De prima ſpē qualitatis
quantū ad duo pͥma ſtꝭ intellectuales. ſed qͣntū ad obiecta nō. ſed ꝯuoniūt cū moralibꝰ. qꝛ prudētia eſt recta rō agibiliū. ⁊ ars recta rō factibiliū. Et ẜm hoc medie dicūtur inintellectuales ⁊ morales nō periaꝫ. qꝛ ſic ſtꝭ intellectuales ẜmqd̓ ꝑfcpotētias ad opus ſic ſtimoralesut ꝯueniūt qͣntū ad ali⁊ quātū ad aliqͥdquid cū mocū intellectualiodentia ergoeſt intellectualis quantd ſubiectum qd̓ perficit. ⁊ moraris qͣntumad obiectum quod reſpicit.¶ Qūo v̓tutibꝰ ītellectualibꝰconuenit nomen virtutis.Capl̓m. LXXXVIII.Ertio videndū eſt qūo ꝟtutibꝰ intellectualibꝰ cōueniatvomē virtutꝭ ⁊ maxime ſpeculatiuis de qͥbus eſt magis dubiūAd qd̓ dicendū ꝙ nomē virtutꝭ cōuenit alicui duplici rōne. Unoº qꝛfacit facultatē bn̄ oꝑandi. ⁊ ſic habitus ītellectuales pn̄t dici ꝟtutesqꝛ faciūt facultatē bn̄ oꝑandi in intellectu q̄ eſt ꝯſideratio veri. hoc em̄eſt bonū intellectꝰ. ⁊ hoc eſt materialit̓ eſſe virtutē Alioº qꝛ cū facultate bone oꝑatiōis facit vſum bonū.et hoc ſolū ꝑtinet ad illos habitusqͥ reſpiciūt partē appetitiuā Et hocfacit formalit̓ eſſe ꝟtutē. ⁊ ſic rō ꝟtutis eis ꝓprie nō ꝯuenit. Ex hͦ em̄ ꝙaliqͥs hꝫ habitū ſcīe ſpeculatiue nōinclinat̉ ad vtendū. ſed fit potēs ſpeculari veꝝ in his quoꝝ hꝫ ſcīaꝫ. ſedꝙ vtat̉ ſcīā habita hͦ eſt in mouētevolūtatē Et iō virtus q̄ ꝑficit volūtatē: vt charitas vl̓ iuſticia: facit etiam bn̄ vti hmōi habitibꝰ ſpeculatiuis. Et ẜm hͦ etiā in actibꝰ hoꝝ habituū p̄t eſſe meritū ſi ex charitatefiat. ſicut Gregꝰ. dicit. vij. moral̓. ꝙcontēplatiua eſt maioris meriti qͣꝫ
actiua. Et ſic de ꝟtutibꝰ intellectualibus dicta ſufficiant.¶ De ꝟtutibꝰ moralibꝰ qūoa more morales dicuntur. ⁊ qͦtmōis d̓r mos Ca. LºL212LOdo nūc reſtat dd̓m de virtutibꝰ moralibus. vbi pͥmooīm videndū eſt qͥd eſt mosa qͦ morales virtutes dicunt̉. qͦ viſoſtatim patebit qͥd eſt ꝟtus moralisMos aūt duo ẜcat Qn̄qꝫ em̄ ſignificat ꝯſuetudinē. vt Act̉. xv. Niſi circūcidamini ẜm morē legꝭ moyſi nōpoteritis ſalui fieri. Qn̄qꝫ ꝟo ſignificat inclinatōem quandā naturalēvel qͣſi naturalē inſtinctuꝫ ad aliqͥdagendū Un̄ ⁊ brutoꝝ aīaliū moresaliqͥ eſſe dicunt̉ Un̄ ⁊. ij. Machab̓.ij. d̓r ꝙ leonum more irruētes in hoſtes ꝓſtrauerunt eos. ⁊ ſic accipiturmos in psͣ. Qui habitare facit vnius moris in domo. Et he qͥdeꝫ dueẜcatōes in nullo diſtinguunt̉ apudlatinos qͣntū ad vocē. In greco aūtdiſtinguunt̉. qꝛ in greco .i. echos perē breue ſcriptū ẜcat naturalē vel qͣſinaturalē inclinatōem ad aliqͥd agēdū qd̓ apud nos morem ſignificat.Qn̄qꝫ ꝟo ſcribit̉ ꝑ y grecuꝫ qd̓ eſt elongū. ⁊ d̓r ychos. ⁊ tūc ẜcat ꝯſuetudine in bono vel in malo. ⁊ ſil̓r nomē moris apd̓ nos illud ẜcat. Uirtus gͦ moralis denoīat̉ et d̓r moral̓a more ẜm ꝙ mos ẜcat naturalē inclinatōeꝫ vel qͣſi naturalē inſtinctūad aliqͥd agendū Inclinatio aūt adactū ꝯuenit ꝓprie appetitiue ꝟtuti cuius ē mouere oēs potētias ad agendū. ⁊ iō illa ꝟtus ſola moralis d̓r q̄eſt in ꝟtute appetitiua Illi aūt ſignificatōi qͣ mos naturalē inclinatiōeꝫvel qͣſi naturalē ẜcat ad aliqͥd agendū eſt valde ꝓpinqua alie ẜcationi qͣẜcatur ꝯſuetudo. Nam ꝯſuetudo qͣdāmō ꝯuertit̉ in naturā. ⁊ facit īcliF iij