Tractatus
dit̉ ẜm magnitudinē ꝑfectōis. vn̄ qn̄dicimus maius ⁊ minꝰ ꝑtinet ad qͣꝫtitatē molis Magis auteꝫ ⁊ minusdicimus de magnitudine ꝑfectōnisinterdū ecōuerſo ē. vn̄ etiā maius ⁊minus ẜm magnitudinē ꝑfectōis cōuenit aliqͥbꝰ in qͥbꝰ illud maius ⁊ minus ē idē qd̓ magis ⁊ minus Sꝫ tūcremanet ſcd̓m dubiū. quare nō d̓r ẜmhͦ magis ⁊ minꝰ albedo. cū dicat̉ maior ⁊ minor albedo. ⁊ qͣre dicimus magis ⁊ minus albū. ⁊ nō maius ⁊ minus albū Attēdēdo ad ſolā maioritatē albedinis. dicēdū eſt ꝙ hoc ē ꝓptermodū ẜcandi generalē. cū em̄ aduerbiū ſit adiectm̄ ꝟbi. determinat ip̄mꝟbū ⁊ ꝑficit ip̄m ⁊ ꝑticipiū ſil̓r cū aliqualiter ad ꝟbū appropinquat. ⁊ etiāaliqͣ noīa q̄ ẜcant ꝑ modū inherentieForme aūt in ꝯcreto ſignate ẜcant̉ ꝑmodū inherentie vt albū In abſtracto aūt ꝑ modū ſubſtātie ⁊ ꝑ ſe ſtātvt albedo. ⁊ talia in abſtracto ſumūtſubſtātiue Subſtātiuū aūt determinat̉ ꝑ adiectm̄. ⁊ qꝛ magis ⁊ minꝰ ſtiaduerbia. determināt aliqd̓ ꝟbum ⁊ꝑticipiū. ⁊ nomē ẜcans ꝑ modū inherētie. cū ſint taliū adiectiuā. ideo cōiter d̓r fortes magis vel minꝰ. meliusvel peiꝰ currit. vel magis vel minꝰ vl̓meliꝰ vel peiꝰ currēs. ⁊ ſor. ē magꝭ vl̓minus albꝰ. ⁊ iſtudē magis uel minꝰalbū. nō aūt ſortes ē magis vel minꝰcurſor. ⁊ magis vel minus albedo. q̄ẜcant ꝑ modū ſubſiſtētis ⁊ ſubſtātieAdiectiuū aūt determinat ſubſtātiuū. ⁊ ideo bn̄ d̓r melior currit ſortes⁊ nō melius. ⁊ nec magis currit ſortes. ⁊ maior vel minor albedo. ⁊ nonmagis vel minus albedo. hoc aūt ē exmodo ẜcandi grāmaticali qͥ impedit⁊ facit vt ſic vel ſic aliter vel aliter ẜmmodū ẜcandi diuerſum dictionū loqͥcōgrue valeamus.¶ De noībus ſecūdaꝝ inten
Setudustionū. ⁊ pͥmo de qͥbuſdā cōditionibꝰ ipſaꝝ. Ca. G CLXII IIOſtqͣꝫ expediti ſumus de nominibꝰ pͥme intētionis. accedēdū eſt ad declarationē nominū ſiue vocabuloꝝ ſcd̓e intētionisCirca qd̓ tria p̄mitto. Primū eſt ꝙ ficut ſcd̓a intētio fundatur in pͥma. itavna ſcd̓a intētio fundat̉ ſuꝑ aliā ſecundā. ſicut hoc qd̓ dico ſpēs. qd̓ eſt ſcd̓aintentio fundat̉ in hoc qd̓ dico hō qd̓eſt prima intētio. ita ſuꝑ hoc ꝙ eſt eēp̄dicabile de multis. qd̓ eſt ſcd̓a intertio. fund hec ſcd̓a intentio. ſcꝫ ſpēs⁊ ſuꝑ ſpeciē fundat̉ ſpēs ſubalterna ⁊ſic de alijs q̄ ſcd̓e intētiones ſunt Secūdū qd̓ p̄mitto ē ꝙ tam in noībꝰ prime intētionis qͣꝫ in oībꝰ ſcd̓e intētōisquedam dicunt̉ ſine ꝯplexione. vt hovel cū dico ſpēs. Quedā cū ꝯplexione. vt hō currit. vel homo eſt ſpēs. vl̓ſpēs ē ſcd̓a intētio. ⁊ ita in alijs Tertiū qd̓ p̄mitto eſt. ꝙ ſicut inter noīaprimarū intentionū ſunt quedā vt pͥus patuit q̄ trāſcēdūt ⁊ circūeunt oēgenus Et qͥdā q̄ equaliter inueniunt̉in genere ſubſtātie ⁊ accidētis Et q̄dā q̄ ſolū cōueniūt vni generi Ita ⁊ inſcd̓is intentionibꝰ quedā ſunt cōmunes oībꝰ trāſcendētibꝰ ⁊ omnibꝰ decēreꝝ generibꝰ. ſicut hoc qd̓ dico p̄dicabile ⁊ multa alia Quedā ſunt ſolumcōes decē gen̄eribꝰ reꝝ. ſic̄ hoc qd̓ dico genus ⁊ ſpes ⁊ multa alia Quēdāſunt ſpecial̓r ꝑtinentes ad vnicū genus. vt hͦ qd̓ dico ſuppoſitū. qd̓ in gn̄eſubſtātie ſolū inuenit̉¶ Ordo dicendorumCapl̓m. CCLRVIs ſuppoſitis ordine debitoa prioribꝰ ⁊ cōmunioribꝰ inchoādo Primo dicet̉ de noībus ſcd̓aꝝ intētionū q̄ ꝯueniūt incōplexis Scd̓o de noībꝰ ſcd̓aꝝ intētionū q̄ ꝯueniūt cōplexis ſicut ē oratio