Liber

tuis ⁊ audi ꝟba famule tued Ne ponat oro dn̄s meꝰ rexcor ſuū ſuꝑ virū iſtū iniquūnabal: qm̄ ẜm nomen ſuuꝫſtultꝰ ē: et ē ſtulticia cū eo.ē Ego aūt ancilla tua nō vidi pueros tuos dn̄e mi qͣsf miſiſti. Nūc gͦ dn̄e mi viuitdn̄s ⁊ viuit aīa tua: qͥ ꝓhibuit te ne venires ī ſanguig nē: ⁊ ſaluauit manū tuā tibih Et nūc fiāt ſic̄ nabal inimici tui: ⁊ qͥ q̄rūt dn̄o meo mai lū. Qua ꝓpter ſuſcipe bn̄dictionē hac quā attulit ancilla tua tibi dn̄o meo: et dapueris qui ſequunt̉ te dn̄mk meū. aufer iniqͥtatē famulei tue Faciēs em̄ faciet dominus tibi dn̄o meo domū fiindelē: qꝛ p̄lia dn̄i dn̄e mi tun p̄liaris. Malicia gͦ nō inueniat̉ in te oībꝰ diebus vitetue. Si em̄ ſurrexerit aliqn̄hō ꝑſequens te vel q̄rensanimā tuā: erit aīa dn̄i meicuſtodita quaſi in faſciculoviuētiū apud dominū deūp tuū. Porro inimicoꝝ tuoꝝaīa rotabit̉ qͣſi in impetu etcirculo funde. Cū gͦ fecerittibi dn̄s dn̄o meo oīa hͨ q̄locutꝰ eſt bona de te: ⁊ cōſtituerit te ducē ſuꝑ iſrl̓: nōerit tibi hoc in ſingultū ⁊ inſcrupulū cordis dn̄o meo:r ꝙ effuderis ſanguinē innosxiū: aut ip̄e te vltus fueris.Et cū bn̄fecerit dn̄s domino meo: recordaberis ancilt le tue et tu bn̄facies ei. Etvait dauid ad abigail. Bn̄dictꝰ dn̄s deꝰ iſrl̓: qui miſitte hodie in obcurſū meū: etbn̄dictū eloquiū tuū: ⁊ bn̄dicta tu q̄ ꝓhibuiſti me ho

die ne irē ad ſanguinē: ⁊ vlciſcerer me māu mea. Alioqͥn viuit dn̄s deꝰ iſrl̓ qͥ ꝓhibuit me ne malū facerē tibiniſi cito veniſſes ī occurſūmihi: nō remanſiſſet nabalvſqꝫ ad lucē matutinā mingens ad parietē. Suſcepitgͦdauid de manu eiꝰ oīa q̄xattulerat ei: dixit ei. Uadeypacifice in domū tuā. Ecceaudiui vocē tuā: ⁊ honoraui faciē tuā. Uenit aūt abigail ad nabal. Et ecce eratei cōuiuiū ī domo eiꝰ qͣſi cōuiuiū regis: ⁊ cor nabal io.cundū. Erat .n. ebriꝰ nimisz Et nō indicauit ei ꝟbū puſillū aut grande vſqꝫ manea Diluculo aūt cū digeniſſetvinū nabal̓ īdicauit ei vxorb ſua ꝟba hͨ. Et emortuū eſtcor eiꝰ intrīſecꝰ: et factꝰ eſtc qͣſi lapis. Cūqꝫ ꝑtrāſiſſentd x. dies ꝑcuſſit dn̄s nabal: ⁊ē mortuꝰ eſt. Qd̓ cū audiſſett dauid mortuum nabal: ait.Bn̄dictꝰ dn̄s qͥ iudicauitcam obprobrij mei d̓ manunabal: ⁊ ſeruū ſuū cuſtodiuit a malo et maliciā nabalreddidit dn̄s in caput eiꝰsMiſit gͦ dauid ⁊ locutꝰ ē adhabigail: vt ſumeret eā ſibi īvxorem. Et venerūt pueridauid ad abigail ī carmelū⁊ locuti ſunt ad eā dicētes:Dauid miſit nos ad te vtaccipiat te ſibi in vxorem.Que ꝯſurgēs adorauit ꝓna ī terra ⁊ ait: Ecce famula tua ſit in ancillā: vt lauetpedes ſuruorū dn̄i mei. Etfeſtinauit ⁊ ſurrexit abigail⁊ aſcēdit ſuꝑ aſinū: ⁊ quīqꝫpuelle ierūt cū ea pediſſeq̄

