RegūI
erant nobiſcum in deſerto.Nunqͣꝫ eis moleſti fuimꝰ:⁊ nec aliqn̄ defuit quicqͣꝫ eisde grege omī tꝑe qͦ fueruntnobiſcū ī carmelo. Int̓roga pueros tuos: et indicaubunt tibi. Nunc gͦ inueniātpueri tui gr̄aꝫ ī oculis tuism In die em̄ bona venimꝰ adte. Qd̓cūqꝫ īuenerit manꝰtua da ẜuis tuis ⁊ filio tuodauid. Cūqꝫ veniſſent pueri dd̓: locuti ſunt ad nabaloīa verba hͨ ex noīe dauid:n ⁊ ſiluerūt. Rn̄dens aūt naobal pueris dauid ait: Quiseſt dauid ⁊ qͥs ē filius iſai.ꝑHodie increuerunt ſerui qͥqͦ fugiūt dn̄os ſuos. Tollā gͦpares meos ⁊ aqͣs meas ⁊carnes pecoꝝ q̄ occidi tonſoribꝰ meis et dabo viriss quos neſcio vnde ſint. Regreſſi ſunt itaqꝫ pueri dd̓ ꝑviā ſuā: ⁊ reuerſi venerūt ⁊annūciauerūt ei oīa verbat que dixerat nabal. Tūc aitdauid pueris ſuis. Accingat̉ vnuſquiſqꝫ gladio ſuo.Et accincti ſunt ſinguli gladijs ſuis. Accinctuſqꝫ ē etdauid enſe ſuo: ⁊ ſecuti ſūtdauid qͣſi qͣdringenti viri.Porro ducēti remanſerūtx ad ſarcinas. Abigail auteꝫvxori nabal nūciauit vnusy de pueris ſuis dicēs: Eccedauid miſit nūcios d̓ deſeito: vt bn̄dicerent dn̄o nr̄o.is auerſatꝰ eſt eos. Hoīesiſti boni ſatis fuerūt nobis⁊ nō moleſti nec quicqͣꝫ aliqn̄ perijt omī tꝑe quo fui-
iū eis ī deſerto. Pro muro erāt nob̓ tāin nocte qͣꝫ in die oībꝰ diebus qͥbꝰ pauimꝰ apud eosa gregēs. Ꝙͣobrē cōſidera ⁊b recogita qͥd facias qm̄ cōpleta ē malicia aduerſū vicrū tuū ⁊ aduerſū domū tuād̓ ⁊ ip̄e ē filiꝰ belial: ita vt nee mo poſſit ei loqui. Feſtinauit igit̉ abigail ⁊ tulit ducētos panes ⁊ duos vtres vini: ⁊ qͥnqꝫ arietes coctos: ⁊qͥnqꝫ ſata polēte: ⁊ centū ligaturas vue paſſe: ⁊ ducētas maſſas caricarū et poſuit ſuper aſinos. Dixiqꝫpueris ſuis. Precedite meet ecce ego poſt rergū ſeqͣrvos. Uiro aūt ſuo nabal n̄indicauit. Cum gͦ aſcēdiſſetgaſinū: ⁊ deſcēderet ad radice̓ mōtis dauid ⁊ viri eiusdeſcēdebāt in occurſū eiꝰ.h Quibus ⁊ illa occurrit. Etait dauid. Uere fruſtra ſeruaui oīa q̄ huiꝰ erāt ī deſerto: ⁊ nō perijt quicqͣꝫ de cūctis q̄ ad eū ꝑtinebāt: ⁊ reddidit mihi malū pro bono.Hec faciat dn̄s inimicꝭ dd̓⁊ hec addat: ſi reliquero deomībꝰ que ad ip̄m ꝑtinentkvſqꝫ mane mingentē ad paa rietē. Cū autē vidiſſet abigail dauid: feſtinauit ⁊ deſcēdit de aſiuo: ⁊ ꝓcidit coram dauid ſuꝑ faciē ſuam:et adorauit ſuꝑ terrā: et cebcidit ad pedes eius ⁊ dixitIn me ſit domine mi heciniquitas. Loquatur obſecro ancilla tua in auribus
