Liber

¶ Capitulum. xvj.Anqꝫ dauid trāſiſſetpaululū mōtis ꝟticēb apprauit ſiba puermiphiboſeth ī occurſū eiꝰc cū duobꝰ aſinis qͥ oneratierāt ducētis panibꝰ: ⁊ centū alligaturis vue paſſe: etcētū maſſis palataꝝ: ⁊ duobus vtribꝰ vini. Et dixitrex ſibe. Quid ſibi volūt hͨRn̄ditqꝫ ſiba. Dn̄e mi rexd aſini domeſticis regꝭ vt ſeedeāt: ⁊ panes ⁊ palate adveſcēdū pueris tuis: vinūaūt vt bibat ſiqͥs defeceritin deẜto. Et ait rex. Ubi ēfiliꝰ dn̄i tui. Rn̄ditqꝫ ſibaregi Remāſit in hierl̓m dicēs. Hodie reſtituet mihidomꝰ iſrl̓ regnū pr̄is mei.h Et ait rex ſibe Tua ſint oīaq̄ fuerūt miphiboſeth. Dixitqꝫ ſiba. Oro vt inueniāgrām coram te dn̄e mi rex.Uenit gͦ rex dauid vſqꝫ baxhurim. Et ecce egrediebatur inde vir de cognationedomꝰ ſaul noīe ſemei filiꝰgera: ꝓcedebatqꝫ egrediens: ⁊ maledicebat: mittebatqꝫ lapides ꝯͣ dd̓ ⁊ ꝯtravniuerſos ẜuos regis dd̓Oīs autē ppl̓s ⁊ vniuerſibellatores a dextro ⁊ a ſiniſtro latere regꝭ īcedebātIta aūt loquebat̉ ſemei cūī malediceret regi. Egredere egredere vir ſanguinuꝫ.in ⁊ vir belial. Reddidit tibidn̄s vniuerſuꝫ ſanguinemdomꝰ ſaul: qm̄ inuaſiſti re-

gnū ꝓ eo: ⁊ dedit dn̄s regnum in manu abſalon filij tui: ⁊ ecce p̄munt te mala tua quoniā vir ſanguinūes. Dixit aūt abiſai filiusſaruie regi. Quare maledicit canis hic moriturꝰ domino meo regi: Uadā etamputabo caput eius. Etnait rex Quid mihi ⁊ vobiso eſt filij ſaruie: Dimitte euꝫꝑ vt maledicat. Dominusem̄ p̄cepit ei vt malediceret dauid. Et quis eſt quiaudeat dicere quare ſic fecerit Et ait rex abiſai ⁊ vniquerſis ſernis ſuis. Ecce filius meus qui egreſſus eſtde vtero meo querit animāmeam: quāto magis hic filius gemini maledicet mihi. Dimittite eū vt maledicat iuxta p̄ceptū dn̄i ſi forte reſpiciat dn̄s afflictionēmeā ⁊ reddat mihi dominus bonū ꝓ maledictionehac hodierna Ambulabatitaqꝫ dauid ⁊ ſocij eiꝰ ꝑ viam cum eo: ſemei aūt ꝑ iugū montis ex latere cōtraillū gradiebat̉ maledicēs⁊ mittens lapides aduerſum eum terrāqꝫ ſpargensUenit itaqꝫ rex dauid etvniuerſus ppl̓s cū eo laſſus: et refocillati ſunt ibi.r Abſalō aūt ⁊ o īs ppl̓s eiꝰīgreſſi ſunt hierl̓m ſꝫ ⁊ achitofel cū eo. Cū aūt veniſſetchuſi arachites amicꝰ dauid ad abſalon: locutuseſt ad eum. Salue rex ſal-

