De prima ſpecie qualitatis
natū vel tectū. Primis duobꝰ mo-
¶ Qualit̓ habitꝰ ſint in corꝑeet in aīa: ⁊ ad qͥd Ca. LXX.St autē intelligendū ꝙ habitus ad duo ponit̉ .ſ. ad eēet ad oꝑari. Prout gͦ habitus dicit diſpōem ad oꝑari: nullushabitus ponit̉ in corꝑe. qꝛ oīs oꝑatio corporis vel eſt determinata advnuꝫ a naturali corꝑis qͣlitate. ⁊ ſicnō indiget habitu. vel determinataab aīa. ⁊ talis operatio eſt pͥncipaliter ip̄ius aīe. licꝫ poſſit dici ſcd̓arious corꝑis Et ideo diſpoſitio adoꝑationē eſt pͥncipaliter ipſius aīe. licꝫ poſſit dici ſcd̓ario ip̄iuscorꝑis inqͣntū diſponit̉ ad facile deſeruienduꝫ ipſi oꝑationi ip̄ius aīe.Quantū aūt ad diſpōem q̄ reſpiciteſſe ꝓut ſupponit̉ ſubiectū ip̄i formeſic p̄t eſſe habitus in corꝑe. Et hocmodo ponimꝰ ſanitatē. pulcritudinē. ⁊ huiuſmodi eſſe habitus. vt patet. vij. phyſicorū. Non tamē habētita ꝑfecte rōnem habituū ſicut habitus aīe. Hec de habitu¶ Quot modis d̓r diſpoſitioCapl̓m. LXXI.E diſpōne aūt ptꝫ ꝙ multiplicit̓ dicat̉. eo ꝙ diſpoſitiodicit ſꝑ ordinē alicuiꝰ habētis partes. Hoc aūt ꝯtingit tripl̓r.vt d̓r qͥnto metaph̓. aut ẜm locū. autẜm potentiā. aut ẜm ſpēm. Et vt dicit Simplicius in p̄dicamētis in cōmēto: in hac diuiſiōe ph̓s omnē diſpoſitōem comprehēdit. Quia corporales diſpoſitiones comprehendit in eo ꝙ dicit ẜm locum. ⁊ hoc ꝑtinet ad p̄dicamētum ſitus. qui eſtordo partium in loco. In eo autemꝙ dicit ẜm potētiam: includit illasdiſpoſitiones que ſunt in preparatione ⁊ in idētitate nondum ꝑfecteſicut ſcientia ⁊ virtus inchoata. Ꝙautem dicit (ẜm ſpeciem) includitE iiij
dis nō cōſtituit̉ ſpeciale p̄dicamentū vel determinata ſpēs p̄dicamenti ſed in tertio ꝯſtituit̉ predicamenēale. ⁊ vocatur p̄dicamētū hais: de quo dicit ph̓s qͥnto mētaphnter habentē indumentū ⁊ inpumencadit habitꝰ mediꝰ. Secūdo mō at̉ habitus ab habedoẜm ꝙ aliquar ſe habꝫ aliqͦ modoin ſeip̄a vel ad aliquitind. Et ſiccū ille modus ſit ẜm aliqrā qualitatē: ab hoc mō ſumit̉ prima ſpēs qͣlitatis que dicit̉ habitus Dcit ph̓s qͥnto metaph̓. ꝙ habitus dr̄diſpoſitio ẜm quam bn̄ vel male diſponit̉ aliqͥd aut ẜm ſe aut ẜm alid̓vt ſanitas qͥdam habitus eſt. Et exhac ꝓprietate ponimus habitus virutū quātum ad appetitū ſenſitiuūHabitus ſciētiaꝝ quantū ad appetiū intellectiuū: iuſticiā ⁊ charitateꝫn volūtate. gratiam in eſſentia aīe.Et ex hoc etiā ꝙ lumen intellectusgētis ⁊ lumē glorie diſponūt inteectū ad intelligendū. ⁊ ſil̓r ſpeciesntelligibilis acqͥſita vl̓ infuſa. ideotiā lumē intellectꝰ agētis. ⁊ lumenlorie. ⁊ ſpēs intelligibilis habitusocant̉. Ex hoc aūt ptꝫ ꝙ habitust eſt poſtp̄dicamētū differt ab haitu qͥ eſt p̄dicamentū: ⁊ ab habitueſt prima ſpēs qualitatis. qꝛ habius vt eſt poſtp̄dicamentū eſt nomēdiectm̄ ⁊ d̓r habitus tātū. ſꝫ alijsuobꝰ modis d̓r ſubſtantiuū Itemabitus qͥ eſt pͥma ſpecies qualitais differt ab alijs duobꝰ modis. qꝛabitus pͥmo ⁊ ſecūdo modo nonicit̉ res habita vel ip̄a res que haet̉. ſed ſolū dicit̉ habitus ip̄a habiudo habētis ad illud qd̓ habetur.Sed tertio modo dicitur habituspſa res habita ẜm quā habens bene vel male diſponitur reſpectu ſuivel alterius.