Lſuū vlro prudēti nō eſt accipiendū cordi. ⁊ hoc ē qd̓ dicit̉d ¶ Ne ponat oro dn̄s meus rex cor ſuū ⁊cͣ. qꝛ ẜm nomēſuū ſtultꝰ ē. nabal em̄ ſtultꝰ interp̄tat̉. q. d. ſtultꝰ ē re ⁊ nomine. ſcd̓o allegat ſuā ignorātiā dicēs: e ¶ Ego aūt ancilla tua ⁊cͣ. q. d. ſi em̄ vidiſſeꝫ fuiſſent gratioſe recepti necreceſſiſſēt vacui. tercio allegat diuinaꝫclemētiā q̄ ꝑata ē ſꝑparcere dicens:f ¶ Nūc gͦ dn̄e mi ⁊cͣq. d. verū ē ꝙ deꝰ viuit ⁊ tu viuis: ita diuina clemētia factūeſt vt venirē obuiaꝫtibi ad impediendūne venires ad effundendū ſanguinē.g ¶ Et ſaluauit manū tuā tibi .ſ. innocētē. ſolꝰ .n. nabal eratculpabilis: cuꝫ quofuiſſent occiſi innoxij. h ¶ Et nūc fiāt⁊cͣ .ſ. fatui īprouidi īfactis ſuis. Ra. ſal̓.dic̄ ꝙ abigail hͦ dixitꝑ ſpm̄ ꝓphetie ſignificans ꝙ nabal citomoreret̉. i ¶ Quapropt̓ ſuſcipe bn̄dictionē hāc .i. exeniūk ¶ Aufer iniqͥta. ⁊recipiēdo exeniū inſignū remiſſiōis offenſe: quam abigailſuꝑ ſe acceꝑat dicēsIn me ſit dn̄e mi hͨiniqͥtas: vt p̄dictū ēqͣrto allegat regnidignitatē quā cōſecuturꝰ erat dd̓: quequidē dignitas exigit ī hn̄te innocētiā.⁊ hoc eſt qd̓ dicit̉.l ¶ Faciens em̄ fa.dn̄s tibi ⁊cͣ. tradēdotibi regnum.m ¶ Quia p̄lia dn̄i.i. ad dei honorē ⁊ cōmunē vtilitatē ppl̓in ¶ Nalicia gͦ ⁊cͣ. qꝛnō decet tātaꝫ dignitatē. qͥnto allegat ꝓtectionē diuinā: q̄ ꝓtegit ẜm miſcd̓iā dicens: Si .n. ſurrexerit aliqn̄ hō ꝑſequēste ⁊cͣ. ſequit̉o ¶ Erit aīa dn̄i meicuſto. ⁊cͣ .i. a deo ꝓteget̉ ꝯͣ om̄s inſidiasmaloꝝ. Dicūt h̓ aliqui ꝙ loquit̉ metaphorice: qꝛ ſic̄ ramuſculi alibi trāſplantādi vel inferendi in faſciculo ligant̉: ⁊ in aqua ponunt̓. ⁊poſtea. tranſplātant̉ vel inſerunt̉. ſic iuſti in pn̄ti vita cōſeruant̉ in humore gratie: vt tranſplātent̉ in terra viuentiū ꝑ adeptionē glorie: de quibus reputabat ip̄m dauid.p ¶ Porro inimicoꝝ tuoꝝ aīa rotabit̉ ⁊cͣ. id eſt volueturper vicia diuerſa ⁊ mala quouſqꝫ ꝓijciatur ad penam ge-

henne. ſexto allegat pacē ꝯſcientie ip̄ius dauid futuramcum dicit̉: Cum ergo fecerit dominꝰ tibi ⁊cͣ. ſequit̉.q ¶ Non erit tibi hoc in ſingultū ⁊cͣ. id eſt in errorem aniit ⁊ cōſcientie remorſum. r ¶ Ꝙ effuderis ſanguineminnoxiū. qͣꝫtum ad familiā nabal.g¶ Aut ipſe te vltusfueris de ip̄o nabalqd̓ non decet vt aliquis vlciſcat̉ ſe manū ꝓpria: vt dictumfuit capi. p̄cedenti.t Et ait dauid. hiccōſequēter poniturip̄ius dauid acceptatio: vbi primo regratiat̉ deo dicens:v ¶ Benedictus dominꝰ deus meꝰ ⁊cͣ.qꝛ eius ꝓuidentia ⁊diſpoſitōne abigailoccurrit dauid adipſum pacificandūſecundo ip̄i abigaildicens: Et benedictum eloquiū tuuꝫ⁊cͣ. et patet lr̄a vſqꝫibi. x. ¶ Uade ī pace al̓s pacifice qͣſi diceret pacificatus ſūtibi ⁊ domui tue.y ¶ Ecce audiui vocem tuā .i. exaudiuidep̄cationē tuam.¶ Et honoraui. accipiendo exeniū demanu tua. ⁊ ſic nonfeci tibi verecundiārepellēdo in aliquopetitionem tuā.¶ Et nō indicauitei verbū. prudenterem̄ expectauit tempus in quo eſſet ex-tra ebrietatem.Diluculo autē.Hic ꝯn̄ter deſcribit̉diuīa vltio circa ipſum nabal cū dicit̉.b ¶ Et emor. eſt cor⁊cͣ. ex vehemētia timoris ꝯcepti de dd̓c ¶ Cūqꝫ ꝑtrāſiſſentx. dies. Dicit ra. ſal̓.ytot diebꝰ languitqͣſi mortuus: eo ꝙx. iuuenes miſſos adauid cōfuderat.d ¶ Percuſſit dn̄snabal. ex qͦ pꝫ ꝙ nōfuit mortuuſ mortenaͣli: ſꝫ accelerata vltione dei. e ¶ Qd̓cū audi. dd̓ mortuūnabal. tali diuina ꝑcuſſiōe. f ¶ Ait bn̄dictus dn̄s ⁊cͣ. applaudēs diuīe iuſtice: ẜm illud psͣ. lviijLetabit̉ iuſtꝰ cū viderit vindictā ⁊cͣ. Nō aūt gaudebat demorte nabal zelo vindicte. ¶ Niſit gͦ dd̓ ⁊cͣ. ꝑ nūciosmiſſos. h ¶ Ut ſumeret eā ſibi vxorē. qꝛ ſciebat eā eſſepulchrā ⁊ prudentē ⁊ diuitē: vt patet ex p̄dictis. ſequit̉:i ¶ Que ꝯſurgēs adorauit .ſ. dn̄m d̓ tāto bn̄ficio ꝙ dauid