in libros Paralyp.
¶ Item alius ologus.Uſebiꝰ hieronymꝰ dommoni et Rogatianō ſuis in xp̄ohieſu ſalutem.Qm̄ grecoꝝ hyſtorias magis intelligūt qͥ athenas viderint̓ ⁊ terciū virgilij libꝝa troade ꝑ leuchatē ⁊ a croceraunia ad ſiciliā ⁊ īde adoſtia tyberis nauigauerintita ſanctā ſcriptura lucidiꝰintuebitur qui iudeaꝫ oculis ꝯtemplatus eſt: ⁊ antiqͣrum vrbium memorias locorumqꝫ vel eadeꝫ vocabula vel mutata cognouerit.Unde ⁊ nobis cure fuit cūeruditiſſimis hebreoꝝ hūc
laborem ſubire: vt circuiremus ꝓuinciā quā vniuerſechriſti eccleſie ſonāt. Fatęor enim mi dominon et rogatiane chariſſimi nūqͣꝫ mein diuinis voluminibꝰ proprijs viribꝰ credidiſſe nechabuiſſe opinionē meā ſedea etiam de quibꝰ ſcire mearbitrabar: interrogare meſolituꝫ. Quantomagis dehis ſuꝑ quibꝰ anceps eraꝫDeniqꝫ cum a me nuꝑ literis flagitaſſetis: vt vob̓ paralypomenō latino ẜmonetranſferrē: de tyberiade legis quondam auctorē quiapud hebreos admiratiōihabebat̉: aſſumpſi: ⁊ contuli cū eo a vertice vt aiunt
¶ Explicit qualiſcunqꝫ explanatio iſtius ꝓlogi. Credo ꝙiſte ꝓlogus immediate poſt ſequentem ſcribi debeat: ſedvicio ſcriptorum in pluribus biblijs vnus ab altero ſeparatur.¶ Incipit expoſitio alterius prologi.Hiꝰ tamen aliquid denomīeiſtoꝝ libroꝝ ⁊ ordīeꝑſtrīgamꝰ. Notandum ꝙ dabreiam inhebraice: ꝑalypomenon grece. v̓ba dieꝝruꝫ dicimꝰ latine. vn̄⁊ a Hiero. in ꝓlogoſuꝑ regū dabreiamichronicus .i. tꝑaneūappellat̉: qꝛ cōtinerquedā geſta temporū ab adam vſqꝫ adcaptiuitatē babylonicam ſub ſedechiafactā in quā termīatur vltimꝰ liber Regum: ſic̄ ⁊ ſcd̓s Paralyp. ⁊ qꝛ libri paralypo. ꝯmunicant inmateria cū libris regū: ⁊ qm̄ in his ſupplent̉ q̄ minꝰ ibi dicunt̉: iō pꝰ libros regū īmediate ſequūtur. Sꝫ cū in librisregum agat̉ de vtroqꝫ regno .i. iuda ⁊ iſrael: in palypomenon tm̄ de regibꝰ iuda agit̉. p̄ponunt̉ aūt libris Eſdre: qͥafinis ſcd̓i ꝑalypomenō ideꝫ eſt cū principio Eſdre. Quisſcripſerit dabreiam in ignorat̉: vn̄ inter apocripha deberet̉ſicut pꝫ ſupra ꝯputari. tn̄ inter agiographa ꝯputat̉: ſic̄ patet sͣ. in principio ꝓlogi ioſue. Deriuatiōeꝫ palypomenoninuenies ſupra in epiſtola ad paulinum in. viij. ca. Itemnota ꝙ Hiero. dabreiamin correxit ⁊ tranſtulit. pͦ em̄ correxit ſeptuaginta: poſtmodū nouā editōeꝫ fecit ad petitionem Chromacij pape de hebreo tranſferēs in latinū: ⁊ qͥacorrectio p̄ceſſit tranſlatōeꝫ: iō ꝓlogū qͥ correctōni p̄ponit̉anteponendū reor .