Tractatus Secūdus
potētie appetitiue. ⁊ ꝑ ſenſualitatē intelligibil̓r ip̄a potētia appetitiua. q̄ ēappetitus ſenſitiuꝰ Formā aūt app̄henſaꝫ ab intellectu ſequit̉ appetitqͥ d̓r appetitꝰ intellectiuꝰ. vel rōnalisvel volūtas Dicit̉ aūt intellectiuꝰ nōqꝛ intelligat. ſꝫ qꝛ ſequit̉ intellectumvt illud appetat qd̓ intellectꝰ cognoſcit Nō em̄ diligimꝰ niſi cognita ẜᵐAuguſtinū. ⁊ qꝛ ē in ꝑte intellectīa.Dicit̉ aūt rōnal̓. qꝛ iudicium ratōisſeqͥtur. vt illud qd̓ iudicat rō eligēdūvel recuſandū. illud eligat vel recuſet volūtas Dicit̉ aūt volūtas ꝑ cōparatōem ad appetitū ſenſitiuū Nobiliora em̄ entia ⁊ ſi eis ꝯueniāt noīaignobiliū. tn̄ ſpecialia noīa ratōe ſuenobilitatis ſortiunt̉ Et iō qͣꝫuis voluntas dicat̉ appetitꝰ ⁊ ꝯueniat in hͦnoīe cū appetitu ſenſitiuo. tn̄ ſpēalenomē ſibi retinuit. vt appetitus ītellectiuus dicat̉ nō ſolū appetitꝰ ſꝫ volūtas Licet aūt ſenſitiuꝰ dicat̉ appetitus. tn̄ nō ꝓprie volūtas Appetitꝰaūt ſenſitiuꝰ diuidit̉ in duas potentias. quaꝝ vna vocat̉ ꝯcupiſcibilis.alia vocat̉ iraſcibil̓. Quaꝝ diſtinctōab aliqͥbꝰ ponit̉. qꝛ ꝯcupiſcibil̓ ordinat̉ ad ꝓſequutōem boni. ⁊ ꝑ iſtamouis vadit ad paſtorē ⁊ ad herbā tāqͣꝫ ad bonū ſuū eſtimatū ⁊ apprehenſum. ⁊ eſtimatū eſtimatiua naturaliet qͦdā inſtinctu naturali qͥ eſt in eſtimatiua Iraſcibil̓ aūt ordinat̉ ad fugam mali. ⁊ ꝑ iſtā potentiā ouis natural̓r fugit lupū tāqͣꝫ malū ſuū apphenſum ⁊ eſtimatū inſtinctu eſtimatiue naturalis Sꝫ meliꝰ al̓r aſſignātur Ad eandē em̄ potentiā ꝑtinet ⁊ꝓſeqͥ ꝯuenientia ẜm ſenſum ⁊ refugere nociua. ⁊ hoc ꝑtinet ad ꝯcupiſcibilē. cuius obiectum ē delectabileẜm ſenſum. Ad aīal aūt nō ſolū ꝑtinet potētia ꝑ quā ſequat̉ ꝯueniētiaet refugiat nociua. ſꝫ etiā potētia perquā reſiſtat īpugnantibꝰ. q̄ ꝯuenien-
tia in aīali amouēt ⁊ nocumēta inferunt. ⁊ hoc facit iraſcibil̓. cuius obiectū eſt arduū. qꝛ ſil̓r tendit ad hocvt ſuperet ꝯtraria ⁊ nociua Et in hͦappetitu ſenſitiuo in qͦ paſſiones dominant̉ ponunt̉ virtutes morales. ēſunt regulatiue ⁊ domatiue paſſionūtāqͣꝫ in ſubiecto in hoīe. q̄dā in ꝯcupiſcibili. q̄dā in iraſcibili. de qͥbꝰ paſſionibꝰ in tercia ſpecie qͣlitatis ſubiunget̉. Et hec de appetitu ſenſitiuo ſufficiant Appetitꝰ aūt intellectiuus qͥd̓r volūtas non diſtinguit̉ in plurespotētias. qꝛ qd̓ facit virtus inferiorꝑ plura. facit ſuꝑior ꝑ pauciora Habet aūt diſtinctōis nomen a diuerſisſuis actibꝰ ſicut intellectus. Uoluntas em̄ q̄ ſequit̉ ſimplicē apprehēſionē ītellectꝰ ⁊ mouet̉ motu naturaliſicut alie potētie. d̓r volūtas natura l̓Ut aūt ē libera ⁊ ſeqͥt̉ deliberatōemintellectꝰ. d̓r volūtas deliberatīa. nōtn̄ ſunt diuerſe voluntates diſtincterealiter. ſꝫ vna a diuerſis ſuis actibꝰnoīata. Ex qͦ pꝫ ꝙ potētie appetitīein hoīe ſunt tres. Due in ꝑte ſenſitīaet vna in parte intellectiua.¶ De potētia motiua motꝰexequutiua. Ca. CXRXVIIIUarto ⁊ vltimo dicendū ēde potentia motiua. q̄ ꝯſueuit diſtingui ab aliqͥbꝰ in imperantē motū ⁊ in exequentē. Sꝫ imperans motū nō ē alia potētia niſi appetitiua de qͣ dictū ē Et iō motīa potentia d̓r exequutiua motus īperatiScd̓m aūt aliqͦs nō ē potentia aīe.ſꝫ ē q̄dā vis interior admixta muſculis lacertis ⁊ neruis mēbroꝝ Scd̓ꝫaliqͦs vero ē ſpēalis potētia. qꝛ cū inoībꝰ aīalibꝰ ſit ſenſus ⁊ appetitus. nōtn̄ motus localis Et iō ad exequendū motū p̄ter potentiā imperantemmotū. oꝑtet ponere efficientē vel exquentē motū. ⁊ hec ē virtꝰ īfuſa ner-