue illd̓qd̓ reſultat ex tali tendētia intellectꝰ ſuū actū in ip̄am Et hec habitudo in abſtracto p̄ciſe ẜcat purum ensrōnis Alio accipitur material̓r.tunc ẜcat̉ in cōcreto. tūc ẜcat d̓t illud qd̓ intelligit quicqͥd ſit illud. etem̄ intentio ꝯcretū. ſꝫ intētionalitasabſtractū Et qͣꝫuis in ꝯcreto res ītellecta materil̓r dicat̉ intētio aliqn̄ eſtens reale. tn̄ illud qꝛ importat̉ nomine intētōis formal̓r in ꝯcreto ē ſꝑens rōnis Ipſa res intellecta material̓r in ꝯcreto. d̓r intētio ſiue res ītellecta ſiue ens reale. vt homo lapishmōi. ſiue ens rōnis vt ſpēs genushmōi Dicit̉ aūt tāto intētio increto ẜcare material̓r. qꝛ ẜcat illud qd̓intelligit̉ in abſtracto aut ip̄am habitudine formal̓r ītellectā ꝯſeqͥturſcꝫ noīe intētionalitatis. qꝛ noīe intētionis in cōcreto ip̄m ſubiectū habitudinis eſt pͥncipale ẜcatū ſꝫ magisip̄a habitudo Sꝫ qꝛ ꝯcreta in accidētalibꝰ formal̓r principal̓r ẜcāt accn̄s formā. material̓r aūt ſubiectū accidentis ẜcāt ſcd̓ario. in ſubiectū eſtforma accidētalis. ſicut ꝯcretū albūẜcat formal̓r albedinē. qꝛ albū ſolā qͣlitatē ẜcat. vt d̓r in p̄dicamentꝭ. ſcd̓arioāt material̓r dat ītelligere ip̄amin eſt albedo. qꝛ albū d̓r res alba. ita