TractatusSecundus
vt quo ſubſtat aliqͥd. ⁊ ſic cū materia ſit rō ſubſtādi vt qͦ ſubſtātia ſitaccepta ẜcat materiā. Huic aūt latino noī rn̄det apud grecos nomenhypoſtaſis apud nos vſitatuꝫ. ⁊ d̓raliqn̄ de eo qͦ ſubſtat. Et qꝛ primuꝫpͥncipiū ſubſtādi eſt materia. iō dicit Boetius in p̄dicamētis ꝙ hypoſtaſis eſt materia. Aliqn̄ ſumit̉ proeo qd̓ ſubſtat. ⁊ ſic cum hec ſit pͥmaſub̓a: ſic hypoſtaſis pͥma ſub̓am ſignificat. Et ſic accipit hypoſtaſimBoetiꝰ in libro de duabꝰ naturis¶ De hoc nomīe res nature.Capitulū. XLVI.Uarto dicenduꝫ eſt de hocnoīe res nature. qd̓ etiam aſubſtādo d̓r. Sciendū āt eſtꝙ qͣꝫuis ſub̓a dicat̉ a ſubſtādo accn̄tibꝰ ⁊ nature cōi. ſicut ab vtroqꝫ actu ſubſtādi ſumit̉ nomē ſub̓e. ita abaltero ſolo inqͣntum ſcꝫ ſubſtat nature cōi ſumit̉ hoc nomē res nature. Un̄ hoc nomen res nature ẜcatſub̓am ꝓut ſubſtat alicui nature cōivt ſortes hoī ⁊ nature q̄ per hoīemimportat̉ .ſ. humanitati. Huic autēnoī in greco rn̄det hoc nomen pragmatis phyſeos Ueꝝ eſt tn̄ ꝙ ſic nōeſt multū apud nos vſitatū. ſed phyſis bn̄ eſt vſitatū qd̓ naturā ſignificat. Un̄ ⁊ cōſiderantes naturā phyſic os appellamꝰ. vn̄ etiaꝫ a materianaturaliū in libro phyſicoꝝ traditad̓r liber phyſicoꝝ. Nec tn̄ eſt inconueniēs ꝙ etiā res nature dicat̉ hypoſtaſis ab altera proprietate¶ In quo ꝯueniunt ⁊ in quodifferūt quattuor predicta nominaCapl̓m. XLVII.Unc aūt ꝯcludo duas conncluſiōes reſpcū cōueniētie etdrūe noīm p̄dictoꝝ. Primaꝙ cū aliqua res ẜcatur vt qd̓: ſigni-
ficet̉ ꝑ modū totius. cū ẜcatur vt qͦſignificet̉ ꝑ modū ꝑtis. Unde trianoīa p̄dicta .ſ. eēntia. ſubſiſtētia. ſubſtātia: cū aliqn̄ ſignificēt vt qͦ tūc ſignificāt ꝑ modū ꝑtis. cū ſignificētaliqn̄ vt qd̓ tūc ẜcant ꝑ modū totiꝰEt iō dico de noībus grecis corrn̄dentibꝰ .ſ. vſya q̄ rn̄det eſſentie. vſyoſis que rn̄det ſubſiſtētie. hypoſtaſisq̄ reſpōdet ſubſtantie. Un iſta trianoīa dicunt̉ aliqn̄ ẜcare partē. vel ꝑmodū ꝑtiſ vt vſya ẜcat eſſentiā ꝓut eſt forma totius. vſyoſis formaꝫꝑtis. hypoſtaſis ꝑtem q̄ eſt materiaet tunc ſꝑ ẜcant vt quo. Et ita vtit̉eis Boetiꝰ in li. p̄dicamētoꝝ in cōmēto. Aliqn̄ autē iſta ẜcant vt qd̓ ⁊totū ⁊ ꝑ modū totius. vt hō ẜcat ſortis eſſentiā ꝑ modū totius ⁊ ſubſiſtētia ⁊ ſub̓a ſil̓r. Et idē dico de nobus corrn̄dentibus in greco .ſ. vſya.vſyoſi. ⁊ hypoſtaſi. Et ſic habꝫ cōisvſus loq̄ndi vel vtēdi iſtis vocabulis. ⁊ ita accipit Boetiꝰ in li. de duabus naturis Scd̓a ꝯcluſio eſt ꝙ ſiita accipiantur ẜcando vt qd̓ eſt: ſivnū ⁊ idē d̓r eſſentia inqͣntum hꝫ eēſine determinatōe aliqͣ Subſiſtētiainquantū hꝫ tale eſſe determinatuꝫqd̓ in ſe ſubſiſtit ⁊ ꝑ ſe. ⁊ hoc ꝯuenitindiuiduis ꝑ illud qd̓ pͥmo cōuenitgeneribꝰ ⁊ ſpēbus. Et ſubſtātia vtſubſtat accn̄tibus ⁊ nature cōi ſiml̓et hoc ꝑ pͥus cōuenit indiuiduis qͣꝫſuꝑioribus. Et res nature ꝓut ſubſtat nature cōi p̄ciſe. qd̓ ſil̓r cōuenitinferioribꝰ ꝑ pͥus qͣꝫ ſuꝑioribus.¶ Quid ſignificēt. qͥbꝰ ꝯueniāt ꝓprīe vel ſil̓itudinarie. qūo differantab inuicē hec noīa creatio. generatio. gigni. cōcipi. naſci. natiuitas invtero. ex vtero. filiatio. paternitasOdo dd̓m eſt de noībus rerūq̄ ſunt in gn̓e ſubſtātie. Et primo ſumēde ſtꝭ diſtinctōes due rerūad genus ſubſtātie ꝑtinentiū. ſcꝫ de