Liber

sdomini locutus ē ꝑ me: etſermo eius ꝑ linguā meamDixit Deꝰ iſrael mihi locutus eſt fortis iſrl̓. Dn̄atormhoīm iuſtus dominator ī tin more dei. Sicut lux auroreo oriente ſole mane abſqꝫ nuꝑbibus rutilat. ⁊ ſicut pluuiis germinat herba de terraq Nec tanta eſt domus mear apud deum: vt pactuꝫ eternum iniret mecum firmumin omnibus atqꝫ munitumCuncta eī ſalus mea et omvnis voluntas: nec eſt qͥcqͣꝫx ex eo qͦd nō germinet. Preuaricatores autē quaſi ſpi-

yne euellent̉ vniuerſi: q̄ nontolluntur manibes Et ſiqͥstangere voluerit eas armabitur ferro ⁊ ligno lāceato:⁊ igneqꝫ ſuccenſe comburenbtur vſqꝫ ad nihilū. Hec nocmina fortium dauid. Dauid ſedens in cathedra ſadpientiſſimus princeps inēter tres. Ipſe ē quaſi tenerfrimꝰ ligni vermiculus quioctīgētos int̓fec̄ īpetu vnos Pꝰ hūc eleazar filiꝰ patruieiꝰ ahoītes īter tres fortesqui erāt cū dauid qn̄ exprobrauerūt philiſtijm ⁊ ꝯgregati ſt̓ illuc in p̄liuꝫ. Cunqꝫ

ſiones geometricas intelligeret abſqꝫ deſcriptiōe alicuiusfigure qͣꝫ ille qͥ nō poſſet hͦ caꝑe abſqꝫ tali deſcriptiōe. Iſtoaut ſcd̓o mō fuit cognitio ꝓphetica ip̄ius dauid vt hr̄ in ꝓlogo ſuꝑ pſalmiſtā. ⁊ hͦ eſt qd̓ dr̄. f ¶ Spūs dn̄i locutꝰ eſtꝑ me .i. ſpūali viſione inſtruxit me abſqꝫ viſione imaginaria. g ¶ Et ẜmo eiꝰꝑ ling. me. qꝛ nō ſolū illuminauit intellectū meū ad intelligēduꝫ ſꝫ etiā linguāmeā ſpāli mō direxit ad loquendū. qꝛꝓphetias ſuas locutus eſt ꝑ modū laudis diuīe magis qͣalij ꝓphete h ¶ Dixit .ſ. dd̓. i ¶ Deusiſrael mihi locutuseſt. lꝫ em̄ ſit deꝰ oīmgeneraliter: tn̄ dr̄ dedeus iſrl̓ ꝑ verā fidē⁊ cultū latrie ſpālit̓.k ¶ Fortis iſrl̓. i. adꝓtectōeꝫ iſrael ſicutpatuit in eductōneiſrl̓ d̓ egypto ī ſignitmirabilibꝰ l¶ Dominator hoīm iuſtꝰreddēs vnicuiqꝫ ẜmꝓpria merita.m ¶ Et dn̄ator in timore dei: qꝛ a ſubditis ſuis vult timeritimore filiali nō timore ſeruili. n SSic̄ lux. Hic inducitexēpla ad p̄dicta. ⁊ pͦ ad vltimū dcm̄ .