i ¶ Nunqͣꝫ eis moleſti fuimus. ſcd̓a qꝛ eos ⁊ gregē ſecureſeruauerāt a feris ⁊ p̄donibꝰ: ⁊ hoc notat̉ cū dr̄: k ¶ Necaliqn̄ defuit eis qͥcqͣꝫ de grege ⁊cͣ. p̄dones em̄ nō audebātNuc accedere timore ipſiꝰ dd̓. vn̄ dicit̉. jͣ. Erāt nobis promuro. tercia ē hūilis modꝰ petēdi: ibi. l ¶ Nūc gͦ inueniāt pueri tui gr̄am⁊cͣ. cū tn̄ dauid d̓ iure poſſet acciꝑe proſua volūtate cū eētrex inunctꝰ ⁊ in neceſſitate poſitꝰ. qͣrtaeſt rōne diei fęſtiui:cū dr̄. m ¶ In dieem̄ bo. ⁊cͣ. faciebantem̄ hebrei feſtū magnū tonſoribꝰ ſuis:⁊ paſtoribꝰ ī die tonſiōis ouiū in memoriā pr̄iarchaꝝ qͥ fuerant paſtores ouiūvt hr̄ Gen̄. xlvij. ettalibus diebꝰ ſolenthoīes magis eē curiales. qͥnta rō accipit̉ ex ꝑte rei petite:quā ſimpliciter poſuit ī volūtate nabalqͣꝫtū ad qualitatē etquātitatē: qd̓ notat̉ibi. Qd̓cūqꝫ inuenerit manus tua ⁊cͣ.n ¶ Rn̄dens aūt nabai. Hic ꝯn̄r ponit̉ruſticana rn̄ſio: qꝛ n̄ſolū negauit qd̓ petebat̉: ſꝫ etiā a vituperijs inchoauit dicēso ¶ Quis ē dd̓. q. d.nulliꝰ valoris: qꝛ deſcēdit de alienigenamuliere. ſcꝫ de ruthmoabite: ⁊ nō ſoluꝫvituꝑauit dd̓: ſꝫ ⁊ viros eius dicens:p¶ Hodie incre. ⁊cͣ.ita ꝙ notauit eos d̓ẜuilitate ⁊ malignitate: ꝓpt̓ quā fugitiui eēt. q ¶ Tollāgͦ ⁊cͣ. q. d. nō debeoface̓. r ¶ Et aquasmeas .i. potꝰ meusqꝛ frequēter ī ſcpͥtura noīe aq̄ intelligit̉oīs potꝰ: ſic̄ noīe panis oīs cibꝰ. vn̄. iiij.Regū. vj. dr̄. Poneeis panē et aquā. etſubdit̉ ibi. Et appoſita ē eis magͣ cibop̄ꝑatio. s ¶ Regreſi ſūt ⁊cͣ. vacui ⁊ vituꝑati. t ¶ Tūc ait dd̓. merito ꝓuacatus. y ¶ Accingat̉ vnuſqͥſqꝫ ⁊cͣ. ad accipiēdū vindictā d̓ta vili ruſtico. x ¶ Abigail aūt. Hic ꝯn̄r ponit̉ ip̄iꝰ abigail prudēs obuiatio. ⁊ ſcd̓o ip̄iꝰ dd̓ pacificatio: ibi. Cuꝫaūt vidiſ. Circa pͥmū p̄mittit̉ facti notificatio ip̄i abigailꝑ vnū de famulis ſuis dicentē ei.y ¶ Ecce miſit dd̓ ⁊cͣ.vbi patit̉ defectū victualiū. z ¶ Ut bn̄dicerent dn̄o nr̄o.eū curialit̓ ſalutādo: ⁊ eiꝰ bn̄ficiū hūiliter petēdo. Ceterapatēt ex p̄dictis vſqꝫ ibi. a ¶ Cōſidera ⁊cͣ. p̄cauēdo tibi ⁊bolui tue. b ¶ Qm̄ cōpleta ē ⁊cͣ. qꝛ in ꝓmptu ē vindi-
