RegumII
a Inimicos meoſ dediſti mihi dorſum: obedientes meb ⁊ diſꝑdam eos. Clamabūt⁊ non erit qͥ ſaluet ad dn̄mē ⁊ nō exaudiet eos Deleboeos vt puluerē terre: qͣſi lutū plateaꝝ ꝯminuā eos atqꝫ ꝯfringaꝫ. Saluabis mes a cōtradictōnibꝰ ppl̓i mei:h cuſtodies me ī caput gentiium. Ppl̓s quē ignoro ſerkuiet mihi: filij alieni r̄ſiſtētlmihi: auditu auriſ obediētmmihi. Filij alieni defluxer̄tſ ⁊ ꝯͣhēt ī anguſtijs ſuis Uiopuit dn̄s et bn̄dictꝰ deꝰ meq̄ ⁊ exaltabit̉ deꝰ fortis ſalurtis mee. Deꝰ qͥ das vindi-
ctas mihi ⁊ deijcis ppl̓osſb̓ me. Qui educis me abinimicis meis: ⁊ a reſiſtentibus mihi eleuas me: a vis ro iniqͦ liberabis me. Propterea ꝯfitebor tibi domīet in gentibus: ⁊ nomini tuoycantabo. Magnificas ſax lutes regis ſui. ⁊ faciēs miſericordiam xp̄o ſuo dauid⁊ et ſemini eius in ſempiternum.¶ Capit̉. xxiij.Ec aūt ſunt verba nouiſſima que dixit dauid filius iſai. Dixitd vir cui conſtitutum eſt deē chriſto dei iacob: egregifus pſaltes iſrael Spiritus
ini em̄ pedes ſunt ꝯiuncti adinuicē: tūc hō diſpoſitꝰ ad cadenduꝫ ſꝫ qn̄ ſūt ꝯueniēter elongati: tūc ſtat firmiꝰ. ꝑ hancſgr̄ ſimilitudinē intelligit̉ ꝙ firmitas in ſtatu regio ineratipſi dd̓ a deo. Ectera patēt ex dictꝭ vſqꝫ ibi. a ¶ Inimi. m.de. mihi dor .i. v̓tentes dorſum coram me fugiendo.b ¶ Clamabunt. adidola. c ¶ Et n̄ eritqͥ ſaluet. qꝛ ī eis nulla v̓tus ē ſaluandi:vel aliter. b ¶ Clamabūt. inuocandoauxiliū hūanū: ⁊ nōerit qͥ audeat iuuared ¶ Ad dn̄ꝫ. ꝯuertētſe hūano auxilio deficiente. e ¶ Et nōexaudi. eos. qꝛ talisclamor ꝓcedit ex ẜuili tiore. f ¶ Saluabis me .ſ. ſaluaſtig ¶ A ꝯtradi. po. m.i. in rebellione ppl̓imei ꝯͣ me excitata ꝑſeba filiū bochri: vtdictū eſt ſupra. xx. ch ¶ Cuſtodies me īca. gen. i. in ſtatu regni. ¶¶ Popu. quēignoro ſeruiet mihiqꝛ philiſtei āmonite⁊ moabite ⁊ idumeiſeruiebāt ei ſub tributo. vtꝫ ex p̄dictꝭ ca. viij. ⁊ xij. qͥ tn̄ erātgentiles ⁊ idolatre: ⁊ ſic erāt ignoti ipſi dd̓ noticia approbatōis. k ¶ Filij alieni reſi. m. i. illi qͥ deberēt eē filij meꝑ maliciā ſuā alienati reſtiter̄t mihi: vt patuit sͣ. in rebellione abſalon ⁊ alioꝝ exn̄tiū cū eo: qͥ tn̄ debebāt obedire dd̓ſic̄ patri. l ¶ Auditu au. obe. mihi. i. ſimulatorie ⁊ nō v̓eqꝛ abſalon ⁊ ſui ſeqͣces qͥ ſimulabāt ſe dd̓ obediētes: de facto fuerūt rebelles. m ¶ Filij ali. de. qꝛ debellati fuerūt:⁊ mortuo abſalon fugerūt: vt dictū ē sͣ. xviij. n ¶ Et cōtrahē. in an. ſuis. In heb̓. hr̄. In clauſurꝭ ſuis. qꝛ ſeba cumfautoribꝰ ſuis p̄ timore recluſit ſe in abela vbi fuit decapitatꝰ: vt dictū eſt sͣ. xx. o ¶ Uiuit dn̄s. Hic ponit̉ hꝰ cantici intenta ꝯcluſio: vicꝫ dīni noīs magnificatio ꝓ p̄dictꝭ bn̄ficijs. ⁊ hoc eſt qd̓ dr̄. Uiuit dn̄s. qꝛ ē ipſa vita ꝑ eſſentiam⁊ oīa viuūt in eo: ẜm ꝙ dr̄ Io. j. qd̓ factū eſt .