qn̄qꝫ obiectū eius qd̓ intēdit ꝑ actū.Nam ip̄a volūtas qn̄qꝫ ſumit̉ ꝓ ſuoactu. cū dico. bonā volūtatē habeo adte Qn̄qꝫ ꝓ obiecto ⁊ re volita. vt cūd̓r. bibere eſt voluntas ſitiētis. hoc latius dictū ē ſuperius Et lꝫ iſte modꝰlocutiōis de intētione ſepius in ſcripturis reperiat̉. tn̄ ſic nō intendimusloqui de intētiōe. qn̄ dicimus aliquanoīa eſſe prime vel ſcd̓e intētionis.¶ Quō accipit̉ intētio vt reſpicitpertinētia ad intellectūI aūt accipiat̉ intētō ex ꝑte intellectus. ſic etiā accipit̉ dupl̓r.Uno em̄ mō accipit̉ ex ꝑte intelligentis. ⁊ de hoc primo dicēdū ē Alio mōex ꝑte rei intellecte. ⁊ de hoc ſecundodicendū eſt¶ Quomō ex parte intelligētis eſſe rep̄ſentatiuū d̓r intētioapl̓m. E CLXVIIIUantū ad primū. ſi intentioaccipiat̉ ex ꝑte ītelligētis. ſicd̓r intētō omē illud qd̓ ꝑ modū rep̄ſentātis ducit intellectu in cognitionē cuiuſcūqꝫ rei Et qꝛ ſpēs īteligibites ⁊ actus intelligēdi cōceptꝰmētis formatus que nos ꝟbū mētale dicimus rep̄ſentatiue ducūt in cognitionē rerū. ideo qd̓libet eoꝝ hͦ mōintentio vocat̉ Et ex hoc etiā nomenintētiōis ẜm vſum loquētiū trahit̉ ⁊extendit̉ vt dicat̉ intētio q̄cūqꝫ ſil̓itudo ſiue qd̓cūqꝫ exēplar realiter repreſentādo duces in cognitionē reꝝ Ethoc mō ſpēs rei viſibilis in medio etin ſpeculo vel in oculo in fantaſia velſpēs in memoria ſenſitiua vel etiamimago herculis. intētō dici pn̄t. qꝛ exſui natura ad alteꝝ ip̄m cognoſcēte ꝑmodū cuiuſdā tendētie deducūt. Etqͣꝫuis hoc mō ſepe doctores vtāturip̄a ītētiōe ⁊ appropinquaret plus adnoſtrū ꝓpoſitū. tn̄ nec ſic intēdimꝰ deintētiōe qn̄ dicimus aliqua noīa eſſe
SecūdusTractatus
prime vel ſcd̓e intētionis¶ Quō accipit̉ intētō ex ꝑterei ītellecte Capl̓m. C CLXIXEcudo accipit̉ intētio apudIntellectū ex ꝑte rei ītellecte⁊ hoc mō d̓r intentio ip̄a resq̄ intendit̉. inquantū intellectꝰ tenditin ip̄am ſicut in qd̓dā cognitū ꝑ actuꝫintelligēdi. ⁊ ſic loquimur hic de intētione in ꝓpoſito Hec aūt intētio dupl̓r accipit̉ ⁊ inuenit̉. Uno mō formaliter. ⁊ tunc ſignificat̉ in abſtracto. vthoc nomē intētionalitas. ⁊ tūc intentio d̓t terminū ip̄ius tēdētie. ſiue illd̓qd̓ reſultat ex tali tendētia intellectꝰꝑ ſuū actū in rē ip̄am Et hec habitudo in abſtracto p̄ciſe ẜcat purum ensrōnis Alio mō accipitur material̓r. ⁊tunc ẜcat̉ in cōcreto. ⁊ tūc ẜcat ⁊ d̓t illud qd̓ intelligit quicqͥd ſit illud. etem̄ intentio ꝯcretū. ſꝫ intētionalitasabſtractū Et qͣꝫuis in ꝯcreto res ītellecta materil̓r dicat̉ intētio q̄ aliqn̄ eſtens reale. tn̄ ꝑ illud qꝛ importat̉ nomine intētōis formal̓r in ꝯcreto ē ſꝑens rōnis Ipſa gͦ res intellecta material̓r in ꝯcreto. d̓r intētio ſiue res ītellecta ſiue ens reale. vt homo lapis ⁊hmōi. ſiue ens rōnis vt ſpēs genus ⁊hmōi Dicit̉ aūt ꝓ tāto intētio in cōcreto ẜcare material̓r. qꝛ ẜcat illud qd̓intelligit̉ in abſtracto aut ip̄am habitudine formal̓r q̄ rē ītellectā ꝯſeqͥturſcꝫ noīe intētionalitatis. qꝛ noīe intētionis in cōcreto ip̄m ſubiectū habitudinis nō eſt pͥncipale ẜcatū ſꝫ magisip̄a habitudo Sꝫ qꝛ ꝯcreta in accidētalibꝰ formal̓r ⁊ principal̓r ẜcāt accn̄s⁊ formā. material̓r aūt ſubiectū accidentis ẜcāt ⁊ ſcd̓ario. in qͦ ſubiectū eſtforma accidētalis. ſicut hͦ ꝯcretū albūẜcat formal̓r albedinē. qꝛ albū ſolā qͣlitatē ẜcat. vt d̓r in p̄dicamentꝭ. ſcd̓arioāt ⁊ material̓r dat ītelligere ip̄am rēin qͣ eſt albedo. qꝛ albū d̓r res alba. ita