ſ. Euſebiꝰ Hiero. ⁊cͣ. qͥ in ſeptē particulas diuidi pōt ad pn̄s: pͦ em̄ captat beniuolentiā p̄ponensamicabilē ſalutōeꝫ dicens. Euſebiꝰ ⁊cͣ. ſcd̓o ſubdit moduꝫquo ſacre ſcripture didicit veritatē: didicit em̄ laborioſe diuerſa loca ꝑagrando. qd̓ notat̉ cum dr̄. Qm̄ grecorum ⁊cͣ.Item didicit humiliter: nō de ſe p̄ſumendo: qd̓ notat̉ cūdicit̉. Fateor. n. ⁊cͣ. Item didicit ordinate: peritiorē doctorem eligendo: qd̓ notat̉ cum dicit̉. Deniqꝫ cū a me ⁊cͣ. tercio innuit ꝙ neceſſaria eſt ſua correctio .ſ. ꝓpter grecorū etlatinorum codicum falſitatem: quod notatur: ibi. Libereem̄ loquor ⁊cͣ. quod tamen non attribuit vicio ſeptuaginta interpretum: ſed culpe ſcriptorum. quarto oſtendit cuꝫapud hebreos liber Baralypomenon vnus ſit: cur apudnos recepit ſectōnem: ibi. Hoc primū ſciendum ⁊cͣ. quinto excitat lectoris attentōnem: ⁊ hoc ꝓpter duo .ſ. propterdifficultatem. ⁊ vtilitatē. difficultatem inſinuat cum dicitIllud etiā attendendū ⁊cͣ. vtilitatē indicat cū dicit. Ad extremū ꝙ omnis eruditio ⁊cͣ. ſexto dicit ꝙ qͣꝫuis non ambigat aliquibus diſpliciturā: domnonis tn̄ ⁊ rogatiani orationibus adiutꝰ fecit iſtam correctōeꝫ: ibi. Oratōnum itaqꝫ veſtraꝝ: de cuiꝰ veritate ne forte aliqͥs dubitaret. Oltīodocet vitare dubitatōnis occaſionē: ⁊ hoc dupliciter: primo cū alijs ꝯferendo: ibi. Siquis in hac interp̄tarōne ⁊cͣ.ſcd̓o aſterici ⁊ obeli officiū attendendo: ibi. Ubicūqꝫ ergoaſtericos ⁊cͣ. lr̄a ſatis plana eſt: vn̄ leuiter p̄tranſibo. Euſebius hiero. binomiꝰ erat ſicut pꝫ hoc in epl̓a quā ipſe fecit
de clerici vita vel monachi: que ſic incipit. Euſebiꝰ hiero.octeano ſuo ſaluteꝫ. Domnioni ⁊ rogatiano ſuis amicis.In xp̄o ih̓u ſalutē. ſequit̉. Athenas ciuitatē gretie ⁊ dicūtur athene: qͣſi litorales: vel ab acta qd̓ eſt litus. qꝛ in litore erāt poſite. vel dicunt̉ athene: qͣſi īmortales ꝑꝑ ſtudiuꝫqd̓ ibi xiguit qꝛ immortalis ē ſapīa: aba qd̓ eſt ſine: et thanatos qd̓ eſt mors.Et tercium virgilij.eneydos. A troade.regione. de qua dic̄Iſid̓. xiiij. ethymol̓.Eſt regio troadis ſuperiecta ab aqͥlonisꝑte galathie: a meridiano vicina eſt lycaonie: ab oriēte adheret lydie: ab occidente helleſpontiaco mari finit̉. Perleuchatē. ꝓmontorium iuxta neapolimin qͥ attici appollinis templū fuit: itadicit yſid. ethymol.xiiij. Acrocerauniamontes ꝑꝑ altitudinem et fulminū ictꝰvoͣnt̉. Et noͣ ꝙ ꝑ ꝯpoſitōeꝫ a ceros qd̓ eſtcornu ⁊ amnis dicūtur ceraunia cerauoīoꝝ: ꝯmotōes: ⁊ exalatōnes vndaꝝ in tempeſtate qͣſi cornuti amnes. Iteꝫ ceraunia dicunt̉ ſaxa eminētia in mari ad inſtar cornuū: vn̄Ouidius in xv. metamorpho. Saxa fuit detra p̄rupta ceraunia ꝑte. ⁊ ꝑ ꝯpoſitōem ab acros qd̓ eſt mons poſſumꝰdicere acroceraunia ſcopulos magnos ⁊ cacuminatos ⁊ īamne vel in mari. tn̄ ẜm illud yſid. ſunt int̓ armeniā et hiberniā. Ad ſiciliā. regionē ſic dictā a ſiculo fratre ytali. pͥꝰtn̄ a ſicano rege ſicania dicta eſt. ⁊ etiā trinacria ꝓpter tresmontes qͦs hꝫ .ſ. peloꝝ. pathinū. ⁊ lylibeū: vn̄ yſido. ethy.xiiij. Trinacria grecū qd̓ latine triqͣdra dr̄ qͣſi in tres quadras diuiſa: hͨ ab italia exiguo freto diſcreta: aphricū mare ꝓſpectans in cuiꝰ freto ſcilla eſt ⁊ caribdis. quibꝰ nauigia aut abſorbent̉ aut collidunt̉ Saluſtiꝰ dicit. Italie cōiunctā fuiſſe ſiciliā: ſꝫ mediū ſpaciū impetu maris diuiſuꝫ⁊ ſciſſum ¶ Ad oſtia tyberꝭ .i. ab portꝰ tyberꝭ qͥ dicunt̉ oſtiaqꝛ ſic̄ ꝑ oſtia fit introitꝰ ⁊ exitꝰ domoꝝ. ſic in portu patꝫ introitus ⁊ exitꝰ fluuioꝝ. vel dicunt̉ ſic ab hoſte. qꝛ illic hoſtibꝰ occurrit̉. Tyberis italie fluuiꝰ a tyberio rege albanoꝝdr̄ qͥ ī hūc fluuiū decidit ⁊ d̓ exitio ſuo nomē dedit: nā ātea⁊ albula ātiquū nomē a colore hūit ꝙ niuibꝰ albꝰ ſit: ipſeāt ē tyberꝭ qͥ ⁊ tybrꝭ: ſꝫ tyberꝭ ī qͦtidiano ẜmōe. tybrꝭ ī v̓ſu dr̄ita dic̄ yſid̓. ety. xiiij. Flagitaſſetꝭ .i. poſtulaſſetꝭ vide ī opuſcl̓o d̓ voͣbul̓ biblie. vbi expoīt̉ flagitiū. ⁊ ibi īueīes origīeꝫhꝰ v̓bi ¶ Ut vob̓ palyp. latīo ſermone trāſferre .i. trāſlationē palypomenō ẜm. lxx. qͥ de heb̓. tranſtulerūt in grecumde greco v̓terē ī latinū. ⁊ ꝙ ita ſit legēdū pꝫ ꝑ hͦ qd̓ dr̄ in fine ꝓlogi. Vbicūqꝫ gͦ aſtericos ⁊cͣ. Cōſtat em̄ ꝙ ipſe nō poſuit aſtericos ⁊ obelos in illa tranſlatōe quā fecit de heb̓. īlatinū. ſꝫ ſolū in correctōe tranſlatōis. lxx. interp̄tū. vn̄ dic̄ipſe in fine p̄cedentꝭ ꝓlogi. Nemini editionē. lxx. tranſlatoꝝ olim de greco emēdatā tribuiſſe me nr̄is. ¶ De tyberiade. Hic ponit̉ duplex lr̄a. qͥdā ſic legūt. Scripſi .i. aliqͥddoctrīe ad me ſumpſi. aſſume̓ em̄ dr̄ ad ſe ſume vel ad aliqͥd ſumē. De tyberiade quōdā auctore .i. doctrīe doctoreLegꝭ quō. au. qͥ apd̓ heb̓. admiratōni hēbat̉. qꝛ mirabant̉ipſiꝰ ſapīam ⁊ doctrinā. n ¶ Et cō. i. collatōeꝫ feci. Cū eo.de palypo. A vtice vt aiūt. vulgarit̓ loquētes. ¶ Oſqꝫ ad