ſ. oīs creaturaī ipſo vita erat. qꝛ creat̉a anteqͣꝫ creet̉ nō ē niſi ipſe creatrixeſſentia q̄ eſt idem qd̓ intellige diuinum ſiue intelligentiadīna: ⁊ qꝛ intelligē eſt ſupremꝰ gradꝰ vite: vt hr̄. ij. de aīa. etdeꝰ ſolꝰ vnico actu intelligendi ꝑfecte ſe ꝯp̄hendit et oīa. qͥquidē actꝰ eſt ſempiternꝰ: iō dicit ph̓s. xij. metaphi. ꝙ deviuit vita nobiliſſima ſempiterna ⁊ optima. p ¶ Et bn̄. exbn̄ficijs mihi collatꝭ. q ¶ Et exalta. nō in ſe cū ſit magnitudinis infinite ſꝫ in creaturꝭ ip̄m laudātibus. r ¶ Deꝰ qͥdas vindi. mi. ⁊c̄. vtꝫ ex p̄cedentibꝰ: ꝓpter qd̓ ꝯcluditur.¶¶ Propterea ꝯfi. ti. do. in pſalmis laudis tue. ¶ In gē.qꝛ pſalmi facti a dauid deriuati ſūt ad gentes ꝯuerſas adfidem xp̄i in diuerſis ꝑtibus orbis. v ¶ Nagnificās ſa.regꝭ ſui .i. mei qͥ ſum cōſtitutus rex ab eo. x ¶ Et fa. miſe.xp̄o ſuo dauid qͥ de mādato dauid vnctꝰ fuit a ſamuele: vthr̄ ſupra. j. li. xvj. ca. y ¶ Et ſe. eius vſqꝫ in ſempiternū. qꝛfilij dauid regnauerūt ad captōeꝫ babylonicā. ⁊ pꝰ reuerſione de babylone zorobabel qͥ deſcendit de dd̓ habuit ducatū ſuꝑ ppl̓m. ⁊ alij ꝯn̄r de tribu dd̓ vſqꝫ ad herodem alienigenam ſub quo natus eſt xp̄c de ſemine dauid ẜm carnem: cuiꝰ regnū ⁊ imperiū manet in ſecula ſeculoꝝ amen⁊ iſta fuerūt diffuſiꝰ tractata Gen̄. xlix. ⁊ Nat. ij. ⁊ in quadam qōne de qͦtlibet quā de hac maͣ diffuſiꝰ diſputaui.Capitulū. xxiij.Ec autē ſunt. Poſita gr̄arumactōne de preteritis.Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ ꝓphetia dauid de futuris: et pͦ
ponit̉ hmōi vaticiniū. ſcd̓o cathalogus fortium: ibi. Heenoīa. Circa primū p̄mittit̉ ꝓphetia dauid de p̄miatōne bonoꝝ. ſcd̓o de punitōne maloꝝ: ibi. Preuaricatores auteꝫ.Circa primū pͦ oſtendit̉ excellentia ꝓphetie Dauid verboſcd̓o exemplo: ibi. Sicut lux aurore. Circa primū ſciendūꝙ excellentia ꝓphetie maxīe accipit̉ exduobus .ſ. ex materia r̄uelata. ⁊ ex mōreuelatōnis. pͦ ergooſtendit̉ excellentiaꝓph̓ie dauid ex primo. ſcd̓o ex ſcd̓o: ibiSpūs dn̄i. Circa pͥmū ſciendū ꝙ quanto aliqͥd futuruꝫ eſtexcellentiꝰ: tanto reuelatio facta de illōſiue ꝓphetia ē excellentior. qꝛ cognitionobilitateꝫ ſortit̉ exobictō: vt hr̄. .j. d̓ aīaTꝑe aūt ve. teſta. illud qd̓ fuit futuruꝫexcellentiſſimū fuitincarnatōnis myſteriū: qd̓ fuit reuelatūipſi dd̓ nō ſolū qͣꝫtūad futuritōnis certitudinē: ſꝫ etiā qͣꝫtumad eius ꝓgeniē: vicꝫꝙ xp̄c de ſemine ſuo eſſet naſciturus: ⁊ ꝑ eū mundꝰ eēt ſaluandꝰ ſic̄ dauid a ꝑſecutōnibꝰ inimicoꝝ ſuoꝝ fuerat virtute diuina ſaluatꝰ: ⁊ hoc ē qd̓ dr̄. a ¶ Hec aūt ſunt ver. nouiſſima. ⁊ iō p̄ ceteris memoriter retinēda: ẜm ꝙ dic̄ greg.omel̓. xix. Idcirco dn̄s tūc diſcipulos increpauit. cuꝫ eoscorꝑaliter reliqͥt: vt v̓ba q̄ recedēs diceret: artiꝰ in corda audientiū imp̄ſſa remanerēt. b ¶ Dixit vir. i. Dd̓. c. ¶ Cuicōſti. ē .i. firmiter ꝓmiſſum abſqꝫ retractōne. d ¶ De xp̄odei iacob̓ .i. de xp̄o quē iacob ſpūſctō inſpiratꝰ p̄dixit venturū ad ſalutē hoīm. ẜm ꝙ dr̄ Gen̄. xlix. Non auferet̉ ſceptrū de iuda: ⁊ dux de femore eꝰ: donec veniat qͥ mittēdꝰ ēet ipſe erit expectatio gentiū tanqͣꝫ ſaluaior eaꝝ: vbi notandum eſt ꝙ tranſlatio chaldaica hꝫ: donec veniat meſſias.i. xp̄c grece: ⁊ vnctus latine. q̄ quidē ꝓph̓ia fuit impleta indn̄o nr̄o ih̓u xp̄o vncto p̄ ceteris plenitudine gr̄e: vt habetur Ioh̓. j. Uidimꝰ eū qͣſi vnigenitū a pr̄e: plenū gr̄a ⁊ veritatis. qꝛ natꝰ fuit de v̓gine tꝑe herodis regꝭ: ſub qͦ tranſlatū ſceptrū regni ad alienigenā: vt dictū ē ca. p̄ced. qꝛ pater eiꝰ fuit idumeꝰ. vt al̓s ē diffuſiꝰ declaratū. e ¶ Egreg.pſaltes iſrl̓. qꝛ cantica q̄ cantabant̉ in templo erāt de pſalmis dd̓. f ¶ Spūs dn̄i. Hic on̄dit̉ excellentia ꝓph̓ie dd̓ex mō reuelatōnis ſibi facte. Circa qd̓ ſciendū ꝙ licꝫ reuelatio ꝓphetica fiat multꝭ modis. vt̓ pleniꝰ declaraui ſuperdanielē: ⁊ ſuꝑ libꝝ pſalmoꝝ tn̄ duo modi ſunt magꝭ generales qͦs accipio qͣꝫtum ad pn̄s. vnꝰ eſt qn̄ menti ꝓphete fitreuelatio alicuiꝰ futuri ſuꝑnaͣliter cogniti ⁊ cū hoc virtuteimaginatiua ꝓphete virtute diuina formatur aliqua viſioimaginaria. in qua tanqͣꝫ in ſpeculo inſpicit̉ veritas intellectualis: ſicut in cognitōne naturali cognitio quidditiuainſpicit̉ in fantaſmatibꝰ in virtute imaginatiua formatisẜm ꝙ dicit ph̓s. iij. de aīa. Intelligentibus nob̓ neceſſe eſtfantaſmata ſpeculari. ⁊ hoc mō Hieremias ꝓpheta vidit̉deſtructōeꝫ ciuitatis irl̓m futurā ꝑ intellectum in viſioneimaginaria olle ſuccenſe ⁊ virge vigilantꝭ. vt hr̄ Hiere. j.Alio mō fit reuelatio veritatꝭ ſuꝑnaturalis abſqꝫ tali viſione imaginaria: ⁊ iſte modus ꝓphetie altior eſt primo ſicūtmelioris intellectus iudicat̉ ille in cognitōne naturali quiveritatem intelligibilem ſibi ꝓpoſitā ſtatim capit abſqꝫ exemplo ad hͦ māuductiuo qͣꝫ ille qͥ nō pōt eā caꝑe niſi ſibi ꝓponat̉ exemplū ſenſibile manuductiuū ⁊clu-
B t iiij