Vnqꝫ dauid. Hic cōſequēter on̄dit ¶ Cap̄. xvj.qualiter Abſalō patrē ſuū fedauit ingrediēdo adeiꝰ vxores. Premittunt̉ tn̄ hic tria. qꝛ pͦ dauid a ſyba decipit̉. ſcd̓o a ſemei impetit̉: ibi. Uenit ergo rex. tercio chuſi ab abſalon recipit̉. ibi abſalō aūt. quarto abſalōad vxores patris ingredit̉. ibi. Dixit abſalon̄. Circa primuꝫſciēdū ꝙ adulatoresintēdentes magnatos deciꝑe. ꝯſiderāttp̄s ⁊ locū ⁊ alia adhoc apta. ⁊ hͦ notat̉cū d̓r. Cunqꝫ dauidtrāſiſſet paululū mōtis verticē. qꝛ iā eratfatigatꝰ ex itinere ettriſticia. b ¶ Apparuit ſiba ⁊cͣ. quaſi ml̓tū paratꝰ ad ſuccurrendū regi in tali neceſſitate: vn̄ ſequit̉.d ¶ Aſini domeſticiregis vt ſed eant .i. ſialiqͥs de domo tuafuerit ita fatigatꝰ ꝙnō poſſit īcedere poterit ſuꝑ aſinū ſedere. e ¶ Panes ⁊ palate ad veſcendū ⁊cͣ.palate dicunt̉ ficusꝯp̄ſſe inter tabulasUbi ē filiꝰ dn̄i tuhabebat em̄ eiꝰ curāꝓpter ionathe amicitiā. g ¶ Rn̄ditqꝫ fiba ⁊cͣ. iſte ſiba mētiebat̉: vt ptꝫ ex his q̄hn̄t̉. jͣ. xix. ca. qꝛ miphiboſeth d̓ fuga dauid fuit valde triſtisſicut apparebit: ibi.Cogitabat em̄ ſibaꝙ dd̓ ꝓpter ſapīamſuā ⁊ bonā militiā finaliter obtineret victoriā: ⁊ iō ſtudebat.hereditatē dn̄i ſui īpetrare a dd̓ qd̓ ⁊ factū eſt: vn̄ ſubdit̉.h ¶ Tua ſint oīa ⁊cͣ.qd̓ fuit male ⁊ p̄cipitāter ⁊ iniuſte dictu.tum qꝛ iſte ſiba dixerat falſum. tū qꝛ dato ꝙ verū dixiſſet tn̄miphiboſeth dn̄s ſuus nō erat ꝯdemnādus anteqͣꝫ audiret̉.vel an̄qͣꝫ veritas aliomō ſufficiēter declararet̉. i ¶ Uenit gͦ rex. Hic ꝯn̄r dauid a ſemei impedit̉ verbis maledicis ⁊ alijs iniurijs ⁊ hͦeſt qd̓ dr̄. k ¶ Egrediebat̉ vir ⁊cͣ. jͣ. xix. ca. d̓r ꝙ erat d̓ domo ioſeph. dicedū ꝙ erat d̓ domo ioſeph ex ꝑte patris .ſ.d̓ tribu ep̄hraim: ſꝫ ex ꝑte mr̄is erat d̓ ꝯgnatiōe ſaul qꝛ mulieres ī hereditate nō ſuccedētes poterāt ꝯͣhere mr̄imonium cū viris alteriꝰ tribꝰ ꝓut dictū fuit Que. xxxvj.l ¶ Egredere vir ſanguiuū .i. effuſor ml̓ti ſanguinis īnoxijEt vir belial .i. abſqꝫ iugo diſcipline ⁊ legis diuine. Cetera patēt vſqꝫ ibi. n ¶ Quid mihi ⁊ vobis eſt filij ſaruieex hͦ ptꝫ ꝙ ioab ſimiliter ſemei occidere volebat vel fratrēſuū abiſai ad hoc incitabat. o ¶ Dimitte euꝫ vt maledi-