ſ. de ꝓphetia ⁊ viſiōeſpūali abſqꝫ imaginaria. Ad cuiꝰ intellectu ſcienduꝫ ꝙ ſoldupl̓r videt̉. vno mō tectus aliqͣ nubecula. Alio mō in ſuaclaritate ſine tali nube. ⁊ certū eſt ꝙ ille eſt acutioris viſusqͥ pōt eū videre ſine tali nube: qͣꝫ ille qͥ non pōt vide̓ abſonube exceſſum claritatis ſolis ſuo viſui ꝯtēꝑante: ⁊ iō iſtd̓ꝓ exēplo inducit̉ ad on̄dendū excellentiā ꝓphetie dd̓ q̄ fuit ſine imaginibꝰ: vt p̄dictū ē: q̄ ſūt qͣi q̄daꝫ nubes ꝯtēꝑantes veritatē intelligibilē debilitati intellectꝰ hūani vt pꝫ exp̄dictis. ⁊ h̓ ē qd̓ dr̄. o ¶ Abſqꝫ nubibꝰ rutilat .i. abſqꝫ imaginibꝰ viſiōe intellectual̓i me illuſtrat. ſcd̓o induxit exemplū ad aliud dcm̄ .ſ. de reuelatōe ſcā ip̄i dd̓ de xp̄o naſcituro de ſemīe ſuo: qd̓ ſcm̄ eſt ex diuīa liberalitate ⁊ nō merito hūano. ⁊ hͦ eſt qd̓ dr̄ in exēplo. p ¶ Et ſicut pluuijs germinat ⁊cͣ. t̓ra em̄ q̄ de ſe ē arida nō hꝫ aptitudinē ad ꝓferēdū herbā. ſꝫ eā ꝓfert ex humore pluuie deſuꝑ deſcēdentisſic xp̄s natꝰ eſt de btā v̓gine ꝑfuſa plenitudīe gr̄e. ẜm illd̓yſaie. xlv. Rorate celi deſuꝑ ⁊ nubes pluāt iuſtū: aꝑiat̉ t̓ra⁊ germīat ſaluatorē: vn̄ ſb̓dit̉. q ¶ Nec tāta ē domꝰ ⁊cͣ. i.tanti meriti. r ¶ Ut pactū eternū ⁊cͣ. de xp̄o naſcituro dedomo mea cuiꝰ regnū ſtabit inet̓nuꝫ: ẜm qd̓ dr̄ yſa. ix. Super ſoliū dd̓ ⁊ ſuꝑ regnū eiꝰ ſedebit. vt ꝯfirmet illud ⁊ corroboret in iudicio ⁊ iuſticia āmodo ⁊ vſqꝫ in ſempiternuꝫ:iō ſubdit̉. s ¶ Cūcta em̄ ſalus mea. ſupple dependet ⁊ expectat̉ ab eo t Et oīs volūtas mea .i. om̄e deſideriū meum ſupple tēdit in ip̄m. ⁊ eſt modꝰ loq̄ndi qͥ apd̓ hebreosvocat̉ decurtatꝰ .ſ. qn̄ loq̄ns nō expͥmit totū cōceptū ſuuꝫqd̓ maxīe ꝯtingit qn̄ loquit̉ ex exceſſu deuotōis. ſic̄ erat inꝓpoſito. v ¶ Nec ē qͥcqͣꝫ ex ea qd̓ nō germinet. qd̓ fit qn̄ex volūtate nihil ꝓcedit deliberate: qd̓ nō ordinet̉ in deuꝫẜm ꝙ dicit apl̓s. j. ad Coꝝ. x. Oīa in gl̓am dei facite: ⁊ inſtatu tali erat dd̓ in fine vite ſue qn̄ dixit iſta v̓ba x ¶ Preuaricatōes. Hic ponit̉ ꝓph̓ia dd̓ de punitōe maloꝝ. ⁊ pͦ qͣꝫtuꝫ ad penā tꝑalē. x ¶ Preuaricatores āt ⁊cͣ. ⁊ hͦ impletufuit qn̄ iudei ꝑ tytū ⁊ veſpaſianū ꝓpt̓ p̄uaricatiōeꝫ in xp̄mfuer̄t d̓ t̓ra iſrl̓ euulſi. y. ¶Que nō tol. ⁊cͣ. qꝛ correctōeꝫ xp̄i⁊ apl̓oꝝ māſuctā n̄ receper̄t ſꝫ ꝯͣ eos īſurrexer̄t ⁊ iō miſſa ēcorrectio dura romāoꝝ q̄ notat̉ cū dr̄. y Et ſiqͥs tā. ⁊cͣ. qͥaromani vener̄t ſuꝑ iudeos cū exercitu magͦ ⁊ bn̄ armato.