cta de malicia ſua. cognoſcebat .n. iſte aīoſitatē dauid ⁊ viroꝝ eiꝰ. c ¶ Et aduerſū domū tuā .i. in oēs nos redūdabit iſtud malū qͣꝫuis ſimꝰ innoxij. d ¶ Et ip̄e filiꝰ ⁊cͣ. q. d.iō dico tibi hͦ: qꝛ maritꝰ tuus v̓bū meū nō reciꝑet: ſꝫ magꝭfureret. e ¶ Feſtinauit igit̉ abigail. ad p̄cauendū maluꝫp̄dictū: ⁊ pꝫ lr̄a vſqꝫibi. f ¶ Uiro aūt⁊cͣ. qꝛ pre auaricia ⁊neqͥcia ſua totū īpediuiſſet. g ¶ Et deſcēderet ad ra. mō.⁊cͣ. vbi inter duosmontes erat vallismedia ad quā deſcēdebat dd̓ ex ꝑte vna⁊ abigail ex oppoſita: et ſic obuiabantmutuo. b ¶ Et aitdd̓ vere fruſtra ſer.⁊cͣ. Iſta dixit dd̓ audita relatiōe nūciorū: ſꝫ hic ponit̉ ꝑ recapitulatōeꝫ: vt dicūt aliqͥ: vel ꝓcedēdo ꝑ viaꝫ dicebat hͦviris ſuis: vt dicūtalij: ⁊ forte vtrunqꝫpotuit eē. i ¶ Hecfa. dn̄s inimi. dd̓ ⁊cͣ.hic ē modꝰ iurādi ꝑexecrationē. qn̄ aliqͥs ſibi imp̄cat̉ malū futuꝝ niſi īpleat̉verbū ſuū. ⁊ iō h̓ ꝓip̄o dauid accipiūt̉inimici dd̓: alit̓ iuramētū eēt nullū: ſꝫmagis deriſoriū: ſic̄et. sͣ. xx. ca. in cōſil̓iponunt̉ inimici dd̓ꝓ ip̄o dauid: vt ibidem dictū fuit.k ¶ Ningentē adparietē .i. canē qͥ leuato crure mingitad parietē. Dicuntetiā h̓ aliqͥ ꝙ ꝑ mingentē ad parietē intelligit̉ infirmꝰ: quinō pōt ſurgē: ⁊ id̓ofacit vrinā int̓ lectū⁊ parietē. ⁊ ſic ē intellectꝰ verbi ꝙ nōꝑceret̉ viro et aīali:qꝛ etiā canis qͥ ꝓpt̓vilitatē nō eēt tangendꝰ: ⁊ infirmꝰ cuiꝓpt̓ infirmitatē eētparcēdū: nō euaderet manū meā. Alijv̓o dicūt ꝙ ꝑ mīgētē ad ꝑietē intelligit̉ oīs maſculꝰ: qꝛ mīgit erectꝰ. ⁊ ſic eſtintellectꝰ v̓bi ꝙ dd̓ intēdebat interfice̓ oēs viros nō autēmulieres. a ¶ Cū aūt vidiſ. Hic ꝯn̄r ponit̉ ip̄iꝰ dd̓ pacificatio: vbi pͦ p̄mittit̉ ip̄iꝰ abigail dep̄catio. ſcd̓o ip̄iꝰ dd̓ acceptatio: ibi. ⁊ ait dd̓. Dep̄catio aūt abigail on̄dit̉ acceptabilis. pͦ ex ſui hūilitate ī facto: cū dr̄. Et ꝓcidit corā dd̓ ⁊cͣ.⁊ v̓bo cū ſb̓dit̉. b ¶ Et dixit: ī me ⁊cͣ .i. ꝑata ſū reciꝑe quācūqꝫ vindictā ꝓ mariti mei iniqͥtate. Scd̓o on̄dit̉ dep̄catio abigail acceptabilis ex rōnabili allegatiōe: cum dicit̉.ctūc ¶ Loquat̉ ⁊cͣ. vbi pͥmo allegat viti ſui ſtulti
B q ij