cat. qꝛ eiꝰ maledictio eſt mihi materia ad exercitiū patientie. p ¶ Dn̄s em̄ p̄cepit ei ⁊cͣ. hic occurrit ꝑplexitas: qꝛ ſidn̄s p̄cepit ei nō peccauit hoc faciēdo. ſicut nec miniſteriudicis de p̄cepto eiꝰ malefactorē interficiēdo. Dauid ātpeccauerat corā deo: ⁊ dignꝰ erat hac pena ⁊ maiori vt pꝫex ſupradictis. xj. c.Sꝫ ad hͦ ſequit̉ ꝙ dauid peccauit inungēdo ſalomoni eiꝰ īterfectionē. vt habet̉ .jͣ.iiij. li. iij. ca. cuiꝰ ꝯͣriūvidet̉ ſcriptura īnuere ibidē. Si aūt dicat̉ ꝙ ſemel maledicendo dauid peccauit ſequit̉ incōueniens .ſ. ꝙ deus p̄cepiteū peccare ⁊ ſic fuitcā peccati ꝑ ſe ⁊ directe qd̓ eſt impoſſibile. Dicēdū ad hoc ꝙdd̓ vidēs ſemei ſolu⁊ inermē ita ꝯſtāter⁊ intrepide ſibi iniuriātē ⁊ manifeſte corā bellatoribꝰ multꝭfortiſſimis ⁊ audaciſſimis. Et ad vindicandū regis iniuriāomptiſſimis ꝑpendit. ꝙ hͦ non ꝓueniebat ab ip̄o ſemei tm̄ſꝫ a deo ſpāliter hocagēte: ⁊ hͦ vocauit p̄ceptū dei ⁊ lꝫ ſemei īh̓ peccauerit volūtate iniqua maledicēsdauid: nō tn̄ ꝓpter hͦdeus fuit cā peccatiinqͣꝫtū peccatuꝫ eſt.Ad cuiꝰ ītellectu ſciēdū ꝙ ad pctm̄ pluraꝯcurrūt .ſ. potētia qͣpeccat̉ q̄ ē libeꝝ arbitriū. ⁊ motꝰ liberi arbitrij ī ꝯſenſum ⁊ adīpulſuꝫ potētiaꝝ executiuaꝝ: ⁊ totū iſtudē a deo: qͥ ē actor nature ⁊ oꝑationū eiꝰ.Eſt etiā ibi deformitas ī actū. q̄ ē qͥdā defectꝰ ex qͦ actꝰ hꝫ rōnē pctī ⁊ huiꝰ deꝰ n̄ē cā ſꝫ defectibilitasliberi arbitrij: ſic̄ inclaudicatione qͥcqͥdeſt ibi ambulatiōisſeu motionis reducitur in v̓tutē motiuāſicut in cām. iſtud aūt qd̓ eſt ibi deformitatis ⁊ defectꝰ reducit̉ ī cām tibie curuitatis. ⁊ ſic ptꝫ ꝙ deꝰ nō eſt cā peccati: licet ſit cā liberi arbitrij ⁊ motionis ip̄ius. Sic igit̉ pōtdici ꝙ ꝯſtātia ⁊ audacia q̄ fuit ī ſemei dd̓ impetēdo: ⁊ entitas illiꝰ actiōis totū fuit a deo: vt ꝑ hͦ dd̓ puniret̉ ⁊ eiꝰ patiētia ꝓbaret̉. Sꝫ deformitas ſeu defectꝰ .ſ. ꝙ iniqͣ volutate hoc fecerit: hoc nō reducit̉ ī deū ſic̄ in cām: ſꝫ ī liberi arbitrij defectibilitatē. q ¶ Ecce fi. me. ⁊cͣ. hoc d̓r ꝓ tāto. qꝛſemē viri qd̓ eſt prīci piū generatiōis filij ē de ſuꝑfluo alimēti: qd̓ in vtero digerit̉: ⁊ ad mēbra generatiue v̓tutis defert̉. Cetera patēt ex dictis. r ¶ Abſalon autem Hic ꝯntchuſi abſalon recipit̉. Et piꝫ lr̄a vſqꝫ ibi.