z ¶ Igneqꝫ ſuccēſe. qꝛ romani ꝯbuſſerūt ciuitatē ⁊ tēpluꝫ⁊ magnā partē populi ibidē exn̄teꝫ ſcd̓o tangit̉ pena eterna. cū ſubdit̉. a ¶ Comburent̉ vſqꝫ ad nihilū. qꝛ mortuiin infidelitate deſcenderūt ad ignē gehenne. Poteſt etiaꝫhͦ intelligi de punitōe maloꝝ in generali in iudicio extremo. b ¶ Hec noīaHic poniū cathalogus fortiū dd̓ ⁊ pͦ expͥmunt̉ noīa aliqͦrūvalde notabiliū. ſecūdo aliorū magiscōmuniuꝫ ibi. Aſahel. Circa primū ſciendū ꝙ aliter exprimunt̉ hic ⁊ j. ꝑaly.xj. ⁊ aliqͣ ibi expͥmūtur que hic tacent̉ ⁊ecōuerſo: ⁊ aliqͣ hictacent̉ q̄ ſuꝑius ſūtſufficienter exp̄ſſa. ⁊oīa iſta ſunt cōſideranda ad intelligendū iſtū cathaloguꝫ.Scienduꝫ igit̉ ꝙ invniuerſali fuer̄t. xxxix. ꝯputatis dd̓ rege ⁊ ioab pͥncipe milicie. ⁊ p̄ter iſtos duos fuerūt .xxxvij. vtcōcludit̉ in fine huius ca. quoꝝ ſeptē fuerunt valde notabiles qͦꝝ tres primidicunt̉ robuſtiſſimi. qꝛ quilibet eoꝝ debellauit qͣſi vnū exercitū. ⁊ pͥmus de illis tribꝰ fuit ieſboam: de quo hr̄. .j. ꝑalypo. xj. ſcd̓s fuit eleazar filiꝰ abohy. terciꝰ fuit ſammaa filius agge. de qͥbus hr̄ in hͦ cap̄. Poſt iſtos fuerunt tres alijvalde fortes. qͦꝝ qͥlibet interfecit̓ vnū gigantē. ⁊ pͥmus iſtorū fuit abiſai frater ioab qͥ interfecit ieſb̓idenob. ſcd̓s ſobochai qͥ interfecit zaph. terciꝰ ionathan filius ſammaa fratris dd̓ qͥ int̓fecit illū gygantē qui habebat ſenos digitos īmanibꝰ ⁊ pedibus ⁊ de iſtis tribꝰ dcm̄ ē. sͣ. ca. xxj. Pꝰ iſtostres fuit banaias filius ioiade de quo agit̉ in hͦ ca. qui fuitvalde fortis. ⁊ iō ſingularit̓ noīatur poſt ſex p̄cedētes. ⁊ an̄xxx. ſequentes. His viſis deſcēdamus ad lr̄am. c ¶ Dauid ſedens ⁊cͣ. plus em̄ cōmendatur de ſapientia qͣꝫ de fortitudīe. quia ꝓuerbioꝝ. vj. dicit̉. Melior eſt ſapiētia qͣꝫ vires. d ¶ Princeps inter tres .i. excellentior in fortitudīeqͣꝫ tres primi qui vocati ſunt robuſtiſſimi. e ¶ Ip̄e eſt qͣſi tenerrimus ⁊cͣ. quia licet iſte vermiculus in ſe ſit nobiliſſimus tamen perforat lignum durum. ſic dauid in ſe māſuetiſſimus ⁊ mitiſſimus contra hoſtes rebellātes fuit fortiſſimus f ¶ Qui octingentos interfecit impetu vno. qd̓non eſt intelligendū ſic ꝙ omnes interfecerit propria manū. ſed quia per eius probitatem fuerunt principaliter occiſi. vel quia fugientes eum pre timore aliqui cecideruntin aquam vel loca ruinoſa. vbi ſuerunt mortui. ⁊ ẜm iſtaꝫexpoſitionem de dauid oportet dicere ꝙ ieſboam hic nōnominatur: que immediate ſubditur. Poſt hunc eleazar⁊cͣ. In aliquibus autem libris hebraicis et latinis fit hicpunctus. Dauid ſedens in cathedra ſapientiſſimus. ⁊ qd̓ſequitur. Princeps inter tres intelligitur de ieſboam quifuit primus inter tres robuſtiſſimos vt dictum eſt. Ipſe ēquaſi tenerrimus ⁊cͣ. id eſt valde dulcis ⁊ amicabilis ergaſuos ⁊ durus cōtra aduerſarios. Qui octingentos interfecit. j. paralypome. xj. dicitur. Ꝙ ipſe leuauit haſtam ſuam ſupe r. ccc. vulneratos. Dicendum ꝙ hic narratur vnade victorijs ſuis ⁊ maior: ⁊ ibi alia ⁊ minor. vnde ibidemdicitur. Lenauit haſtam ſuā ſuꝑ. ccc. vulneratos vna viceper hoc denotans aliam eius victoriam.g ¶ Poſt hunc eleazar de huius probitate ſubditur. Ipſeſtetit in bello ſocijs ſuis retrocedentibus. vt patet ex ſepuetibus.