De tranſcendētibus
mero. ⁊ ſunt vnū ſpē vel gn̄e ānalogo. ⁊ q̄ ſtꝭ plura diſtincta ⁊ ẜm eſſentiā diuiſa. ⁊ ſtꝭ indiſtincta ẜm rōemvel ẜm pͥncipiū. vel ẜm cām. oīa talia ſunt vnū ẜm qͥd ⁊ multa ſimpl̓r¶ Qūo ens diuidit̉ in vnū etCapl̓m. XXII.multa.Uia vero ens diuidit̉ ꝑ vnūet multa: hec diuiſio eſt pervnū ſimpl̓r ⁊ multa ẜm qͥd.Nā ⁊ ip̄a multa nō cōtinent̉ ſub ente niſi ẜm ꝙ aliquo mō ꝯtinent̉ ſubvno. Scd̓m em̄ Dyoniſiū vlti. caºd̓ diuinis noībus: nō eſt multitudonō ꝑticipans vno. Que em̄ ſtꝭ multa ꝑtibus ſtꝭ vnū toto. ⁊ q̄ ſunt muta accn̄tibus ſunt vnū ſubiecto. ⁊ qml̓ta numero ſunt vnū ſpē. ⁊ q̄ multa ſpecie ſunt vnū genere. ⁊ que ſuntmulta proceſſibus ſunt vnum pͥncipio vel priuatione.¶ De qͣrto trāſcēdente qd̓ eſtaliqͥd quo eſt tranſcēdens ⁊ nōaliqͥs. ⁊ qūo drn̄t Ca. XXIII.Icendū nūc eſt de qͣrto trāſcendēte qd̓ eſt aliqͥd. Dictūeſt ſuꝑius ꝙ ſicut vnū dicitens in ſe indiuiſum. ita aliqͥd dicitens ab alio diuiſuꝫ. vn̄ d̓r aliqͥd qͣſialiud qͥd. Ibi intelligendum eſt ꝙmultū dn̄t aliqͥd ⁊ aliqͥs Nā aliqͥseſt adiectiuū gn̄is maſculini. aliqͥdaūt ſubſtantiuū vel adiectm̄ ſubſtātiuatum in neutro gn̄e Hec aūt eſtdrn̄a inter hec. qꝛ maſculinuꝫ genusponit̉ circa ſuppoſitū ⁊ ꝑſonā vndeſubiectū ponit ſuuꝫ ſignificatū velſuā ſignificatōem circa ſubſtātiam.Neutꝝ aūt hꝫ ſuā ſignificatiōeꝫ abſolutā. Ex qͦ ſignificat̉ ꝙ nomē adiectiuū ſignificās alietatem ſignificat alietateꝫ in ſuppoſito vel ꝑſona.vt cū dico alius hō. Sed ſubſtantiuū vl̓ adiectm̄ in neutro gn̄e ſubſtātiuatū importat alietatē in eſſentia
et diuerſitatē: vt cū dico aliud Un̄in diuinis poſſuꝫ dicere maſculine.pater eſt alius a filio. qꝛ dn̄t ꝑſonaliter. ſed nō poſſum dicere. pater eſtaliud neutraliter. qꝛ ſignificaret̉ ꝙdifferrent ſubſtātialiter. hoc aūt eſtfalſuꝫ Ergo cū aliqͥs importat quādam alietatē cum ſumit̉ maſculinealiqͥs dicit̉ quaſi alius qͥs Hoc aūttotū ſignificat alietatē in ſuppoſitonō in eſſentia. ⁊ ſic nō eſt vnū de trāſcendētibus. imo eſt ſignū ꝑticulare. ⁊ ab aliqͥbus vocat̉ indiuiduumvagū. qꝛ nullū determinatū ꝑticulare deſignat. ſed ꝑticulare indeterminatū. Sortes aūt d̓r indiuiduū ſignatū. ſed cū dico aliqͥd ẜcatur quaſialiud qͥd. Aliud aūt neutri gn̄is importat alietateꝫ in ſub̓a. Et qꝛ ſub̓aet eſſentia īportat̉ ꝑ hoc qd̓ dico qͥdUn̄ ⁊ eēntia rei qͥdditas vocat̉ vtinfra patebit. iō aliqd̓ ſubſtātiuū inneutro gn̄e eſt vnū de trāſcendētibꝰimportas diuerſitatē neutralit̓. ⁊ ꝑꝯn̄s alietatē in ſubſtātia Un̄ aliqͥdvnuꝫ eſt de trāſcendentibꝰ reſpectuilliꝰ reſpcū cuius d̓r aliud qd̓ d̓r aliqͥd nō quocūqꝫ mō. ſed alietate ſubſtātiali ⁊ eēntiali. Et ita ptꝫ ꝙ aliqͥd dicit alietatē eēntialem. ⁊ ſumitur ſubſtātiue. ⁊ eſt tn̄ſcendēs. ſꝫ aliqͥs ſumit̉ in maſculino ⁊ nō eſt tranſcendēs. Ex qͦ vlterius ptꝫ ꝙ ꝯuenienter p̄t dici in diuinis. pater eſt aliqͥs. ⁊ filius eſt aliqͥs. ⁊ pater a filioeſt alius qͥs. quia hic importat̉ ſoladrn̄tia ꝑſonalis. qͣꝫuis aūt poſſet dici ꝙ pater eſt aliquid ⁊ filius eſt aliqͥd: nō tn̄ poteſt dici ꝙ pater eſt aliqͥd a filio. id eſt aliud qͥd. ⁊ filius eſtaliqͥd .i. aliud qͥd a patre. quia vnaeſt eſſentia vtriuſqꝫ ⁊ nō differūt eſſentialiter. Poteſt tamen dici ꝙ pater ⁊ filius ſunt aliquid ⁊ aliud qͥda lapide. ⁊ ſic de alijs a quibus differunt eſſentialiter.