De tranſcendētibus
ſubſtātiales ⁊ accn̄tales que etiamactꝰ dicunt̉. qꝛ deus d̓r actus pͥmuset purus non hn̄s in ſe aliqua poſſibilitatē. Secus eſt de illis de qͥbusdictū eſt in pͥori capl̓o: reſpectu qͦrūattēdit̉ diuiſio entis in actū ⁊ potetiā. nec tn̄ nego in deo eſſe potentiāactiuā. ſed ſolū poſſibilitatē paſſiuāꝑ cuius pͥuatōem d̓r actus purꝰ Inom̄i aūt forma dāte eſſe actu tā ſubſtātiali qͣꝫ accn̄tali eſt aliqͣ poſſibilitas. vt pꝫ ex p̄dictis in capl̓o p̄cedēte. Quapropt̉ nulla d̓r actus purusſꝫ alique pn̄t dici actus pͥmus reſpectu actuū ſequentiū. vt in capl̓o immediate ſequēte patebit Ex quo pꝫvn̄ ortū habuit nomen actus. ⁊ ad q̄poſtea eſt tractū. ⁊ qūo cōuenit deoqͥ eſt forma oīm exemplaris nō exiſtens in alio. ⁊ qūo ꝯuenit alijs formis q̄ ſunt in ſubiecto: eſſe dantesvel ſubſtātiale vel accn̄tale.¶ Qūo hꝫ intelligi illa cōisdiuiſio qͥ d̓r ꝙ eſt qͥdaꝫ actus pͥmus. quidā ſcd̓s Capl̓m. VII.Ecūdo videndū eſt qūo debꝫ intelligi illa cōis diuiſioqua d̓r ꝙ eſt actus primus ⁊ſcd̓s Ad qd̓ dicendū eſt ꝙ tripl̓r p̄tintelligi actus pͥmus ⁊ ſcd̓s. Unomō vt qꝛ deo ꝯuenit eſſe pͥmū ens ⁊eſſe actu primū. vt īmediate dictū ēOm̄is at res creata tali ordine eſtens ſcd̓ariū. et qꝛ quibuſdā rebꝰ cōuenit nomē actus: poſſꝫ intelligi diuiſio actus pͥmi ⁊ ſcd̓i. vt deus qͥ eſtactus pͥmus increatus ⁊ purꝰ diceret̉ actus pͥmus. actus aut creatusdiceret̉ actus ſcd̓s. Alio mō poſſetintelligi actus primus ⁊ actus ſcd̓sẜm ſucceſſionē actuū: vt actus precedēs diceret̉ actus pͥmus. ⁊ actus ſequēs ſcd̓s in eadē ſpecie vel in eodēgn̓e. ⁊ ſic nō ſolū poſſꝫ poni diuiſioactus pͥmi ⁊ ſcd̓i. ſed etiā tertij vl̓ al
terius ẜm ꝯditiōem actuū. Et illomō Areſto. iij. de aīa ponit triplicēoperatōem intellectus Primā q̄ eſtintelligētia ſimpliciū qͥdditatū. vtcū app̄hēdit qͥs naturā lapidis Secūdam q̄ eſt app̄henſoꝝ ꝯpoſitio vl̓diuiſio. vt cū d̓r ꝙ lapis eſt ſub̓a qͣntuꝫ ad ꝯpoſitōem: ⁊ hec eſt affirmatio. vl̓ ꝙ lapis nō eſt hō quantū addiuiſionē: ⁊ hec eſt negatio. Tertiāq̄ eſt diſcurſus a magis notis ad minus nota. qd̓ fit in diſcurſu ſyllogiſtico rōnis. Et cū q̄libet taliū oꝑationū ſit quidā actus intellectꝰ: poſſet dici ꝙ pͥma operatio eſſet pͥmusactus intellectus. ⁊ ſcd̓a ſcd̓s. ⁊ tertia tertius. ⁊ ſicut hic ita ⁊ in alijs.Iſtis tn̄ duobꝰ mōis nō eſt cōis acceptio iſtiꝰ diſtinctōis qn̄ dicimusꝙ actus eſt duplex .ſ. primus ⁊ ſcd̓squā ponit Areſto. in pͥncipio ſcd̓i d̓aīa. Eſt ergo intellectus iſte ph̓i etcōiter loquētiū de actu pͥmo ⁊ ſcd̓oꝙ cū (vt dictū eſt) oīs forma tā ſubſtātialis qͣꝫ accn̄talis ſit quidā actꝰin om̄i re in qua eſt. Cū oīs actualitas ſit forma: ip̄a forma p̄t dici ⁊ d̓ractus pͥmus. ⁊ ẜm hoc aliqͥd d̓r eſſein actu pͥmo. Sed qꝛ vnaqueqꝫ resſicut ſe hꝫ ad eſſe ita ſe hꝫ ad oꝑari:idcirco ſicut forma eſt pͥncipiū eſſendi: ita ⁊ pͥncipiuꝫ oꝑandi. om̄is em̄oꝑatio eſt a forma. Cū aūt oꝑatioſit quoddā accn̄s vt p̄dictū eſt. ip̄maūt accn̄s quidā actus eſt: ip̄a oꝑatio d̓r pͥmus actus inquantū eſt forma accn̄talis. ⁊ d̓r actus ſcd̓s inqͣntum ꝓcedit ⁊ eſt a forma q̄ eſt pͥncipiū actiōis ⁊ q̄ d̓r actus pͥmus. Sicut ergo oꝑatio d̓r actus ſcd̓s que aforma egredit̉. ita ꝑ oꝑatōem actualiter exn̄tem in oꝑante vel ab oꝑante d̓r aliqͥd in actu ſcd̓o. Sicut ptꝫꝙ ſcīa eſt quedā forma accn̄talis dema ſpecie qͣlitatis. et hec d̓r actuspͥmus. ⁊ eā hn̄s d̓r in actu pͥmo ꝑ eā