De prima ſpecie qualitatis
Un̄ talis determinatio p̄t ꝯſiderari tripl̓r. Primo in ordine ad ip̄amnaturam ſubiecti. ⁊ ſic ab hoc mō ⁊determinatōe ſumit̉ pͥma ſpēs qualitatis que d̓r habitus ⁊ diſpoſitio.ſatis ptꝫ ex dictis ph̓i loquentis o abitibꝰ aīe ⁊ corꝑis. .vij. phyſicoꝝ vdicit. ꝙ habitus ſtꝭ diſpoſitōes ꝑfed ad optimū. Dico autēꝑfecti. qꝛ diſportū eſt ẜm naturam.Et qꝛ ip̄a forma ⁊ nat rei eſt finis ⁊ cuiꝰ cauſa aliqͥd filit d̓r ſcd̓ophyſicoꝝ. ideo in pͥma ſpecie ꝯſiderat̉ bonū ⁊ malū. facile ⁊ difficile ⁊mobile ẜm ꝙ aliqͣ natura ē finis generatōis ⁊ motus. Ideo qͥnto metaph̓. definit̉ habitus. ꝙ eſt diſpoſitio ẜm quā aliqͥd diſponit̉ bene velmale. Et in. ij. ethicoꝝ d̓r. ꝙ habitſunt ẜm qͦs ad paſſiones nos habemus bn̄ vel male. Qn̄ em̄ modus ēcōueniēs nature rei tūc hꝫ rōem boni. quādo aūt nō eſt cōueniēs habetrōnem mali vt ptꝫ. Et qꝛ natura cōſiderat illud pͥmū qd̓ eſt in re. iō hicmodꝰ vel determinatio reſpectu nature (qͥ habitus d̓r ⁊ diſpoſitio) ponit̉ pͥma ſpēs qualitatis. Scd̓o mōpoteſt ꝯſiderari talis modus ⁊ determinatio ſubiecti ẜm eſſe accn̄tale ẜm actionē ⁊ paſſionem que ꝯſequunt̉ pͥncipia nature q̄ ſunt formaet materia. Et ẜm hoc ſumit̉ ſecunda ⁊ tertia ſpēs qualitatis. ſed differēter Quia vel talis qͣlitas oritur īmediate a pͥncipijs naturalibꝰ ſub̓alibus ip̄ius rei. ⁊ ſic eſt ſcd̓a ſpeciesque d̓r naturalis potētia vel impotetia ad facile faciēdi vl̓ patiēdi. Autorit̉ nō immediate ab illis. ſed īmediate a pͥmis qͣlitatibꝰ calidi. frigidi ⁊ hmōi. ⁊ ſic eſt tertia ſpēs que dicit̉ paſſio vel paſſibilis qͣlitas. Invtraqꝫ autem ꝯſiderat̉ qͥd facile veldifficile fiat. vel quid ſit cito tranſiens aut diuturnū Et in his abſolu
te nō cōſiderat̉ aliqͥd ꝑtinēs ad rōnem boni vel mali. quia motus velpaſſiōes nō habēt rōnem finis. bonū aūt ⁊ malū dicūtur ꝑ reſpectumad fineꝫ. Tertio mō attendit̉ talismodus ⁊ determinatio ſubiecti ẜmquantitatē. ⁊ ſic ſumit̉ quarta ſpēsqualitatꝭ que d̓r forma: vel circa aliquid ꝯſtans figura. Et qꝛ quātitasẜm ſui rōem eſt ſine motu. ſine rōneboni ⁊ mali. ideo ad quartā ſpecieꝫqͣlitatis nō ꝑtinet ꝙ aliqͥd bn̄ vl̓ male cito vel tarde tranſiens dicat̉ ẜmeā. Simplicius aūt ſuꝑ p̄dicamētaaliter hoꝝ aſſignat drn̄am ⁊ ſufficiētiā. quā reprobat doctor ſcūs. ⁊ datā ponit pͥma ſcd̓e. q. xlix. arti. ij.¶ De prima ſpecie qͣlitatis ⁊quo ſe habēt ad inuicem habitus ⁊ diſpoſitio que ponūtur in ea.Capl̓m. LXUIII.Odo dicendū eſt de ſingulis noībus iſtarū qͣttuor ſpecieꝝ qͣlitatis. Et pͥmo de pͥma ſpecie .ſ. de habitu ⁊ diſpōne Etpͥmo de hoc qūo ſe hn̄t ad inuicē habitus ⁊ diſpoſitio. Scd̓o ſpēaliterde habitu qͦt modis d̓r. Tertio dediſpōne. Quarto de habitibꝰ ꝟtuoſis ⁊ vicioſis qͣntū pn̄s tractatus re¶ De habitu ⁊ diſpōequirit ⁊c̄.Uantū ad pͥmū ſciendū. ꝙ facile ⁊ difficile mobile nō diuerſificāt habitū ab alijs ſpeciebꝰ qͣlitatis. ſed bn̄ diuerſificant habitū ⁊ dipoſitōem ſicut drn̄tie ſpecifice aliqͦmodo Diſpoſitio em̄ accipit̉ dupl̓rUno mō ẜm ꝙ eſt genus huius qd̓d̓r habitus. Et ꝙ ſit genus pꝫ qͥntometaph̓. vbi ponit̉ diſpoſitio in definitōe habitus. ſicut patꝫ in definitōe immediate poſita capl̓o p̄cedēti. ⁊ ſic differūt ſicut ſuꝑius ⁊ inferius. nec ſunt vna ſpecies numero generis alicuius. Alio modo accipit̉E iij