RegumII

sue rex Ad quē abſalō. heceſt inqͥt gratia tua ad amicū tuū. Quare nō iuiſti cūt amico tuo. Rn̄ditqꝫ chuſiad abſalō Neqͣqͣꝫ qꝛ illiusero quē elegit dn̄s. ⁊ oīs h̓ppl̓s ⁊ vniuerſus iſrl̓: ⁊ cūeo manebo. Sꝫ vt ⁊ hͦ inferā cui ego ſeruiturus ſum.Nonne filio regis. Sicutparui patri tuo: ita parebo⁊ tibi. Bixit aūt abſalō adachitofel. Inite ꝯſiliū qͥdagere debeamꝰ Et ait achito fel ad abſalō Ingrederead cōcubinas pr̄is tui qͣsdimiſit ad cuſtodiēdā doymū: vt cū audierit oīs iſrl̓ꝙ fedaueris pr̄em tuū: roborent̉ tecū manꝰ eoꝝ. Tetenderūt gͦ abſalō tabernaculū in ſolario: īgreſſuſqꝫ ēad ꝯcubinas pr̄is ſui corāvniuerſo iſrl̓: Cōſiliū autēachitofel qd̓ dabat ī diebꝰillis qͣſi ſiqͥs ꝯſuleret deuꝫSic erat om̄e ꝯſiliū achitofel: ⁊ cū eēt cū dd̓ ⁊ cumeſſet cū abſalō. ¶ Ca .xvij.Ixit gͦ achitōfel adabſalon. Eligā mihiduodecim milia virocrū ⁊ cōſurgēs ꝑſequar daduid hac nocte: ⁊ irruens ſuē ꝑ eū quippe qͥ laſſus eſt etf ſolutis manibꝰ: ꝑcutiā eūCunqꝫ fugerit oīs ppl̓s qͥcū eo eſt. ꝑcutiā regē deſog latū: ⁊ reducā vniuerſumppl̓m qūo vnꝰ hō reuerti

hͦ ſolet vnū em̄ virū tu queris: ⁊ oīs ppl̓s erit in pacePlacuitqꝫ ſermo eiꝰ abſalon ⁊ cūctis maioribꝰ natuī iſrl̓. Ait aūt abſalon. Uocate chuſi arachitē: ⁊ audiamꝰ qͥd etiā ip̄e dicat. Cūqꝫ veniſſet chuſi ad abſalōait abſalō ad eū. Huiuſcemodi ẜmonē locutꝰ ē achito fel. Facere debemus annō: Qd̓ das cōſiliū Et dinxit chuſi ad abſalō. Nō ēbonū ꝯſiliū qd̓ dedit achito fel hac vice. Et rurſuꝫ inntulit chuſi Tu noſti pr̄emtuū ⁊ viros qͥ cū eo ſunt eēfortiſſimos et amaro aīo:veluti ſi vrſa raptis catulis in ſaltu ſeuiat. Sꝫ ⁊ pater tuꝰ vir bellator eſt: necmorabit̉ cū ppl̓o Forſitannūc latitat in foueis aut invno qͦ voluerit loco: ⁊ cuꝫceciderit vnꝰ qͥlibet in prīcipio audiet qͥcunqꝫ audierit: ⁊ dicet Facta eſt plagain populo qͥ ſequedat̉ abſalon. Et fortiſſimꝰ quiſqꝫcuius cor eſt quaſi leonis:pauore ſoluet̉. Scit eī oīsppl̓s iſrl̓ fortē eē patrē tuū⁊ robuſtos oēs qui cū eoꝑ ſunt. Sed hoc mihi videt̉q̄ rectum eſſe cōſiliū. Cūgreget̉ ad te vniuerſus ppl̓usiſrl̓a dan vſqꝫ berſabee qͣſi harena maris innumerarbilis: ⁊ tu eris ī medio eorum: ⁊ irruemus ſuꝑ eū in

Re gis ¶ Hec eſt inquit grā ad amicū tuū .ſ. ad dauid. q. d. nonoſtēdiſti te fidelem ei. h̓ aūt dicebat abſalō: vt exploraretmētē ip̄ius chuſi. t ¶ ℟n̄ditqꝫ chuſi ad abſalō nequaqͣꝫſcꝫ debui ire cū dauid.¶ Quia illiꝰ ero quē elegit dn̄sin hͦ mentitꝰ eſt chuſi. qꝛ abſalon nō erat a deo electꝰ: ſeddixit hͦ chuſi vt abſalon eū reciꝑet citiusnec oꝑtet eū excuſari de mēdacio officioſo. x. ¶ Dixit autēabſalō. Hic vltimoabſalō ad vxores patris ſui īgredit̉ de cōſilio achito fel cuiuscauſa ſubdit̉.y ¶ Ut cuꝫ audierit⁊c̄. ꝑpēderat eī achitofel ꝙ multi erāt cūabſalon vacilianteseo ꝙ timebāt ne pat̉⁊ filiꝰ recōciliarent̉ ⁊ſic fierēt odioſi vtriqꝫ. eo ꝙ fauiſſent abſalon in malo ex qͦ timebāt poſtea grauiter puniri ⁊ iō ad remouēdū hūc timorē ⁊ vacillationemachltofel ꝯſuluit abſalon vt patent̉ fedaret patrē ſuū eiꝰ vxores cognoſcēdo carnaliter. vt ꝑ tale vituperiū ip̄i dauid illatū crederetur a ppl̓odictā recōciliationēnon poſſe fieri: ⁊ ſicfirmiter ſtarēt cū abſalon. Iſtud aūt cōſilium licet fuerit admalū finē ordinatūtn̄ erat valde accommodū ad finē intentum iō ſubdit̉.¶ Cōſiliū aūt achitofel ⁊cͣ. Iſta ſimilitudo nō tenet in omnibꝰ: qꝛ ꝯſiliū dei nōpōt ad malū ordinari: ſꝫ tenet qͣꝫtū ad hͦꝙ cōſiliū dei eſt accōmodū ad finē intātū. Dicūt aūt aliqͥꝙ achitoſel dedit hͦꝯſiliū: eo ꝙ berſabeeneptā ſuā dauid poſluerat ꝑ adulteriumIxit ergo. Hic ꝯn̄r on̄dit̉ qualiter abſa ¶ Ca. p̄xvij.dlō de morre patris ſui tractauit. Et pͦ circa hͦ ꝯſiliūtractat̉: ſcd̓o hmōi tractatꝰ ip̄i dauid renunciat̉: ibi.Et ait chuſi. Circa pͥmū p̄mittit̉ ꝯſiliū achito fel. ſcd̓o ip̄ius chuſi: ibi. Ait aūt abſalon. Circa primū dicit̉.¶ Dixit ergo achito fel: volēs abſorbere dauid ex cā p̄dicta. b ¶ Eligā mihi. xij. milia viroꝝ. tot em̄ videbant̉ ſufficere ad debellandū dauid ⁊ eiꝰ exercitū. qꝛ erāt fugitiui⁊ ſtupefacti de hoc qd̓ acciderat. c ¶ Et cōſurgēs ꝑſeqͣr⁊c̄. anteqͣꝫ poſſit aliqd̓ fortaliciū ītrare: ⁊ ibidē ppl̓m ſibifauētē recolligere. d ¶ Et irruēs ſuꝑ eū qͥppe qͥ laſſus ēid eſt ex itinere fatigatꝰ. e ¶ Et ſolutis manibus .i. deſtitutis viribꝰ. ¶ Percutiā eū: tanqͣꝫ facilē ad debellādū.¶¶ Et reducā vniuerſuꝫ ppl̓m. ad obediēdū tibi.

h ¶ Unū eī virū tu queris .ſ. dauid. i ¶ Et oīs ppl̓s eritin pace .i. eo īterfecto oēs obediēt tibi pacifice. k ¶ Placuitqꝫ ſermo eiꝰ abſalon ⁊cͣ. tāqͣꝫ valde accōmodus ad finēintētū licet malū. l Qit aūt abſalō. Hic ꝯn̄r ponit̉ cōſiliū ip̄ius chuſi. ⁊ prīo diſſipat achitofel ꝯſiliū: ſcd̓o dat ſuum. ibi. Sed hͦ mihiCirca pͥmū dicit ſic.m ¶ Non eſt bonū hͦconſiliū ⁊cͣ. q. d. licetſit ſapiēs hō ⁊ cōſuetus dare bona ꝯſiliatn̄ defecit iſta vice: hͦaūt dixit chuſi ne videret̉ contra achitofel inuidia moueri. ⁊iō licet de ſapīa eumcōmendauerit generaliter nō tn̄ in hͦ facto ẜm illd̓ qn̄qꝫ bonꝰ dormitat homerꝰRōnē aūt huiꝰ defectꝰ on̄dit ex tribꝰ rōnibꝰ prīa accipit̉ exfortitudine dauid ⁊volūtate ſe vindicandi: ⁊ ſimiliter aliorūqͥ cū eo erāt. qd̓ notatur cū d̓r.n ¶ Tu noſti patremtuū ⁊cͣ. q. d. ꝑiculoſūeſt īuadere eū: ⁊ maxime mō qꝛ ex amaritudine animi ponet totū ꝓ toto ad ſevindicandū: ſcd̓a rōacccipit̉ ex prudētiabellica q̄ erat ī dd̓ exmultis experimētis⁊ h̓ notat̉ cū d̓r.o ¶ Sed ⁊ pater tuꝰ⁊cͣ. Nodus em̄ ducū eſt exercitꝰ qui timēt inuadi ꝑſonaliter denocte qͥeſcentibꝰ alijs ſecū paucisſolent abſentar e maxime qn̄ timēt a ſuistradi: qꝛ dicebat chuſi ip̄m dauid de hͦ ꝓbabiliter ſe timere:vt tradētes cū haberent gratiā abſalon.q. d. chuſi: ſic facietpater tuꝰ. Et iō ſi ꝑcutiat̉ totꝰ eiꝰ ppl̓snō habebis intentū:qꝛ nō morabit̉ cumeis in caſtris. Sed alibi vbi poterit ad eū poſtea populꝰaggregari. Tercio rō accipit̉ ex ꝑte viroꝝ abſalon: qꝛ cōiter in talibꝰ inuaſionibꝰ cadūt aliqui de inuadentibus:et ex feſtuca fit trabs. quia ex modica percuſſione ſit rumor magne occiſionis: ⁊ ſic expaueſcut inſequētes: ⁊ diſſoluunt̉ ⁊ fugiunt: ⁊ hec ratio notatur cum dicitur. Et cūceciderit vnus quilibet in principio ⁊cͣ.p ¶ Sed hoc mihi rectum videt̉. Hic conſequeter chuſidat ſuum conſilium dicens.q ¶ Congreget̉ ad te vniuerſus populus iſrael .i. in tantamultitudine ꝙ nullus poſſit tibi reſiſtere.r ¶ Et tu eris in medio eoꝝ: ſicut rex potentiſſimus. ⁊ glorioſiſſimus: ⁊ ſic attribuet̉ tibi victoria d̓ dauid et nō achitofel vel cuicunqꝫ alteri ad hoc miſſo.